Social Media

Reviews

Review: Star Wars Outer Rim

Geplaatst

op

Het mag dan niet de populairste hoek van het Star Wars universum zijn, maar voor de liefhebbers gooien de tabletop-spellen van Fantasy Flight Games constant hoge ogen. Na X-WingLegion, Destiny, ArmadaRebellion en meer komt het bedrijf met hun nieuwste spel: Outer Rim.

In dit bordspel voor 1-4 personen kruipt men in de huid van antihelden als Han Solo of Boba Fett om de meest beruchte schurk van het universum te worden.

Het principe is simpel. Om de beurt doen de spelers slechts drie dingen. Van wereld naar wereld vliegen in de Outer Rim, de lokale marktplaats bezoeken, en een willekeurig bekend Star Wars personage aanspreken of bevechten. Echter, dankzij een variëteit aan personages, premies, smokkelwaar, schepen en wapens voelt dit simpele systeem gelukkig een stuk complexer aan dan het is.

Als je voet zet in de Outer Rim, kun je kiezen om te spelen als verschillende personages. Wat het spel interessant maakt, is dat deze personages ook compleet anders spelen. Han Solo voert de snelheid van zijn schip op, en is dus het beste in smokkelwaar door heel het universum sleuren. Boba Fett mag iedere beurt een extra personage op het bord bekijken, dus heeft hij sneller zijn premie gevonden. Bossk kan dan weer beter vechten, en Dr Aphra (uit de comics) is beter in allerhande klusjes… Zoals bijvoorbeeld stiekem rebellen uit een gevangenis bevrijden. Andere personages met nog meer speelstijlen zijn Lando, IG-88, Jyn Erso, en Rebels‘ Ketsu Onyo.

Bestel Outer Rim nu bij Spellenvariant!

De goedkoopste webshop om Outer Rim te bestellen is Spellenvariant.nl, een Nederlandse speciaalzaak voor alles omtrent bordspellen. Klik hier om Outer Rim aan jouw collectie toe te voegen!

Door de verscheidenheid aan speelstijlen is het ook zo dat iedere speler een beetje zijn eigen spel speelt. Men zit elkaar niet constant in de nek te hijgen. Elkaar volstrekt negeren is echter ook gevaarlijk, want voor je het weet is je tegenstander beroemder dan jij. Er zijn verschillende manieren om elkaar dwars te bomen. Van relatief onschuldige acties als een premie voor iemands neus wegkapen tot het gevecht aangaan en iemand voor dood achterlaten in een cantina op Tatooine.

Volgens de doos is het spel te spelen met 1-4 spelers en dat is zeker waar. Twee man kan makkelijk een goede middag vullen met Outer Rim. Met meerdere spelers zal men elkaar ook vaker dwarsbomen, wat het nog langer leuk maakt. Speel je alleen, dan is er een systeem met extra kaarten dat de beslissingen maakt voor een tweede AI speler. Dit maakt echter geen onderscheid tussen personages, en het moet flink valsspelen om kans te maken tegen een echt persoon. Leuk om een keer te proberen, maar niet iets wat je urenlang zoet houdt. Is er niemand in de buurt om je Outer Rim jeuk te krabben? Dan raad ik eerder aan om zelf met twee personages te spelen.

Over het algemeen is Outer Rim dus een dikke aanrader. Het is wel zo dat een deel van het vermaak hem juist zit in het feit dat je niet weet wat er staat te gebeuren. Na een stuk of twintig potjes (van een uur of 2) zullen alle kaarten wel voorbij zijn gekomen en is de frisheid er wel van af. Gelukkig zijn de kaarten en personages willekeurig gerangschikt, en zelfs het speelbord is aan te passen. Zolang je dus niet te hard van stapel loopt, blijft het zeker interessant tot de onvermijdelijke uitbreidingsset verschijnt.

