fbpx
Social Media

Reviews

Review: Star Wars Outer Rim

Geplaatst

op

Het mag dan niet de populairste hoek van het Star Wars universum zijn, maar voor de liefhebbers gooien de tabletop-spellen van Fantasy Flight Games constant hoge ogen. Na X-WingLegion, Destiny, ArmadaRebellion en meer komt het bedrijf met hun nieuwste spel: Outer Rim.

In dit bordspel voor 1-4 personen kruipt men in de huid van antihelden als Han Solo of Boba Fett om de meest beruchte schurk van het universum te worden.

Het principe is simpel. Om de beurt doen de spelers slechts drie dingen. Van wereld naar wereld vliegen in de Outer Rim, de lokale marktplaats bezoeken, en een willekeurig bekend Star Wars personage aanspreken of bevechten. Echter, dankzij een variëteit aan personages, premies, smokkelwaar, schepen en wapens voelt dit simpele systeem gelukkig een stuk complexer aan dan het is.

Als je voet zet in de Outer Rim, kun je kiezen om te spelen als verschillende personages. Wat het spel interessant maakt, is dat deze personages ook compleet anders spelen. Han Solo voert de snelheid van zijn schip op, en is dus het beste in smokkelwaar door heel het universum sleuren. Boba Fett mag iedere beurt een extra personage op het bord bekijken, dus heeft hij sneller zijn premie gevonden. Bossk kan dan weer beter vechten, en Dr Aphra (uit de comics) is beter in allerhande klusjes… Zoals bijvoorbeeld stiekem rebellen uit een gevangenis bevrijden. Andere personages met nog meer speelstijlen zijn Lando, IG-88, Jyn Erso, en Rebels‘ Ketsu Onyo.

Bestel Outer Rim nu bij Spellenvariant!

De goedkoopste webshop om Outer Rim te bestellen is Spellenvariant.nl, een Nederlandse speciaalzaak voor alles omtrent bordspellen. Klik hier om Outer Rim aan jouw collectie toe te voegen!

Door de verscheidenheid aan speelstijlen is het ook zo dat iedere speler een beetje zijn eigen spel speelt. Men zit elkaar niet constant in de nek te hijgen. Elkaar volstrekt negeren is echter ook gevaarlijk, want voor je het weet is je tegenstander beroemder dan jij. Er zijn verschillende manieren om elkaar dwars te bomen. Van relatief onschuldige acties als een premie voor iemands neus wegkapen tot het gevecht aangaan en iemand voor dood achterlaten in een cantina op Tatooine.

Volgens de doos is het spel te spelen met 1-4 spelers en dat is zeker waar. Twee man kan makkelijk een goede middag vullen met Outer Rim. Met meerdere spelers zal men elkaar ook vaker dwarsbomen, wat het nog langer leuk maakt. Speel je alleen, dan is er een systeem met extra kaarten dat de beslissingen maakt voor een tweede AI speler. Dit maakt echter geen onderscheid tussen personages, en het moet flink valsspelen om kans te maken tegen een echt persoon. Leuk om een keer te proberen, maar niet iets wat je urenlang zoet houdt. Is er niemand in de buurt om je Outer Rim jeuk te krabben? Dan raad ik eerder aan om zelf met twee personages te spelen.

Over het algemeen is Outer Rim dus een dikke aanrader. Het is wel zo dat een deel van het vermaak hem juist zit in het feit dat je niet weet wat er staat te gebeuren. Na een stuk of twintig potjes (van een uur of 2) zullen alle kaarten wel voorbij zijn gekomen en is de frisheid er wel van af. Gelukkig zijn de kaarten en personages willekeurig gerangschikt, en zelfs het speelbord is aan te passen. Zolang je dus niet te hard van stapel loopt, blijft het zeker interessant tot de onvermijdelijke uitbreidingsset verschijnt.

9 Score
Outer RimGametitel
13 juni 2019Gamereleasedatum
Pluspunten
Voelt als een uitstapje in het Star Wars universum
Ieder personage een unieke speelervaring
Goed uitgebalanceerd
Verbeterpunten
Minder geschikt voor 1 speler
Levert in aan speelplezier als men alle kaarten al kent
Cijfer9

A.k.a. BoxerlessBossk Tien jaar geleden was hij nog een enorme nerd met veel te sterke meningen over Star Wars en comics. Nu is hij een enorme nerd met veel te sterke meningen over Star Wars en comics die wel eens berichten over Star Wars post op je favoriete website!

