Social Media

Gamerecensies

Star Wars Battlefront: Battle of Jakku DLC Review

Geplaatst

op

8 Score
Battle of Jakku DLCGametitel
8-12-2015Gamereleasedatum
Pluspunten
Landschap van Jakku visueel indrukwekkend.
Turning Point goede nieuwe modus.
Gratis voor iedereen.
Verbeterpunten
Geen Star Destroyer neerhalen.
Goazan Badlands niet bijzonder.
Samenvatting
The Battle of Jakku DLC is geen baanbrekende toevoeging aan Star Wars Battlefront. Wel is het gratis, het voegt een nieuwe modus en map toe en het geeft ons een klein voorproefje van The Force Awakens. Downloaden dus!
Cijfer8

Zoals jullie al eerder konden lezen in mijn Star Wars Battlefront Review, was ik niet helemaal tevreden met de shooter van EA en DICE. Mede door het gebrek aan content werd de game al heel snel eentonig. Vier planeten was gewoon niet genoeg om mijn aandacht lang vast te houden. Nu komt EA met gratis DLC op de proppen, met de planeet Jakku uit The Force Awakens. Check mijn Star Wars Battlefront Battle of Jakku DLC Review op Star Wars Awakens voor de mening van een echte Star Wars fan!

Star Wars Battlefront Battle of Jakku DLC Review

Het tij keren

Ondanks het feit dat EA met een schandalig dure Season Pass van 50 euro op de proppen komt, heeft het bedrijf toch toegezegd zo nu en dan gratis DLC uit te brengen. Een daarvan is dan ook The Battle of Jakku, dat ons moet gaan tonen hoe het vernietigde landschap uit The Force Awakens zo geworden is. Na de gebeurtenissen uit Return of the Jedi hebben de laatste overblijfselen van The Empire zich verzameld op de planeet Jakku. Hier moeten de rebellen de Imperials voor eens en voor altijd zien te verslaan.

Jakku zag ik, net als iedereen, voor het eerst in de verschillende teasers en trailers van The Force Awakens. Tot mijn teleurstelling geeft The Battle of Jakku niet echt een voorproefje van wat we in de film gaan zien; ook zijn Finn, Rey of Kylo Ren nog niet speelbaar. Wel is er een nieuwe modus genaamd Turning Point aanwezig. Hier spelen de rebellen in tegenstelling tot Walker Assault een aanvallende rol in plaats van een verdedigende. Het pas bij het verhaal van de films, en het is ook nog eens een goede modus. Turning Point brengt namelijk alles naar boven wat Star Wars Battlefront een gave game maakte. Hordes soldaten van de rebellen rennen al schietend het slagveld op terwijl de Stormtroopers hun laatste basis wanhopig proberen te verdedigen.

Zoals het hoort dus. In een aantal ‘golven’ moet je aan de kant van de rebellen per golf één Control Point overnemen. Dit zijn er eerst vier, maar bij de laatste ‘golf’ is dit er nog maar één. Het wordt dus steeds lastiger voor de rebellen om de punten over te nemen. Battlefront komt bij modi als deze, waarbij het lijkt alsof een klein kind zijn bak speelgoed in één keer omkiepert, het beste uit de verf. Niet als Battlefront games als Call of Duty imiteert met bijvoorbeeld de Blast modus.

Star Wars Battlefront: Battle of Jakku DLC Review

Metalen geraamtes

Het ontwerp van Graveyard of Giants, de map waarop dit zich allemaal afspeet, complimenteert Turning Point (net als Walker Assault en Supremacy) perfect. Het landschap van Jakku is bezaaid met de karkassen van AT-AT’s, verkoolde wrakstukken en zelfs een levensgrote Blockade Runner in het midden van de arena. Al deze metalen geraamtes geven een heleboel mogelijkheden om je te verschuilen tegen het vuur van de tegenstanders, maar ik ontdekte ook al snel dat je niet alleen maar deze plekken verscholen kunt blijven. Er zijn genoeg gaten om Graveyard of Giants een map te maken waar iedereen maar in zijn hoekje zit.

Hoe geweldig Graveyard of Giants ook is, in Fighter Squadron wordt de potentie van een map als deze bij lange na niet benut. Ik was al van mening dat Fighter Squadron een gemiste kans is voor epische luchtgevechten vanwege de saaie en repetitieve doelen, maar hier valt het nog meer op. Ik was in de veronderstelling dat ik hier een Star Destroyer uit de lucht kon schieten! In plaats daarvan zijn de objectives precies hetzelfde als op Endor, Tatooine, Hoth en Sullust. Alleen het achtergrondje is anders.

De laatste nieuwe map genaamd Goazan Badlands is alleen te gebruiken op de overige modi zoals Blast, Cargo en Drop Zone. Goazan Badlands is een interessante map met veel contrast tussen hoog en laag, een grot en genoeg ontplofte troep om een trash compactor op de Death Star mee te vullen. Net als alle maps in Star Wars Battlefront is deze ook goed ontworpen en de graphics zijn weer ontzettend strak. Wel lijkt deze weer net iets te veel op Tatooine, maar dan met een hoop troep in het zand. Het grote gevecht is hier een stuk minder zichtbaar dan bij Graveyard of Giants. Toch verwelkomen we wat meer variatie in de levelrotatie.