9 Score
Outer RimGametitel
13 juni 2019Gamereleasedatum
Pluspunten
Voelt als een uitstapje in het Star Wars universum
Ieder personage een unieke speelervaring
Goed uitgebalanceerd
Verbeterpunten
Minder geschikt voor 1 speler
Levert in aan speelplezier als men alle kaarten al kent
Cijfer9

A.k.a. BoxerlessBossk Tien jaar geleden was hij nog een enorme nerd met veel te sterke meningen over Star Wars en comics. Nu is hij een enorme nerd met veel te sterke meningen over Star Wars en comics die wel eens berichten over Star Wars post op je favoriete website!

Lees verder
Advertentie
Klik om te reageren

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Gamerecensies

Star Wars: Squadrons Review

Vliegen als een X-Wing piloot vanuit je huiskamer is nu eindelijk mogelijk!

Geplaatst

op

Door

Star Wars: Squadrons
8.7 Score
Star Wars: SquadronsGametitel
2 oktober 2020Gamereleasedatum
Pluspunten
Dit is de ultieme Star Wars fantasie.
Audio en visueel een pareltje.
Speelt heerlijk weg.
Verbeterpunten
Verhaal niet bijzonder impactvol.
Samenvatting
Star Wars: Squadrons ligt voor een lagere prijs in de winkel dan dat je zou verwachten. Hierdoor is de titel zijn prijs helemaal waard. Zelfs wanneer de volle mep betaald moest worden zou ik ‘m je van harte aan willen bevelen. Het is duidelijk dat het team achter deze titel fan is van de franchise en weet waar ze mee bezig waren. De game laat je even vergeten dat je in je huiskamer zit en geeft je keer op keer het idee dat je boven Yavin vliegt met Wedge, zoekende naar de volgende tegenstander om je missie te volbrengen. De opzet van de game is misschien enorm simpel, maar hierdoor is de game zo strak als een vioolsnaar. Air/space combat was nog nooit zo leuk sinds Rogue Squadron II!
Cijfer8.7

Het is weer tijd voor een nieuwe Star Wars game en ditmaal is het de beurt aan Star Wars: Squadrons. Sinds de Star Wars-licentie bij Electronic Arts ligt, hebben we qua grote releases niet heel veel Star Wars gehad. Twee Battlefront-delen (die beiden hevig onder vuur zijn komen te liggen) en Jedi: Fallen Order, meer verscheen er nog niet. Bizar, wetende dat Star Wars momenteel groter is dan ooit. Interessant is dan ook dat EA nu met een zeer opvallende, kleinschaligere game komt. Maar door die schaal niet vergeet groots te zijn..

Sinds de overname van Disney is Star Wars anders. In de essentie is het altijd dezelfde franchise gebleven, maar onder de motorkap is er een hoop anders. Er zijn dan ook flink wat ‘haters’ rondom de nieuwe trilogie. En ja, ook deze enorme fan moet toegeven dat niets ooit de oude trilogie heeft overtroffen. EA lijkt dit door te hebben wanneer we kijken naar haar games. De Battlefront-delen hadden de originele trilogie hoog in het vaandel staan en Jedi: Fallen Order speelde zich af tussen Episode III en IV. Met Star Wars: Squadrons houden ze het gevoel van de originele trilogie wederom vast. Echter, dit keer situeren ze hun nieuwe titel net na Return of the Jedi. Om toch een nieuw verhaal te kunnen vertellen, zonder de originele trilogie los te laten. Maar wel om een brug te slaan naar dat wat we kennen uit The Force Awakens.

Een nieuw verhaal in een oud tijdperk

Tijdens het verhaal in deze ruimte dogfight-game speel je aan beide kanten van dezelfde munt. Je speelt als de Rebel Alliance, alsook als The Empire. Een interessante keuze van ontwikkelaar Motive omdat zo beide kanten van een conflict belicht kunnen worden, met beide beweegredenen en motieven. Hierdoor krijg je nooit het idee echt voor ‘het goede’ of ‘het kwade’ te spelen, maar hangt dit idee enorm in het midden. Het is een sterk gegeven dat de game vanaf de beginmomenten een stuk aantrekkelijker maakt. Niet iedereen die bij The Empire op de loonstrook staat is kwaadaardig vanuit de kern, bijvoorbeeld. Soms staan mensen (of andere wezens) aan de verkeerde kant tijdens een conflict, iets wat Star Wars: Squadrons maar al te graag laat zien. Denk nu niet dat dit een karakterstudie is of een psychologische duik in hoe onze breinen het onderscheid maken tussen goed en niet goed. Het weet wel jouw gedachten af en toe verder te laten gaan dan het feit dat je met een TIE Fighter een zoveelste schip op hebt geblazen. Het laat je leven met de gevolgen van het uitvoeren van een order.