Lees verder
Sponsor
Klik om te reageren

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Boekrecensies

Boekreview: Alphabet Squadron

Geplaatst

op

Door

4 Score
Score
Alphabet SquadronTitel
Alexander FreedAuteur
4 juni 2019Releasedatum

Alphabet Squadron Cover

Alphabet Squadron is het eerste deel in de nieuwe trilogie van auteur Alexander Freed. Alphabet squadron speelt zich enkele maanden na Return of the Jedi af. De Emperor is dood, de tweede Death Star vernietigd en de overblijfselen van het leger zijn chaotisch opzoek naar wat de nieuwe staat van de Empire gaat zijn. Yrica Quell, een oud TIE piloot van de elite 204th TIE Fighter Squadron, ook bekend als Shadow Wing, bevindt zich in Traitor’s Remorse, een New Republic basis waar overgelopen Empire personeel geëvolueerd wordt voor eventuele incorporatie in het leger of de overheid van de New Republic. Yrica wordt gerecruteerd om een groep gevechtspiloten te leiden in een missie om Shadow Wing te vernietigen.

Yrica wordt gepaard met een groep kundige maar onfortuinlijke piloten die elk in een ander soort schip vliegen. Nath Tensent is een mysterieuze ex-Imperial die in een Y-Wing vliegt. Wil Lark is een getalenteerde piloot die niets liever wil dan, nu de Emperor verslagen is, terug keren naar huis, maar hij wordt keer op keer terug het gevecht en zijn A-Wing in getrokken. Chass na Chadic is een koppige B-Wing piloot met een voorliefde voor muziek die niets tussen zichzelf en haar doel in laat staan. Kairos is een mysterieuze en meedogenloze piloot die altijd schuil gaat achter haar unieke helm en een U-Wing bestuurt.

Elk van deze piloten heeft een nare voorgeschiedenis waar we langzaamaan het een en ander over te weten komen terwijl ze elkaar leren kennen en uitvinden hoe ze samen als een eenheid moeten functioneren. Zo hebben Wil, Chass en Nath een persoonlijke reden om Shadow Wing te vernietigen. Freed is tot zover altijd goed geweest in het schrijven van personages en de emotionele baggage die zijn personages met zich meedragen en dat is ook hier zeker aan de orde. 

Ook buiten het squadron hebben nieuwe en bekende personages grote en interessante rollen. Zo is de spion Caern Adan, wie Yrica inlijft voor de New Republic, een interessant figuur, een voormalig journalist die het zijn missie gemaakt heeft om Shadow Wing uit te roeien. Ook zijn droid IT-O, een voormalig Imperial Interrogation Droid, is een erg leuk concept. Ook komt Hera Syndulla om de hoek kijken wanneer Alphabet Squadron op haar schip gestationeerd wordt. 

Gedurende het boek verspringt het perspectief tussen de verschillende personages maar het wordt nooit verwarrend doordat de personages erg van elkaar verschillen. Wat hierbij ook helpt is het feit dat het boek overal de tijd voor neemt. Doordat dit het eerste boek in een trilogie is besteed Freed veel tijd aan het uitdiepen van de personages en de tijdsperiode waar we ons in begeven.

 Iets waar in het boek wel weinig aandacht aan besteedt wordt is Shadow Wing, hoewel ze een rol in het verhaal spelen zien we weinig van hun kant en dat komt omdat Alphabet Squadron een cross-over met een Marvel stripserie is. De vijfdelige TIE Fighter mini-serie, geschreven door Jody Houser en geïllustreerd door Rogê Antônio, gaat over de piloten van Shadow Wing en geeft ons meer inzicht in hun leven. Er zijn zelfs een aantal pagina’s van TIE Fighter #1 in het boek ingevoegd om de lezer aan te sporen om daar meer informatie te gaan opdoen.