Star Wars Battlefront Battle of Jakku DLC Review

Star Wars Battlefront Battle of Jakku DLC Review

Star Wars Battlefront maakte het wachten op The Force Awakens knap lastig, en dit DLC pakket maakt het nog net iets lastiger. En hoewel ik niet het gevoel krijg dat Turning Point de game compleet op zijn kop zal zetten, ben ik allang bij dat het matige repertoire aan modi en maps gratis wordt aangevuld. DICE moet flink aan de bak om van Star Wars Battlefront een ware klassieker te maken.

Uiteindelijk lost The Battle of Jakku dus niet de problemen op die ik had met Star Wars Battlefront. Zelfs met de extra maps voelt alles nog steeds karig aan en vooral omdat er geen nieuwe wapens, voertuigen of helden in dit pakket aanwezig zijn. Aan de andere kant is dit gratis DLC die EA ons makkelijk voor een paar euro’s had kunnen verkopen. Ze zijn met The Battle of Jakku in ieder geval goed op weg om van Star Wars Battlefront als game een stuk beter te maken. Ik hoop alleen niet dat er daarvoor tientallen euro’s aan DLC aan te pas moeten komen.

Star Wars fan sinds hij een foetus was. Fanatiek gamer. Heavy metal connaisseur.

Lees verder
Advertentie
Klik om te reageren

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Gamerecensies

Star Wars Episode I: Racer Review

De beste Star Wars racegame die alleen ingehaald is door de tijd…

Geplaatst

op

Door

Star Wars Racer
6.8 Score
Star Wars Episode 1: RacerGametitel
23 juni 2020Gamereleasedatum
Pluspunten
Racer was en is nog steeds leuk
Goed leveldesign
Snelheid!
Verbeterpunten
Vreselijk ouderwets
Samenvatting
Wat twintig jaar geleden indrukwekkend kon zijn, is vandaag de dag vreselijk ouderwets.
Cijfer6.8

Tegenwoordig is het niet meer de normaalste zaak van de wereld dat wanneer een grote film in de bioscoop verschijnt, het avontuur thuis meteen doorgaat op je spelcomputer. De ‘filmgame’ behoort toe tot een uitstervend ras. In 1999, tijdens de lancering van Episode I: The Phantom Menace was dit wel anders.

In datzelfde jaar als dat de film in de bioscopen verscheen konden de gamers aan de slag met niet één, maar vijf Star Wars games. En hoewel deze echt niet allemaal van een hoog niveau waren (Pit Droids, Yoda’s Challenge Activity Center, The Gungan Frontier), waren er twee titels die bij de meeste gamers in goede aarde vielen. Ten eerste was daar The Phantom Menace die je vanuit de ogen van de Obi-Wan het verhaal van de gelijknamige film liet beleven. De meest populaire was echter duidelijk; Episode I Racer, een game die verscheen voor PC, Dreamcast en Nintendo 64 en de snelheid uit de Podrace-scène uit de film prachtig in beeld kon brengen.

Racer is de racegame voor Star Wars fans

Hoewel de game uiteraard haar roots in de Podracing-scène van The Phantom Menace had liggen, deed de ontwikkelaar er slim aan om te kijken naar andere futuristische racers die op dat moment populair waren. Denk aan F-Zero (toen dat nog een ding was) en WipeOut. Doordat de Star Wars-licentie aan deze titel hing wist Racer beter verkopen dan die twee andere titels. Veel gamers hadden vele uren plezier met de game en denken met veel goede herinneringen terug aan die tijd. Het is daarom dat exact dit spel nu opnieuw verschenen is. Dit keer voor de PlayStation 4 en Nintendo Switch. Aspyr, de uitgever die eerder ook al Jedi Outcast en Jedi Academy opnieuw uitgaf, brengt deze ‘blast from the past’ terug naar de hedendaagse systemen.

Nauwelijks veranderd

Ook ik speelde lang geleden heel wat uren met Racer op de oude PC van mijn vader. Het feit dat ik sommige banen vandaag de dag nog uit mijn hoofd kan herinneren, geeft aan wat een impact de game op mij had. Ik hield van deze game en het spel behoorde lang tot mijn top favoriete Star Wars-games. Echter, nu ik de game opnieuw speelde op mijn Switch, merkte ik dat het vandaag best lastig is om Racer te waarderen voor wat het is. Tijdens het spelen werk je je door verschillende toernooien heen, waarbij elke race start met een kort filmpje om de desbetreffende planeet waarop de race plaats gaat vinden aan je voor te stellen. Racer speelt nog steeds geweldig. De besturing is strak, maar vloeiend. Op de gigantisch hoge snelheden die jouw Pod kan behalen (helemaal wanneer je uitbreidingen op je voertuig aanbrengt om deze te verbeteren), is het zaak om volledig in controle te zijn. En dat ben je. Hoewel aan de grafische presentatie zo ongeveer niks gedaan lijkt te zijn, is te merken dat Aspyr alles op alles heeft gezet om de besturing nog net wat strakker te krijgen dan in het origineel. Ook hebben ze er voor gezorgd dat de game, door de betere spelsystemen, op een hogere framerate draait en dat je verder van je af kunt kijken, waardoor je bochten net wat eerder in kunt gaan schatten.