Squadrons is echter geen game die je moet spelen voor het verhaal. Het is aanwezig, maar het is puur een gegeven om de gameplay te rechtvaardigen. Het is boeiend genoeg en wordt voornamelijk in korte filmpjes tussen de missies door verteld, maar het gaat nergens zo diep als dat Jedi: Fallen Order wist te gaan. Daarnaast wordt veel van het verhaal duidelijk wanneer je tussen de missies door met diverse personages praat tijdens het aanpassen van je schepen. Dit zijn mensen uit je Squadron, dus de personen die met jou op missie gaan en dezelfde orders beleven. Hier komen op zijn tijd best interessante details uit naar voren, maar ik merkte dat ik dit sneller en vaker oversloeg om gewoon door te gaan met een volgende missie. Want het zijn die missies waar je voor komt, uiteraard.

Al sinds de introductie van het Xbox Live-netwerk, waardoor online gaming op een console mogelijk werd, heb ik al de wens voor een nieuwe Rogue Squadron. Samen met meerdere mensen online vanuit de cockpit van een X-Wing missies uitvoeren. Samen die Death Star uit de lucht knallen terwijl we via de headset tactieken bespreken. Lasers vliegen om je oren, de iconische muziek van John Williams knalt uit de tv. Ja, ik wil het, al vele jaren, maar ik lijk het maar niet krijgen. Squadrons lijkt echter heel veel op die wens, waardoor ik met enorme plezier in de game dook. Nadat je de korte introducerende missies hebt gedaan weet je het; dit is Star Wars. Het voelt, ruikt, klinkt en oogt Star Wars. Wanneer je voor het eerst plaatsneemt in een X-Wing, de R2-unit achterin gezet wordt en je handmatig het gevaarte moet starten voel je je als een ware Luke Skywalker. Alles is tot in detail uitgewerkt en klopt zoals je het kent uit de films.

Vliegsimulatie met een Star Wars sausje

Let wel, Star Wars: Squadrons is niet een game die zich als een arcadetitel laat besturen. Het is niet geheel makkelijk om een X-Wing, een TIE-Fighter, V-Wing of wat dan ook in de lucht te houden. Maar dit is dan ook de kracht van de game. Het vergt werk om vooruit te komen en dit zorgt voor een zeer euforisch gevoel wanneer je een fantastische manoeuvre uit je controller weet te krijgen. De game geeft je de tijd om te wennen aan de stuurknuppel van je schip, maar zal je snel in heftige dogfights plaatsen die het uiterste uit je skills proberen te halen. Ik voel me na het uitspelen nog echt geen Poe Dameron met het idee dat ik in mijn eentje een Star Destroyer neer kan halen, maar een rookie ben ik allerminst meer. Scherpe bochten, afwisselende met een duik naar beneden terwijl je een vijand van grote afstand bestookt met een van je wapens, terwijl om je heen alles ontploft. Dit is hoe het moet zijn om als piloot in het Star Wars universum te leven. En daar komt nog wat strategie bij kijken ook. Geef je je volledige vermogen aan je wapens zodat je sterker bent, of schuifel je wat kracht naar je schilden. En is het dan het schild voor of achter op je fighter? Of wil je toch juist sneller zijn, waardoor je schilden wat minder krachtig zijn, maar je sneller uit benarde situaties kunt komen? Of is voor jou de beste optie gewoon een gebalanceerd voertuig? Het feit dat je deze keuzes vaak moet maken in een fractie van een seconde omdat een fighter je in zijn vizier heeft zorgt ervoor dat de game je soms op het puntje van je stoel laat zitten.