De schrijfstijl van Freed is erg prettig, hoewel hij overal goed de tijd voor neemt leest het 408 pagina’s tellende boek wel vrij vlot weg. Waar Freed ook wel in slaagt is het overzichtelijk en begrijpelijk houden van de ruimtegevechten, die zijn in tekst lang niet altijd makkelijk te volgen, maar Freed houdt het vrij overzichtelijk. Gelukkig speelt het boek zich niet alleen in de cockpits van gevechtsvoertuigen af en spenderen we een groot gedeelte van de tijd op plekken die leuker zijn voor mensen die ruimtegevechten minder interessant vinden. Hoe dan ook zou ik zeggen dat de focus van dit boek vooral op de hoofdpersonages en hun emotionele baggage ligt en Freed slaagt er uitstekend in om de lezer een band te laten voelen met de piloten van het nieuw in het leven geroepen Alphabet Squadron. Op naar deel twee!

Lees verder

Naslagwerken

Boekreview: ILM Presents: Making Solo

Geplaatst

op

Door

4.5 Score
Score
ILM Presents: Making Solo: A Star Wars StoryTitel
Rob BredowAuteur
16 april 2019Releasedatum


ILM Presents: Making Solo: A Star Wars Story
is een Making of boek in een nieuw jasje. Het is niet hetzelfde format als de Making of boeken van J.W. Rinzler, wat in geenszins een slecht feit is. Dit boek is geschreven en van foto’s voorzien door Rob Bredow, de Visual Effects Supervisor en Co-producent van Solo: A Star Wars Story. Bredow is voor Industrial Light & Magic (ILM) van begin tot einde betrokken geweest bij de productie van de film en is in die capaciteit foto’s gaan maken op de set. Hij maakte foto’s van allerlei dingen die voor zijn collega’s die niet op de set waren belangrijk konden zijn als referentie materiaal. Maar naast sets en kostuums liet hij zijn camera ook regelmatig door zijn artistieke hand leiden, wat een grote hoeveelheid candid foto’s van de cast en crew opleverde. Met toestemming en aanmoediging van Lucasfilm president Kathleen Kennedy heeft Bredow een selectie uit zijn 23,953 foto’s gemaakt en deze samengesteld in een boek waarbij hij vanuit zijn perspectief vertelt over de productie van de film en de avonturen die hij en zijn collega’s gaandeweg beleefde. 

Making Solo | Op lokatie op het eiland Fuerteventura.

Op lokatie op het eiland Fuerteventura.
© en TM 2019 Lucasfilm Ltd

Making Solo is op de eerste plaats een fotoboek, hoewel er op bijna elke pagina tekst te vinden is stelen de foto’s de show. Van landschapsfoto’s van de Italiaanse Dolomieten, schaduwrijke urban composities in de indrukwekkende hallen van de Fawley Elektriciteitscentrale in Engeland tot foto’s van crewleden die gereedschap door de woestijnachtige gebieden van het eiland Fuerteventura sjouwen. De foto’s van Bredow zijn stuk voor stuk adembenemend. Niet alleen zijn de foto’s op technisch gebied perfect, ook de onderwerpen zijn geweldig. Bredow deelt niet alleen sets zoals we die in de film zagen of diezelfde sets vanaf de andere kant waar we de movie making magic, zoals de grote projectieschermen die het uitstrekkende landschap achter de ramen van Dryden’s jacht tevoorschijn toveren, aan het werk zien maar hij deelt ontzettend veel foto’s van gewone momenten op de set. Foto’s van crewleden die aan het werk zijn en geen idee hebben dat er een foto gemaakt wordt. Zoals Joonas Suotamo die in vol Chewbacca kostuum in de Millennium Falcon set tegen een muur leunt terwijl hij op zijn telefoon bezig is. Castleden die aandachtig naar de aanwijzigingen van Ron Howard luisteren of gewoon met elkaar in gesprek zijn tijdens een rustmoment. Bredow heeft uitstekend zijn best gedaan om het dagelijkse gevoel op de set van een Star Wars film met de lezer te delen en daar horen ook de helikopter piloten bij die apparatuur en mensen heen en weer vliegen, schilders die sets verfraaien en digitale kunstenaars die video en audio effecten in elkaar zetten. Van elk van deze mensen krijgen we hun natuurlijke omgeving en gedrag te zien, er zijn amper geposeerde foto’s in Making Solo te vinden wat de lezer oprecht het gevoel geeft mee te maken hoe het er tijdens de productie aan toe ging.