Podracen pur sang

Racer is exact dat wat het met zijn titel belooft. Het is een racegame, waarbij het zaak is om als eerste over de finish te gaan. Ik speelde de game op de Switch en moest even terugschakelen nadat ik gewend was geraakt aan ‘racers’ zoals Mario Kart, waarbij ik met menig schildje vijanden van de baan heb weten te schieten. Dat zit allemaal niet in Racer. Echter is er toch meer te doen dan het stabiel houden van je Pod tijdens de intense races. Wanneer je schade oploopt (door ergens tegen aan te knallen of door te veel power op je motor te zetten voor een bepaalde tijd), zal dit gerepareerd moeten worden. En dat met vijfhonderd kilometer per uur. Echter, heel veel meer dan dit is er qua ‘gimmick’ niet te vinden. Racer houdt zijn focus duidelijk. Het is snelheid, de rush die je krijgt wanneer je langs obstakels zoeft, wetende dat een knal tegen de muur je einde kan zijn.

Om toch wat extra diepgang te brengen is er de mogelijkheid om je Racer te voorzien van upgrades en om nieuwe Pod’s vrij te spelen. Door balkjes langer te krijgen gaat je gekozen voertuig sneller, weet ‘ie zich beter te koelen, manoeuvreert ‘ie beter in de bochten en is er meer acceleratie. Deze onderdelen kunnen gekocht worden in een winkel, of gevonden bij Watto’s junkyard. Daar zijn ze goedkoper, maar is natuurlijk de mogelijkheid aanwezig dat ze sneller breken. Op het einde van de rit ga je zo gigantisch snel dat je haast Jedi reflexen nodig hebt om heelhuids over de finishlijn te komen. En dat wil je; de levels zitten sterk in elkaar en tonen flinke diversiteit qua omgevingen. Daarnaast zijn ze gevuld met manieren om af te snijden, om je tegenstanders het leven extra zuur te maken en met grote, open vlaktes om echt die topsnelheden eens aan te tikken.

Ouderwets

Hoewel ik wederom van Racer heb genoten, is het toch een moeilijke game om te recenseren. Overal merk je dat de game meer dan twintig jaar oud is. De manier van het opwaarderen van je Pod, de grafische presentatie, het gebrek aan diepgang. Het is daarom dat mensen die niet geboren waren tijdens de eerste release van waarschijnlijk snel afhaken. Waar de game fantastisch oogde ten tijde van release op de Nintendo 64, oogt het spel nu verschrikkelijk verouderd. Daarnaast klinkt de game ook als een Nintendo 64-titel. Maar, misschien wel het meest vervelende; de kunstmatige intelligentie van je tegenstanders is ook niet veranderd sinds 1999. De meest uitdagende races behaal je, wanneer je eenmaal een beetje aan je Pod gedaan hebt, met twee vingers in je neus. Puur omdat we tegenwoordig meer gewend zijn. Leuk is wel dat de game met tweeën en gespeeld kan worden, maar de graphics kakken hierbij nog net wat verder in.

Star Wars Episode I: Racer is een moeilijke game om aan te raden. Vanuit het nostalgische gevoel heb ik enorm veel plezier met de titel gehad. Echter, wanneer je de game nooit eerder hebt gespeeld, zal dit je niet veel doen. Ik denk dan ook dat de spelers van dit spel juist hen zijn die het vroeger speelde en dat er weinig nieuwe zieltjes gewonnen gaan worden. Wel is duidelijk dat het concept nog steeds staat als een huis en dat we eigenlijk, met een nieuwe generatie PlayStation’s en Xbox’en voor de deur, een compleet nieuwe Racer willen, gebruikmakende van de allernieuwste technologieën zoals Jedi: Fallen Order dit vorig jaar deed.

Star Wars Episode I: Racer verscheen op 23 juni 2020 voor PlayStation 4 en Nintendo Switch

Lees verder

Gamerecensies

Preview: Star Wars: Squadrons

Geplaatst

op

Door

Star Wars: Squadrons

Vannacht werd de gameplay van Star Wars: Squadrons uit de doeken gedaan, een onthulling die we normaliter rondom de E3 hadden gezien.