Er is geen ‘ik’ in Squadrons

Zoals het elke grote titel tegenwoordig betaamt is de singleplayer een goede training voor dat waar de game uiteindelijk om draait; online spelen. Hier kies je je fighter. Ben je een support, ga je als bomber door het leven of wil je gewoon schade toebrengen met je X-Wing? Elk voertuig heeft zijn eigen voor- en nadelen en het is goed om met je online squadron af te spreken wie wat gaat doen. Wat heb je aan elkaar? Er zit geen ‘ik’ in squadron. Kies je voor een bepaalde rol, weet dan dat de rest behoorlijk afhankelijk kan zijn van je. Ben je support, dan ben je een nuttige toevoeging voor anderen die misschien net wat meer in de strijd bezig zijn dan jijzelf. Jij moet hen voorzien van nieuwe wapens wanneer deze leeg zijn, ze repareren of juist de radar van de tegenpartij dwarsbomen. Elke klasse heeft hierdoor zijn eigen speelstijl waardoor de online kant van de game bijzonder diep kan gaan.

Het neerschieten van een menselijke speler voelt dan ook veel bevredigender dan het neerhalen van een computergestuurde tegenstander. De Fleet Battles zijn een feest om te spelen, hier is de gigantische schaal van Star Wars goed te merken. Met behoorlijk wat spelers tegelijkertijd tussen grote vloten aan schepen elkaar over de kling jagen is niet alleen zo leuk als dat het klinkt, het is namelijk veel leuker dan dat. Dit is de ultieme Star Wars fantasie! Wanneer je jouw schip goed onder controle hebt en vlak langs grotere schepen vliegt om tegenstanders het extra moeilijk te maken om achter je aan te zitten, krijg je van binnen een gevoel dat ik niet vaak heb gekregen in een game. Je voelt jezelf slim, machtig en retecool. Door veel te spelen stijg je in rang en speel je allerlei extra’s vrij om jouw schip meer ‘jou’ te maken. Want wie wil er nu geen Luke Skywalker bobblehead in de cockpit hebben staan?

Presentatie is Star Wars pur sang

Als we over de presentatie van de game spreken weet Motive goed waar ze mee bezig is. Natuurlijk hebben ze met Battlefront 2 al flink mogen oefenen in de Star Wars-speeltuin en de opgedane kennis wordt hier duidelijk goed toegepast. De vele schepen knallen van je scherm en zitten tot de nok toe gevild met details. Belichtingen en vooral de manier waarop dingen exploderen is ‘typisch Star Wars’ te noemen. Ook op het vlak van de audio doet Star Wars: Squadrons exact dat wat je van een Star Wars product mag verwachten. Geluiden zijn scherp, klinken goed en zijn heerlijk bombastisch. Zelf speelde ik de game op een Xbox One X, maar speel je op een PlayStation 4 of PC, dan kun je de game ook nog eens geheel beleven vanuit een VR-perspectief. Dan zit je zelf ‘echt’ in die cockpit, waan je jezelf echt in het Star Wars universum. Dichterbij de wereld van ome Lucas kom je niet.

Lees verder

Boekrecensies

Boekreview: The Clone Wars Stories of Light and Dark

Geplaatst

op

Door

3.5 Score
Score
Clone Wars Stories of Light and DarkTitel
MeerdereAuteur
Ksenia ZelentsovaIllustrator
25 augustus 2020Releasedatum

Clone Wars Stories CoverThe Clone Wars Stories of Light and Dark is een anthologie die bestaat uit elf verhalen waarvan er tien gebaseerd zijn op memorabele verhaallijnen uit de Star Wars The Clone Wars TV serie. Elk verhaal is door een andere auteur geschreven en verteld een verhaal dat in de serie in één of meerdere afleveringen verteld werd. Maar deze keer vanuit het oogpunt van één van de personages in het verhaal. Het mooie aan dit soort hervertellingen van bestaande verhalen is dat een auteur veel meer emotie en gedachtengangen kan delen wat deze gebeurtenissen veel intrigerender maakt. 