Making Solo | Opnames in de Millennium Falcon.

Opnames in de Millennium Falcon.
© en TM 2019 Lucasfilm Ltd

Naast foto’s komen er ook de nodige concept art stukken en 3D renders voorbij, wat mij ook altijd uitermate interesseert. Het is altijd indrukwekkend om te zien hoe opnames die op een set gemaakt zijn samengevoegd worden met digitale assets en hoe die assets opgebouwd zijn. In het begin vertelt Bredow hoe hij met een cameraman en helikopterpiloot door de Dolomieten vloog om de achtergrondbeelden op te nemen die voor de treinkaping op Vandor gebruikt zijn, hij vertelt met geuren en kleuren hoe ze uitstippelden hoe ze zouden vliegen, waar de camera naar zou kijken en hoe het was om die hele actie scene min of meer zelf te beleven. Daarnaast krijgen we ook een geweldig overzicht van de route die genomen is om foto’s te maken om een driedimensionale digitale representatie van de bergen te maken en zien we een mooi plaatje wat exact laat zien waar elk van de duizenden referentiefoto’s genomen is. Ook de digitale detailweergaven van de verschillende soorten gewrichten die in het lichaam van L3-37 gebruikt worden met aanduidingen van hoe deze gewrichten werken is erg interessant.

Making Solo | Op lokatie in de Italiaanse Dolomieten.

Op lokatie in de Italiaanse Dolomieten.
© en TM 2019 Lucasfilm Ltd

Bredow is er uitstekend in geslaagd om een boek te maken dat onmiskenbaar geschreven is door iemand die echt bij de productie betrokken was en niet enkel van buitenaf observeerde. Ook deinst hij niet terug om het complete process te vertellen en geeft zo ook de nodige aandacht aan Phil Lord en Chris Miller. Het regisseursduo dat de film midden in de productie verliet is het onderwerp van verschillende foto’s en verhalen die met ons gedeeld worden.

In de introductie geeft Bredow aan dat hij als kind geïnspireerd werd door een behind the scenes foto waarin te zien is hoe Dennis Muren een AT-AT positioneert tijdens een stop motion sessie. Bredow wil met dit boek hetzelfde bereiken bij nieuwe lezers als wat die foto met hem bereikte: interesse wekken en mensen inspireren om prachtige dingen te maken.

Making Solo | Op de set van het jacht van Dryden Vos.

Op de set van het jacht van Dryden Vos.
© en TM 2019 Lucasfilm Ltd

Zoals we van dit soort boeken van Abrams gewend zijn is het een boek van groot formaat en van een uitstekende kwaliteit. De ruim 250 pagina’s met honderden, veelal groot formaat, foto’s zijn geweldig om met enige regelmaat nog eens door te bladeren en dit boek zal dan ook bij menig fan op de koffietafel of het bureau liggen.

Het is dan ook een echte aanrader voor fans van de film, maar ook mensen die enkel geïnteresseerd zijn in het leven achter de schermen van grote filmproducties zullen smullen van wat dit boek te bieden heeft.

Met dank aan Abrams voor het beschikbaar stellen van ILM Presents: Making Solo: A Star Wars Story voor deze review.

Lees verder

Filmrecensies

Review: Avengers Endgame

Geplaatst

op

Door

9 Score
Avengers: EndgameFilmtitel
24 april 2019Filmreleasedatum
Pluspunten
Euforisch en emotioneel
Precies alsof je een stripboek leest
De culminatie van 11 jaar films
Verbeterpunten
Niet genoeg tijd om iedereen de spotlight te geven
Plot heeft wat losse eindjes
Cijfer9

Het eind is in zicht. 22 films, verspreid over elf jaar, hebben allemaal hier naartoe geleid: Avengers Endgame. Grote kans natuurlijk dat je al weet of je deze film in de bios gaat zien of niet. En, gezien de record-brekende voorverkoop, grote kans dat het antwoord ja is. En dat je je ermee zal vermaken, zal ook vanzelfsprekend zijn. Maar kan Endgame je ook raken?