Vanuit het hart van de gamer die ik ben, is de E3 de meest geweldige tijd van het jaar. Deze Electronic Entertainment Expo geeft elk jaar ontwikkelaars en producenten de kans om al het nieuwe op het gebied van gaming te tonen aan de pers, gamers en de rest van de wereld. Met spectaculaire persconferenties, het vertoon van spierballen en een blik op de toekomst is deze beurs in Los Angeles er eentje die gaming definieert. Tot COVID-19…

De beurs, die vorige week officieel gehouden zou worden, werd natuurlijk eerder dit jaar geannuleerd. Om nu met zoveel duizenden mensen bij elkaar te zitten in een beursgebouw is natuurlijk alles behalve een gezond besluit. Daarom werd de E3, in een mogelijk andere vorm, doorgeschoven naar volgend jaar. Logisch, maar toch pijnlijk. Dit is het moment waar we als gamers elk jaar zo naar toe leven. Gelukkig is technologie onze beste vriend en besloten flink wat bedrijven middels livestreams dan toch hun producten te tonen. Zo liet Microsoft vlak voor de E3 al de eerste beelden zien van games voor de volgende generatie Xbox, de Xbox Series X en onthulde Sony vorige week de PlayStation 5. Electronic Arts hield op haar beurt wederom een EA Play om hun nieuwe games te tonen. En daar was Star Wars uiteraard wederom bij aanwezig, dit keer in de vorm van Star Wars: Squadrons.

Eerder toonde EA al een korte trailer om de toon van de game te zetten. Een game waarin je plaatsneemt in de cockpit van een X-Wing of TIE Fighter om in een origineel verhaal (dat zich na de gebeurtenissen van Return of the Jedi afspeelt) op te klimmen tot de beste piloot die er is. De Rogue Squadron en X-Wing vs. TIE Fighter-invloeden waren duidelijk uit de trailer terug te halen. Tijdens de EA Play presentatie (die bij ons midden in de nacht te volgen was), gaf EA echter de eerste concrete details rondom de game. Er is een hoop om naar uit te kijken.

In de verhalende stand van Star Wars: Squadrons, die je geheel in je eentje gaat doorlopen, speel je als Case Kassandora van de Galactic Empire en Rao Highmoon van de New Republic. Tijdens het verhaal wisselt het perspectief steeds tussen de verschillende facties, waardoor je de oorzaak en het effect van je eerdere missies vanuit andere oogpunten moet benaderen. De gehele game speelt zich dan ook af vanuit de cockpit van je schip. En dit zijn niet alleen de iconische X-Wing en TIE Fighters. In de multiplayer kun je het online tegen anderen opnemen met een keuze uit vier type voertuigen; Fighter, Interceptor, Support en Bomber. Denk aan de kant van The Empire hierbij aan de TIE Fighter, TIE Interceptor, TIE Reaper en TIE Bomber. Dit terwijl de New Republic het moet doen met de X-Wing, A-Wing, U-Wing en Y-Wing. Elke fighter heeft eigen statistieken en is voor andere doeleinden in te zetten. Hierdoor komt er online een extra vleugje strategie bij kijken wanneer je een missie speelt.

Hoewel de singleplayer ons ongetwijfeld fantastische momenten gaat opleveren (met bekende personages die we tegen gaan komen) met niets minder dan spectaculaire beelden (de Frostbite engine knalt wederom van je scherm), gok ik toch dat de ontwikkelaar vooral online in wil zetten. In Dogfight mode nemen twee teams van elk vijf spelers het tegen elkaar op in een deathmatch. Dit is die Rogue Squadron wens die velen van ons hadden, de wens om eens echte gevechten in de ruimte te doen, online met meerdere spelers. En even buiten Battlefront om, uiteraard. In een game die honderd procent op deze content focust. In de mode zijn accessoires vrij te spelen zoals turrets, tractor beams en mijnen. Dit om geen potje hetzelfde te maken.

In Fleet Battles, de belangrijkste online stand, draait het om gevechten in meerdere fases. Zo bestaat de eerste ronde ook uit een heftige dogfight tussen de twee partijen. In de tweede fase moeten de spelers elkaars Capital Ships aanvallen om in de derde ronde het vlaggenschip op te blazen. Interessant hierbij is dat spelers vol voor de aanval kunnen kiezen, of juist voor verdediging. Wanneer jij met de andere vier spelers in je team afstemt wie welk schip mee neemt, kan dit zeer beslissend zijn voor de rol die je gaat spelen. Een vlaggenschip aanvallen gaat een stuk beter met een Y-Wing bomber, dus neem je die mee ook al weet je dat je wat logger en trager bent? Of ga je voor snelheid en wendbaarheid, maar lever je in op kracht met een A-Wing? Het is mogelijk om deze mode met computer gestuurde tegenstanders te spelen zodat je kunt oefenen voordat je daadwerkelijk online gaat.