Een snelle bedenkelijke blik kan op TV veelzeggend zijn, maar een beschrijving van de gedachtegang van het personage geeft meer inzicht dan een paar frames in een TV serie kunnen. Een goed voorbeeld hiervan is de dood van Satine Kryze. Obi-Wan’s reactie in The Clone Wars is heel sterk, maar een kijkje in zijn gedachten wanneer Maul haar op de Darksaber spietst is simpelweg hartverscheurend. Ook de manier waarop Count Dooku via een holo-opname aan Darth Sidious vertelt hoe hij samen met Anakin en Obi-Wan gevangen genomen werd door Hondo en zijn bende is vermakelijk en geeft heerlijk weer hoe superieur Dooku zich voelt ten opzichte van de Jedi. Ook de manier waarop de ”A Necessary Bond” aflevering door Sarah Beth Durst in het verhaal ”Almost a Jedi” is omgezet is erg leuk. We volgen alles hier door de ogen van Katooni, de youngling die het in eerste instantie niet voor elkaar kreeg om haar lightsaber in elkaar te zetten voor haar groep in de problemen raakte en de younglings samen met Hondo en Ahsoka de Seperatists moesten verslaan. De geweldige extra dimensie die dit verhaal krijgt door in het hoofd van Katooni mee te kijken is het feit dat Katooni een ontzettende Ahsoka fangirl is. Ze vindt haar helemaal het einde en wil niets liever dan zelf in haar voetsporen treden.

Het elfde verhaal in het boek is compleet nieuw, het is geen hervertelling maar is geïnspireerd door de ”Massacre” aflevering, speelt zich na deze gebeurtenissen af en duikt in de cultuur van de heksen van Dathomir.

Enkelen van de schetsen van Ksenia Zelentsova.

Enkelen van de schetsen van Ksenia Zelentsova.

Elk hoofdstuk wordt voorafgegaan door een prachtige schets van de hand van Ksenia Zelentsova welke het hoofdpersonage van het verhaal uitbeeld. Het boek is op wat jongere lezers gericht dus de pagina’s bevatten relatief weinig tekst, waardoor je een stuk sneller door het boek heen vliegt dan je in eerste instantie zult verwachten. Het feit dat je, op één na, alle verhalen wellicht al kent helpt daar uiteraard ook bij. Maar dat betekend ook dat dit boek wellicht niet voor iedereen weggelegd is. We krijgen nieuwe inzichten en gezichtspunten, maar het blijven bekende verhalen, als dat je minder aanspreekt is enkel het laatste verhaal interessant. Maar dat laatste verhaal zal op zichzelf voor veel mensen al interessant genoeg zijn om het boek voor aan te schaffen.

Dit laatste verhaal is wat mij betreft dan ook zeker de hoofdattractie. Hier volgen we een meisje dat door haar ouders ”Bug” genoemd wordt, omdat ze haar als niet veel meer dan een hinder zien. Bug werkt in de herberg van haar ouders waar ze op een dag een mysterieuze vrouw ontmoet. De vrouw blijkt van Dathomir afkomstig te zijn en vertelt Bug een geheimzinnig verhaal over een heks die de gebruiken van de Night Sisters maar onnatuurlijk vond en na tijden alleen geeft te hebben een dochter maakte van klei. De magie die ze hiervoor gebruikte was zo indrukwekkend dat Mother Talzin er door geobsedeerd raakte en de dochter van de heks zover wist te krijgen dat ze haar moeder verliet en zich liet opleiden door Talzin en de Night Sisters. Maar nadat de Seperatists de Night Sisters uitroeien gaat de mysterieuze heks opzoek naar haar dochter.

Bug” geeft ons nieuwe inzichten in wat er met de Night Sisters gebeurt is na de aanval van de Seperatists tijdens de ”Massacre” aflevering, maar is vooral interessant door de nieuwe heks, Falta, en haar wereldbeeld en krachten. Ik zou heel graag een vervolg op dit verhaal zien in de vorm van een compleet boek.