Nou, eh, ja. Drie of vier dozijn karakters in drie uur proppen zou niet moeten werken, maar dat doet het toch. Vooral de originele crew (Robert Downey Jr’s Iron Man, Chris Evans’ Captain America, Chris Hemsworth’s Thor, Mark Ruffalo’s Hulk, Scarlett Johansson’s Black Widow, en Jeremy Renner’s Hawkeye) krijgt genoeg te doen. En allen groeien ze ook verder, iets waar zeker niet iedere film in slaagt.

Maar wat doen ze dan? In Avengers Infinity War zagen we hoe superschurk Thanos (Josh Brolin) de helft van het universum uitroeide. In Endgame besluiten de Avengers om deze mensen te wreken door achter Thanos aan te gaan… En meer wil Marvel er in de promotie niet over kwijt, dus verklap ik het ook niet. Wat ik wél kan zeggen is dat de 2,5 uur na dit begin één grote achtbaanrit is, waarbij euforische hoogtepunten, angstaanjagende dalingen, en plotselinge wendingen elkaar in rap tempo opvolgen.

Qua toon is Endgame dan ook een luchtigere film dan Infinity War. Waar de verdoemenis vorig jaar steeds dichterbij kroop, viert hoop dit keer het voortij. De missie heeft meerdere hartverscheurende consequenties, maar de kenmerkende Marvel-humor ligt altijd op de loer. En mocht je recentelijk oudere Marvel-films gekeken hebben, dan word je zeker beloond. Naar praktisch iedere film wordt op een kleine of grote manier verwezen. Zelfs fans van wijlen tv-serie Agent Carter krijgen een verrassing voor hun kiezen.

Maar goed: Humor, verhaal, karakterisatie, in een comic-film blijven dat natuurlijk altijd slechts kersen op de taart die voornamelijk uit actie bestaat. En actie heeft Endgame genoeg. Gelukkig zelfs als het scherm krioelt van de personages overzichtelijk in beeld gebracht. Met nieuwe inventieve manieren om superkrachten te gebruiken en combineren. En momenten waar we collectief al jaren op gewacht hebben.

Kan Endgame dan niets fout doen? Vast wel. Door de focus te leggen op de originele Avengers (plus een paar toevoegingen) wordt de drukte ingedamd, maar het blijven veel personages en verhaallijnen om te jongleren. Soms is het dan ook even inkomen in wat iemand ook alweer aan het doen was. En hoewel die tijd wel nodig is, blijft drie uur toch ernstig lang. Op bluray (of straks op Disney+) zal menigeen toch weleens naar de volgende scene zappen. Maar als kroon op meer dan een decennium Marvel-films is Avengers Endgame perfect.

Avengers: Endgame is de 22e film in Marvel’s Cinematic Universe. De film is geschreven door Cristopher Markus en Stephen McFeely, en geregisseerd door de gebroeders Joe en Anthony Russo. Robert Downey Jr, Chris Hemsworth, Chris Evans, Mark Ruffalo, Scarlett Johansson, Jeremy Renner, Paul Rudd, Karen Gillan, Bradley Cooper, Brie Larson, Don Cheadle, Josh Brolin en vele anderen keren terug in hun eerdere Marvel-rollen. Avengers: Endgame draait vanaf nu in de Nederlandse bioscoop.

Lees verder

Boekrecensies

Boekreview: Master & Apprentice

Geplaatst

op

Door

4.5 Score
Score
Master & ApprenticeTitel
Claudia GrayAuteur
16 april 2019Releasedatum

Master & Apprentice Cover


Master & Apprentice
speelt zich 7 jaar voor The Phantom Menace af en neemt ons mee op een avontuur van Qui-Gon Jinn en zijn 17 jaar oude Padawan Obi-Wan Kenobi. Het is geweldig om deze personages hier opnieuw te leren kennen in een tijdsperiode waarin de dynamiek tussen hen heel anders is dan tijdens The Phantom Menace. Er valt nog ontzettend veel over deze twee Jedi te leren en Claudia Gray slaagt uitstekend in het uitdiepen van deze twee geliefde personages.