Om de multiplayer een eigen gezicht te geven kunnen spelers hun personage en fighter aanpassen. Door het spel te spelen krijg je steeds meer mogelijkheden om jouw uiterlijk aan te passen zoals jij dat zou willen. Ook kun je een load-out maken per schip, zodat je tijdens strategische momenten makkelijk kunt switchen. Dit om de verdediging bijvoorbeeld ineens om te zetten naar een aanval. Star Wars: Squadrons verschijnt op 2 oktober op Xbox One, PlayStation 4 en PC en zal op de ondersteunende platformen ook geheel in VR te spelen zijn. Ook is er cross-play aanwezig, waardoor spelers op alle platformen met en tegen elkaar kunnen spelen.

Lees verder

Gamerecensies

Review: Star Wars Jedi: Fallen Order

De Star Wars game waar we al jaren naar verlangen?

Geplaatst

op

Door

Fallen Order

9.2 Score
Jedi: Fallen OrderGametitel
15 november 2019Gamereleasedatum
Pluspunten
Op en top Star Wars.
Diepe lore.
Sterke gameplay.
Geweldige soundtrack.
Verbeterpunten
Mogelijk te moeilijk voor sommigen?
Samenvatting
Je focus bepaalt je realiteit, zoals George Lucas ooit schreef. Een focus van Respawn om de Star Wars-licentie binnen EA naar een nieuwe hoogte te brengen. En dat is ze gelukt.
Cijfer9.2

Voor spelers die hun spellen liever in hun eentje spelen, is Star Wars sinds de komst van Electronic Arts niet de beste vriend geweest. Met twee Battlefront games (waarvan de eerste puur een multiplayer shooter was en de tweede een korte, matige singleplayer bevatte) weet de ontwikkelaar deze type gamers niet echt aan te spreken. Nu komt Respawn Entertainment, een studio van EA, met Star Wars Jedi: Fallen Order én de belofte om deze spelers een verhaalgedreven third-person actiespel te geven in het universum waar we zo van houden. Respawn geeft met ‘J:FA’ een nieuwe hoop voor de toekomst.

J:FA is een mix van diverse games met daarover een behoorlijke Star Wars-saus. Het is een actie-avonturenspel dat zijn combat en manieren van terugkerende vijanden leent uit Dark Souls, terwijl het de energie en cinematische gameplay heeft uit een Uncharted en Tomb Raider. Voeg daar nog een wereld bij die als een heuse ‘Metroidvania’ opent en je hebt een geweldige speeltuin voor een Jedi. Hoewel jij vanaf het begin kunt kiezen waar je gaat en staat, heb je voor sommige plekken bepaalde krachten en upgrades nodig om ze te bereiken. Deze krijg je allemaal door het verhaal te volgen, een verhaal dat duisterder is dan ik had verwacht. Eigenlijk logisch wanneer je weet dat jij een Jedi bent, vijf jaar na Order 66 uit Revenge of the Sith. De ‘Purge’ waarin alle Jedi vermoord zijn ligt achter je, maar de effecten zijn duidelijk voelbaar. Jij bent Cal Kestis (gespeeld door Cameron Monaghan, The Joker uit Gotham), een Padawan die deze Purge heeft weten te overleven en sindsdien moet schuilen om maar in leven te kunnen blijven. Niet jezelf kunnen zijn omdat The Empire achter elke Jedi aan zit. Gelukkig sta je er niet alleen voor, maar vind je al snel een nieuwe mentor in Cere Junda (Debra Wilson), ook een overlevende Jedi. Hoewel Cal niet het meest diepe personage ooit is, zijn het juist Cere en je grootste vijand, The Second Sister, die diepgang genoeg krijgen om het verhaal interessanter te maken. Ik durf zelfs te stellen dat The Second Sister en de Inquisitors hier interessanter zijn dan ooit tevoren. Inclusief in Star Wars Rebels.

Denk nu echter niet meteen dat dit alles een zwaar, duister verhaal gaat vormen waarbij de essentie van Star Wars verloren gaat. Dat is compleet niet het geval. Tussen de weemoedige momenten door zit genoeg ruimte voor humor, veelal afkomstig van de kapitein van je schip Greez Dritus én je droid metgezel BD-1 (Buddy), welke qua bliepjes tot leven wordt gebracht door niemand minder dan Ben Burtt. Deze BD-1 voelt helemaal op z’n plek in een game als deze en is een beetje de BB-8 voor Cal. Hij reist mee op je rug en is tijdens je avontuur bijzonder handig. Door hem steeds van upgrades te voorzien kan hij steeds meer. Denk aan het hacken van andere droids, het openen van deuren die op slot zaten, het schijnen van licht in donkere plekken. Hij kan zelfs tips geven bij de vele puzzels in het spel wanneer je er zelf even niet uit kunt komen. Daarnaast scant hij de omgevingen om zo een heuse encyclopedie aan kennis en lore te verzamelen voor je. Het meest handige is nog wel dat de kleine droid je kan voorzien van extra health wanneer dat even nodig is.