Het boek bevat de volgende verhalen:

  • Sharing the Same Face” geschreven door Jason Fry, gebaseerd op ”Ambush.”
  • Dooku Captured” geschreven door Lou Anders, gebaseerd op ”Dooku Captured” en ”The Gungan General.”
  • Hostage Crisis” geschreven door Preeti Chhibber, gebaseerd op ”Hostage Crisis.”
  • Pursuit of Peace” geschreven door Anne Ursu, gebaseerd op ”Heroes on Both Sides” en ”Pursuit of Peace.”
  • The Shadow of Umbara” geschreven door Yoon Ha Lee, gebaseerd op ”Darkness on Umbara,” ”The General,” ”Plan of Dissent,” en ”Carnage of Krell.”
  • Bane’s Story” geschreven door Tom Angleberger, gebaseerd op ”Deception,” ”Friends and Enemies,” ”The Box,” en ”Crisis on Naboo.”
  • The Lost Nightsister” geschreven door Zoraida Córdova, gebaseerd op ”Bounty.”
  • ”Dark Vengeance” geschreven door Rebecca Roanhorse, gebaseerd op ”Brothers” and ”Revenge.”
  • Almost a Jedi” geschreven door Sarah Beth Durst, gebaseerd op ”A Necessary Bond.”
  • Kenobi’s Shadow” geschreven door Greg van Eekhout, gebaseerd op ”The Lawless.
  • Bug” geschreven door E. Anne Convery, geïnspireerd door ”Massacre.”

Al met al is The Clone Wars Stories of Light and Dark zeker vermakelijk maar omdat het reeds bekende verhalen betreft, al zijn ze in een nieuw jasje gegoten, is dit boek wellicht niet voor iedereen interessant. Maar als nieuwe inzichten krijgen in bekende verhalen je aanspreekt en je al fan bent van de Clone Wars TV serie kan ik dit boek zeker aanbevelen.

Hardcover
E-book
Lees verder

Boekrecensies

Boekreview: Thrawn: Chaos Rising

Geplaatst

op

Door

4 Score
Score
Thrawn: Chaos RisingTitel
Timothy ZahnAuteur
1 september 2020Releasedatum

Chaos Rising CoverChaos Rising is het eerste deel in de Thrawn: Ascendancy trilogie van Timothy Zahn. Het hoofdverhaal van Chaos Rising speelt zich tijdens de Clone Wars af, maar we krijgen regelmatig een ”memories” hoofdstuk, waarin we verder het verleden in gaan en belangrijke stukken uit Thrawn’s geschiedenis meekrijgen. Het verhaal begint met een onverwachte en onsuccesvolle aanval op de Chiss thuiswereld Csilla. Generaal Ba’kif vind de aanval maar verdacht en onderzoekt of er gelijktijdig misschien ook iets anders vreemds gebeurt is, en dat blijkt het geval. Aan de rand van het Chiss territorium vindt men een vervallen ruimteschip van onbekende afkomst, een ruimteschip met enkel overleden bemanningsleden aan boord. Ba’kif is er van overtuigd dat deze twee gebeurtenissen met elkaar in verband staan en de enige die het verband zou kunnen ontdekken is Senior Captain Thrawn.

Chaos Rising is anders dan voorgaande Thrawn boeken omdat het zich afspeelt voor Thrawn in de bekende gebieden van het sterrenstelsel terecht komt. De Chiss Ascendancy bevind zich buiten het sterrenstelsel waar alle andere Star Wars verhalen zich afspelen, in wat men daar de Unknown Regions noemt. En omdat het zich in een heel nieuw gebied afspeelt is bijna alles nieuw. We komen nieuwe soorten wezens tegen, nieuwe wapens, beroepen en Zahn geeft ons een uitgebreide rondleiding door de overheid en cultuur van de Chiss. Dat is waar het boek echt tot zijn recht komt, de ontzettend rijke cultuur die Zahn opgebouwd heeft, de hiërarchie van de Chiss, die bestaat uit negen regerende families. Families die niet enkel uit bloedverwanten bestaan, maar waar men in geadopteerd kan worden om bijvoorbeeld het aanzien en de positie van de familie te verhogen. Zo wordt Thrawn op vrij jonge leeftijd in de Mitth familie geadopteerd omdat men daar zijn potentie en mogelijke waarde ziet.