Gray opent het boek midden in een avontuur. Qui-Gon en Obi-Wan rennen in het onderkomen van een Hutt voor hun leven en weten ternauwernood te ontsnappen, waarna hun leven pas echt op zijn kop gezet wordt. Qui-Gon krijgt na hun terugkomst van de Jedi Council een hele lastige keuze voorgeschoteld maar nog voor hij dit vraagstuk goed op zich heeft kunnen laten inwerken worden hij en Obi-Wan naar de planeet Pijal gestuurd. Hier wordt het leven van de kroonprinses bedreigd door een terroristische organisatie. Jedi Master Rael Averross, voormalig Padawan van Jedi Master Dooku is jaren eerder aangesteld als tijdelijk waarnemer van de planeet. De kroonprinses was na het overlijden van haar ouders te jong om de troon te betreden en Rael heeft haar taken grotendeels waargenomen terwijl hij haar alles leerde dat ze moet weten om een goede koningin te worden. Nadat de acties van de terroristengroep echt gevaarlijk begonnen te worden verzocht Rael Qui-Gon om langs te komen. Aan hem en zijn Padawan de taak om de groep op te sporen en daarmee de prinses te redden.

De band tussen Qui-Gon en Obi-Wan is nooit geweldig geweest, en het verzoek van de Jedi Council zorgt voor nog meer spanning tussen de twee. Gedurende hun nieuwe missie worden zij continu geconfronteerd met hun verschillen en verleden en moeten ze beiden diep in hunzelf en elkaar kijken om elkaar beter te leren begrijpen. 

We leren in Master & Apprentice niet alleen over de band tussen Qui-Gon en Obi-Wan, maar het verhaal wordt regelmatig onderbroken door flashbacks naar Qui-Gon’s jonge jaren als Padawan van Master Dooku. Hoewel Dooku zelf geen grote rol heeft zien we wel hoe Qui-Gon zich aanpast van zijn leven als Youngling naar Padawan van een van de bekendste Jedi Masters in de Jedi Order. We zien hoe zijn voorganger, Rael, hem onder zijn hoeden neemt en hem wegwijs maakt in zijn nieuwe wereld. We krijgen in deze flashback een mooie kijk in de vriendschappelijke band tussen twee jonge Jedi die ontzettend van elkaar en hun meester verschillen.

In tegenstelling tot eerdere boeken die op eenzelfde manier het hoofdverhaal onderbraken met andere verhalen, is dat in dit boek zeker niet storend, zowel het hoofdverhaal als deze onderbrekingen zijn erg interessant, maar geen van beide trekt de aandacht weg van de ander en ze hangen nauw genoeg samen dat ze elkaar enkel versterken.

Ook introduceert Gray ons aan de twee juwelensmokkelaars, Rahara Wick en Pax Maripher. De twee raken gaandeweg betrokken bij de missie van onze hoofdpersonen en helpen ze verder. Maar het zijn geen wegwerppersonages die enkel gebruikt worden om het verhaal voort te helpen. Gray heeft beide personages een hartverscheurend achtergrondverhaal gegeven. We krijgen genoeg van hun geschiedenis te horen om meer te willen weten zonder dat ze het verhaal overschaduwen, maar die twee zijn wat mij betreft meer dan interessant genoeg om in de toekomst een eigen boek of comic waard te zijn.

Gray’s schrijfstijl komt in dit boek aardig overeen met haar eerdere Star Wars boeken en ook het niveau is vergelijkbaar en kan zich uitstekend meten aan een boek als Bloodline. Het is een echte “page turner” die op geen moment oninteressant of saai wordt.

Na het lezen van Master & Apprentice kan ik niet anders dan met heel mijn hart hopen dat Claudia Gray de kans krijgt om nog veel meer verhalen over de jonge jaren van Qui-Gon en Obi-Wan voor ons te schrijven.

Met dank aan Century Books voor het beschikbaar stellen van Master & Apprentice voor deze review.

De Exclusieve Star Wars Celebration Cicago cover van Master & Apprentice

De exclusieve Star Wars Celebration Chicago cover van Master & Apprentice
Bron: Lucasfilm

Lees verder
Sponsor
Sponsor