Jedi Fallen Order

Tijdens het hoofdverhaal ga je als Cal een hoop planeten aandoen. Een verademing dat je niet steeds door mechanische hallen van Star Destroyers en Death Stars loopt, maar door open, mooie gebieden die veelal uit natuur bestaan. Natuurlijk zijn die befaamde gangen er, maar de afwisseling is flink. Denk bijvoorbeeld aan de beboste plekken op de thuiswereld van de Wookiees (waar je mogelijk een bekende tegen gaat komen). Voor fans die ook bekend zijn met de animatieseries Clone Wars en Rebels is het een feest om ook de planeet Dathomir tegen te komen. Sterker nog, omdat je vrij mag kiezen waar je gaat, was het de eerste planeet die ik bezocht. Om snel te besluiten dat mijn Cal nog niet krachtig genoeg was om dit gevaar aan te gaan. Elke planeet brengt genoeg om te ontdekken, uit te vinden en geeft tombes om doorheen te spitten. Ja, de link met Tomb Raider is snel gemaakt. Het toffe is dat de planeten in het begin bijzonder klein aanvoelen, maar gaandeweg, wanneer je meer kunt mogelijkheden vrij hebt gespeeld, openen de werelden zich letterlijk voor je. Ook hier merk je snel dat planeten per gebied flink van elkaar kunnen verschillen, wat ervoor zorgt dat je al snel je weg goed kunt vinden. Want weet; J:FA brengt geen zogenaamde ‘fast travel’, dus je gaat zelf overal te voet naar toe. De werelden bieden je genoeg manieren om te puzzelen, iets waar Lara Croft best even trots op zou zijn. Omgevingspuzzels, spelen met The Force, zwaartekracht, vuur en wind. De puzzels zijn niet de moeilijkste, maar op momenten heb ik toch echt minuten lopen zoeken naar een oplossing om het befaamde ‘oh ja-effect’ te krijgen.

Het ontdekken van de wereld om je heen is even belangrijk voor Cal als het volgen van het verhaal. Door van het begaande pad te gaan ontdek je genoeg dingen om vrij te spelen. Denk aan kostuums, skins voor BD-1 en je schip en nieuwe componenten om je lichtzwaard mee aan te passen. Daarnaast vind je ‘Force Echoes’, iets wat vergelijkbaar is met Audio Logs uit zo’n beetje elke andere game van tegenwoordig. Auditieve manieren om meer achtergrondverhaal aan je te geven. Het is genoeg om toch even om te lopen, even te klimmen naar waar je eigenlijk niet hoort te zijn en terug te gaan wanneer nieuwe gebieden begaanbaar zijn. De gevonden schatten kunnen namelijk ook Cal sterker maken, denk aan meer health of een betere manier om The Force te leren gebruiken. En je wil terug keren naar plekken waar je bent geweest omdat ontwikkelaar Respawn de game vol heeft zitten met belangrijke details. Vanaf de opening van het spel heb je meteen door dat er met liefde en kennis aan dit spel gewerkt is. Qua looks en geluid doet J:FA geen seconde onder voor het minstens zo briljante Battlefront 2 op dat gebied.

Als een heuse Star Wars-versie van Uncharted’s Nathan Drake kun je met Cal langs muren lopen, slingeren aan lianen terwijl alles om je heen ontploft, spring je van hoge rotsen af, zwem je door gevaarlijke gebieden, klim je om ‘the high ground’ te bereiken en wordt je vaker dan eens onder vuur genomen. Waar ik oorspronkelijk een beetje bang was voor de manier van besturen (aangezien ontwikkelaar Respawn puur en alleen first-person shooters in de portfolio had voor de release van J:FA), merk je al snel dat dit alles heel soepel uit je controller komt. Je springt, klimt, grijpt met The Force, valt (en respawnt meteen opnieuw) en ontdekt. Het is heel Nathan Drake, heel erg Lara Croft, maar dan met lichtzwaarden en The Force. En dat lichtzwaard mag je niet onderschatten. Het is het enige fysieke wapen dat je hebt tijdens het spelen van de game. Het gebruiken van het gevaarte is niets minder dan heerlijk. Zonder veel moeite sla je de lasers terug die Stormtroopers op je af vuren, snijd je door menig vijand heen of weet je je te verdedigen tegen inkomende aanvallen. Tenminste, wanneer je jezelf de tijd gunt om te kijken hoe je vijanden werken, wanneer ze aanvallen en wanneer jij het beste terug kan slaan. Pareren en aanvallen is vaker slimmer dan meteen je zwaarste slag in te zetten. Vijanden worden uiteraard steeds lastiger te verslaan. Stormtroopers maak je af met een simpele slag, maar er zijn sterkere varianten aanwezig die zich goed weten te verdedigen tegen een Jedi. Daarnaast zitten de planeten vol met inheemse wezens die het allen op jou gemunt hebben. Het is niet slim om zomaar op knoppen te gaan drukken tijdens de gevechten. Omdat je tijden het spelen steeds ‘skill points’ vrij speelt, speel je nieuwe, krachtigere aanvallen vrij. Het is wijs om deze te leren en ze goed toe te passen. Helemaal wanneer je The Force steeds beter onder de knie krijgt. Een blasterschot stil zetten in de lucht om daarna een Stormtrooper naar voren te trekken, tegen zijn eigen lichtgevende kogel aan is veel leuker dan de zoveelste slag met je lichtzwaard, toch?