In eerdere boeken werd al uit de doeken gedaan dat de Chiss gebruikmaken van Sky-walkers, jonge Force sensitieve meisjes die in staat zijn schepen door hyperspace te navigeren. Iets dat in de Chaos bijna onmogelijk is. De Chaos is het gebied waar de Chiss Ascendancy zich in bevindt, waar ver in het verleden een kosmische ramp de hyperspace wegen compleet in de war gegooid heeft. Veilige sprongen door hyperspace bereken is onmogelijk, maar met dank aan de Force kunnen sommige individuen zonder moeite complete gevechtsschepen veilig naar hun bestemming loodsen.

Thrawn trekt er op uit om te onderzoeken wat het vervallen schip en de aanval op Csilla te betekenen hebben en bevriend tijdens dat onderzoek Sky-walker Che’ri en haar begeleider Thalias, een ex-sky-walker die op jonge leeftijd al met Thrawn in aanraking kwam. Gedurende het avontuur leren beide dames een hoop van Thrawn en leert hij hen, door ze in te laten zien dat ze veel kundiger zijn dan ze zelf denken, dat ze hun eigen toekomst kunnen bepalen. Maar Thrawn zou Thrawn niet zijn als dit niet ook in zijn eigen voordeel zou zijn. Gezamenlijk ontrafelen ze een groots plan dat Csilla en de Chiss in gevaar zou brengen, al blijkt het uiteindelijke gevaar nog groter dan ze konden verwachten.

Het boek overlapt kort met Thrawn: Alliances. Dit boek hoef je niet gelezen te hebben om het verhaal in Chaos Rising te snappen, maar het overbrugt een periode van een aantal weken waarin Thrawn even niet in beeld is in Chaos Rising.

Chaos Rising is een Zahn boek, wat betekend dat het qua schrijfstijl niet anders is dan de voorgaande Thrawn boeken. Zahn deelt heel veel informatie over alles waar we mee in aanraking komen, wat voor velen een groot pluspunt zal zijn. Wat in Chaos Rising wel anders is dan voorheen is dat we hier amper tijd in het hoofd van Thrawn doorbrengen. Deze keer geen beschrijvingen van alle kleine gezichtstrekjes en stemverspringingen die Thrawn opmerkt in gesprekspartners. Ook draait een groot gedeelte van het boek helemaal niet om Thrawn, we spenderen een hoop tijd met Che’ri, Thalias, Ar’alani en andere militaire kopstukken. Dit zorgt er voor dat we nog meer over de Chiss leren dan we hadden kunnen hopen, en het maakt ook duidelijk dat niet elke Chiss is zoals Thrawn. Waar Thrawn in de Empire een buitenbeentje is door zijn tactische kunde, is hij dat onder de Chiss net zo. Al halen Che’ri en Thalias regelmatig een meer ”menselijke” kant in hem omhoog.

Liefhebbers van de voorgaande Thrawn boeken zullen ook van Chaos Rising smullen. En de kans is vrij groot dat mensen die minder te spreken zijn over de eerdere boeken er ook van zullen genieten. Chaos Rising heeft een hele andere sfeer doordat het zich in een compleet nieuwe omgeving afspeelt en Thrawn met regelmaat naar de achtergrond verdwijnt waardoor we kennismaken met een compleet nieuwe cultuur die tot in de puntjes is uitgewerkt. Een cultuur die realistisch is opgebouwd met een geschiedenis en unieke identiteit. Ik kijk in ieder geval uit naar het tweede deel van deze trilogie.

Met dank aan Del Rey voor het beschikbaar stellen van Star Wars: Thrawn Ascendancy: Chaos Rising voor deze review.

Hardcover
E-book
Lees verder

Boekrecensies

Boekreview: Dark Legends

Geplaatst

op

Door

3.5 Score
Score
Dark LegendsTitel
George MannAuteur
Grant GriffinIllustrator
28 juli 2020Releasedatum

Dark Legends CoverDark Legends van George Mann is het vervolg op Myths & Fables van dezelfde schrijver. Het is net als Myths & Fables geschreven als een in-universe boek met fabels en legendes, maar deze keer legendes die gericht zijn op de duistere kant van de Force.

We kunnen genieten van klassieke horrorverhalen zoals een, door Dracula geïnspireerd, verhaal waarin de Grand Inquisitor Force sensitieve kinderen uit een weeshuis ontvoert. Of een Weerwolven avontuur, waarin wezens beïnvloed worden door de effecten van zonnevlammen die veroorzaakt worden door een ster, met een Kyber kern, die op instorten staat. We krijgen ook een kijkje in de psyche van een imperial officier die zonder logische reden gepromoveerd wordt maar vervolgens gekweld wordt door de gedachten aan wat er met zijn voorganger gebeurt is. We leren ook over een Sith Lord die, ver voor de tijd van Palpatine, op Exegol opzoek is naar het eeuwige leven.

Er zijn ook twee Force gerichte verhalen die wat mij betreft een compleet boek waardig zijn. Eén gaat over een jonge Jedi die in de voetsporen an zijn meester treedt, maar daarin onbedoeld te ver gaat. En een waarin de Nightsisters van Dathomir een psychologische oorlog aangaan met een Sith Lord. 

George Mann slaagt er ook deze keer uitstekend in een echte sprookjessfeer neer te zetten met fantasierijke verhalen die aanvoelen alsof ze al generaties lang worden verteld, maar deze keer met een duistere sfeer. Al zijn ze zeker niet te eng voor jongere lezers. En zoals het goede mythes betaamd hebben ook deze verhalen allemaal een moraal en een les voor de lezer.

Dark Legends is hetzelfde opgemaakt als Myths & Fables, de pagina’s zijn op dezelfde manier gedecoreerd en elk hoofdstuk begint met een ornamenteel initiaal en een prachtige illustratie van Grant Griffin. Het enige dat intern anders is is het kleurenpallet. Ook zijn de pagina’s niet schoongesneden, net als bij Myths & Fables het geval was. De kartelige randen van de pagina’s geven het boek een leuk oud uiterlijk. Wel lijkt het dat Disney Lucasfilm Press wat heeft willen bezuinigen op deze editie. Waar Myths & Fables bijvoorbeeld schutbladen met een mooi patroon had, heeft Dark Legends simpele zwarte schutbladen. Dark Legends is wat korter met zeven verhalen ten opzichte van de negen verhalen in Myths & Fables (al zijn er in de Verenigde Staten ook Galaxy’s Edge en Target exclusieve edities van de boeken uitgegeven die extra verhalen bevatten). Niets van dit alles is echter een probleem, maar waar ik wel heel zuur tegenaan kijk is het feit dat Dark Legends fysiek veel kleiner is dan Myths & Fables waardoor ze niet in harmonie naast elkaar op de boekenplank staan. Erg jammer.

Het fysieke verschil in afmeting van de twee boeken.

Het fysieke verschil in afmeting van de twee boeken.

Dark Legends bevat zeker geen verhalen die elke fan gelezen móét hebben, we leren weinig nieuwe dingen over de Star Wars wereld. En omdat het legendes betreft kunnen we er zeker niet vanuit gaan dat de verhalen in het boek ook daadwerkelijk gebeurd zijn of gebeurd zijn zoals ze beschreven worden. Al zijn er geen redenen om aan de verhalen te twijfelen Het is geen verplichte kost maar zeker een vermakelijk boek als de (griezelige) sprookjes sfeer je aanstaat en in dat geval zou ik het zeker aanraden.

Lees verder