Toch zijn er ook wat problemen met dat lichtzwaard. Hoewel ik het tof vind dat je steeds nieuwe onderdelen vrij kunt spelen om het lemmet en de kleur van je zwaard aan te passen, voelt het zwaard niet krachtig genoeg. Ja, Cal speelt nieuwe aanvallen vrij, maar ik had graag ook een manier gezien waarop het lichtzwaard sterker kan worden. Je hebt niet het idee dat je sterker wordt tijdens het spelen, je slaat alleen op andere manieren. Ik mis het ‘onthanden’ van vijanden. Waar je beesten door de midden hakt, zijn menselijke vijanden nooit gehavend na een gevecht. Nee, ik ben geen luguber persoon wie graag mensen in stukjes gehakt ziet worden, maar het is wel wat een lichtzwaard doet. Respawn heeft ervoor gekozen (of Disney?) om het niet bij menselijke vijanden te doen. Het doet een beetje af aan het wapen in je handen. Helemaal wanneer je weet dat het in oudere Star Wars-games wel het geval was (Jedi Academy, bijvoorbeeld). Helemaal tijdens de enorme ‘finishing moves’ waarbij Cal extra hard zijn best doet om zijn tegenstander om te leggen, zou zo’n Stormtrooper in delen op de grond moeten liggen. Het is een klein minpuntje, maar het moet even genoemd worden. Dat een lichtzwaard in een game niet altijd kan fungeren als dat we gewend zijn is logisch. Want anders zouden we elke deur die gesloten is gewoon open kunnen snijden als een ware Qui-Gon.

Jedi Fallen Order

J:FA is, wanneer je de moeilijkheidsgraad niet op makkelijk zet, geen game waar je zo doorheen loopt. Nee, dit is op momenten een behoorlijke uitdaging. Je gaat sterven. En waarschijnlijk vaker dan eens. Ook hier heeft ontwikkelaar Respawn naar een andere game gekeken; Dark Souls. Op veel plekken in het spel zijn meditatie-cirkels te vinden. Wanneer je deze gebruikt wordt je game gesaved. Sterf je, dan staat er groot RESPAWN in beeld (een in-joke?) en keer je terug naar je laatste meditatie. Bij deze cirkels kun je ook je verdiende punten inzetten om nieuwe mogelijkheden en aanvallen vrij te spelen en kun je rusten. Rusten brengt je levensbalk weer helemaal naar honderd procent, maar zorgt er wel voor dat elke vijand die je verslagen hebt weer terug tot leven komt. Soms is een volle levensbalk dat niet waard. Neem je de gok? Of open je die ene aanval om alles opnieuw te proberen? Tegen het einde van het verhaal ga je waarschijnlijk niet alle mogelijkheden open hebben gespeeld. Je moet toch nog terug naar alle planeten om de overige geheimen te vinden. Geeft je mooi de tijd om die laatste punten ook bij elkaar te sprokkelen.

Je merkt het, ik ben enorm te spreken of Star Wars Jedi: Fallen Order. Het is ontwikkelaar Respawn gelukt om een volledig singleplayer verhaal te vertellen binnen het Star Wars universum waarbij niet alleen gamers hun ding kunnen doen, maar ook de grootste fans van de franchise waar voor hun geld gaan vinden. Ja, J:FA is die game waar we zo op gehoopt hadden. Het brengt diepe Star Wars lore, toffe gameplay en een verslavende manier van ontdekken in combinatie met leuke puzzels en goede actie. Daarnaast is de soundtrack van bijzonder hoge kwaliteit en doet op momenten niet onder voor de iconische klanken van John Willams zelf. Hoewel niet elk gameplay element origineel is, is het Respawn gelukt om ze allemaal samen te brengen in een game die jouw aandacht meer dan waard is.

Star Wars Jedi: Fallen Order is 15 november 2019 uitgekomen voor PC, PlayStation 4 en Xbox One.

Lees verder

Gamerecensies

Review: Star Wars X-Wing

Geplaatst

op

Door

In 2012 werd de wereld opgeschud door wat inmiddels een van de populairste table top games is: X-Wing. Deze populariteit is te danken aan de combinatie van een simpele basis, verrassende diepgang, en natuurlijk de cool factor van vliegen met schepen uit het Star Wars universum.

Zes jaar en bijna vijftig uitbreidingen verder vonden de spellenmakers van Fantasy Flight Games dat het tijd is voor een nieuwe editie, die 13 september verschijnt.
Is Second Edition de moeite en het geld waard? Het antwoord is in vrijwel alle gevallen ja; de redenering zal echter voor iedereen anders zijn. Daarom delen we deze review op in secties voor twee specifieke doelgroepen.

Nieuwe spelers

X-Wing is in essentie een nabootsing van de ruimtegevechten die we kennen uit de films. Twee spelers kiezen een aantal iconische schepen zoals X-Wings, TIE Fighters en de Millennium Falcon en proberen de ander uit te schakelen. Bewegingen worden per ronde tegelijkertijd geselecteerd en schieten kan alleen als men een tegenstander recht in het vizier heeft. Bewegen en schieten voelt hierdoor intuïtief aan. Doordat je ook moet bedenken wat je tegenspeler doet, is het maken van de juiste keus echter niet altijd even makkelijk.

Voordat je de tafel met schepen kan bestormen, maak je eerst je vloot uit een ontelbare selectie van schepen, piloten en upgrades. Dit kan online of in de aankomende gratis app. Een squad bestaat uit 200 punten, en alle kaarten hebben hun eigen waarde. Hierdoor kunnen de vaardigheden van elk schip flink variëren, wat het spel vers houdt. Vlieg je Luke’s X-Wing en Han’s Millennium Falcon? Of acht groentjes in TIE Fighters? Beide mogelijkheden, en alles er tussenin, spelen heel anders. Geen twee potjes hoeven daarom hetzelfde te zijn.
Dankzij de genoemde app zijn alle puntwaarden digitaal. Hierdoor is het spel makkelijk te balanceren in het geval dat een bepaald schip te sterk blijkt.
Klinkt dit allemaal ingewikkeld? Geeft niet, iedere uitbreiding komt met een aantal standaard load-outs waarmee je zonder gepuzzel vooraf aan de slag kunt.

Dus wat heb je nodig om te spelen? Ten eerste de Core Set. Deze set bevat dobbelstenen, bewegingstemplates, upgradekaarten, Luke Skywalker’s X-Wing en twee TIEs. Deze vormen de basis voor een rebellen- en Imperial vloot, die je aan kunt vullen met meer X-Wings, Y-Wings, U-Wings en verschillende soorten TIEs. De eerste editie van X-Wing bood de keuze uit bijna vijftig verschillende schipmodellen die in rap tempo zullen worden heruitgebracht. Wees er dus gerust op dat ook jouw favoriete schip binnen afzienbare tijd speelbaar zal zijn.

X-Wing 1.0 bezitters

Ik hoor je denken. Leuk en aardig allemaal natuurlijk, maar waarom zou jij die kostelijke overstap naar de nieuwe editie maken? Een nieuw likje verf en een paar gameplay-aanpassingen maken het toch geen hele nieuwe ervaring? En je hebt gelijk: in essentie is het hetzelfde spel dat je al jaren speelt. Maar het loont toch de moeite om de overstap te maken.

Het belangrijkste is dat de gameplay daadwerkelijk verbeterd is. Het vliegen zelf is weer belangrijk. Weg zijn turrets die iedere beurt vanuit iedere onmogelijke hoek kunnen schieten. Weg zijn de (meeste) upgrades met gratis dice mods die acties irrelevant maken. En ook controle-elementen als bommen, ionisatie en stress zijn ingeperkt.

Ten tweede is er het verhaal van balans. In de eerste editie waren we maar wat blij om voor dertig euro aan upgrades te kopen om twee scheepjes weer relevant te maken. Met een eenmalige investering in Second Edition conversion kits zijn echter vrijwel alle schepen weer de moeite waard om te vliegen. En met de mogelijkheid (en intentie) om kosten aan te passen via de app, zullen alle opties een stuk dichter bij elkaar liggen qua kwaliteit. De theorie is dat men voortaan gaat vliegen wat hij leuk vindt, niet wat stukken beter is dan de rest van het speelveld.

Tot slot is er de fundering voor de toekomst. Met onder andere nieuwe acties en Force powers is er een basis waar volgende uitbreiding op verder kunnen bouwen. Met als belangrijkste toevoeging natuurlijk de nieuwe facties, de Republic en de Seperatists. Deze zijn van de grond af ontwikkeld voor Second Edition. Wil je deze op tafel kunnen zetten? Dan zul je toch echt de overstap moeten maken.

Natuurlijk, als je geen vaste klant bent op de veelvoud aan toernooien in de Benelux, is er minder haast bij. De oorspronkelijke game blijft tof om op de keukentafel te spelen. Maar hoe meer uitbreidingen er voor Second Edition uit zullen komen, hoe essentiëler de overstap wordt.

Spelen is geloven

Voor beide kampen geldt: Spelen is geloven. Twijfel je nog? Speel het met een vriend, of vraag je lokale spellenwinkel wanneer het gespeeld wordt. Laat je overtuigen en wellicht ontmoeten we elkaar ooit op het slagveld. Moge de beste piloot winnen.

9 Score
X-WingGametitel
13 september 2018Gamereleasedatum
Pluspunten
Spannende en diepgaande gameplay
Prachtige voorgeschilderde miniaturen
Relatief lage instapkosten
Verbeterpunten
Dure hobby voor completionisten
Tijdrovend
Cijfer9
Lees verder