The Art of Star Wars The Acolyte van Kristin Baver is weer een deel in de – in mijn ogen – geweldige The Art of boekenserie. In dit boek neemt Kristin ons mee langs de productie van de Disney+ serie The Acolyte. Ze vertelt ons over hoe de serie tot stand kwam, welke beslissingen er genomen zijn om het verhaal te laten werken, hoe de kijker kleine hints kreeg of compleet misleid werd. Dit doet ze zoals verwacht aan de hand van concept artwork. Geen foto’s en screenshots in deze boeken, alleen concept artwork in de vorm van schetsen, (digitale) schilderingen, plattegronden en 3D modellen.
Verdeeld over de ruim 200 pagina’s worden we getrakteerd op honderden werken, groot en klein, gedetailleerd en ruw, van grote momenten tot kleine achtergrond vulling. We zien meerdere iteraties van ideeën voorbij komen, zo zien we bijvoorbeeld wel dertig variaties op de helm van Qimir. Het is altijd interessant om te zien hoe een idee vorm krijgt, welke richtingen de artiesten op denken om tot het uiteindelijke resultaat te komen. Ik vind het ook altijd leuk ook om te zien hoe het uiteindelijke resultaat vaak veel meer op zijn plaats voelt dan alle voorgaande ideeën.
Ik vind het altijd fascinerend om te zien hoeveel aandacht er aan kleine details geschonken wordt die amper op het scherm te zien zijn. Zo wordt het rad waar noodles aan hangen te drogen in de noodle shop waar Mae en Indara het tegen elkaar opnemen in beweging gehouden door een kleine alien genaamd Miow Joon. Miow is een Velospeeder racer en komt buiten het raceseizoen in de noodle shop werken en het rad ronddraaien om in vorm te blijven, in ruil voor deze work-out krijgt hij gratis eten en onderdak. We zien ook verschillende ontwerpen voor een Tarandox, een wezen dat op de planeet Brendok voorkomt, maar dat we in de show helemaal niet zien! Wat we wel zien is een knuffel die op deze wezens gebaseerd is.
Het is ook tof om te zien hoe groots sommige ideeën kunnen zijn, ook als die uiteindelijk niet worden doorgezet. Men wilde Coruscant er anders uit laten zien zodat het duidelijk was dat we in een vroegere tijdsperiode zaten. Eén van de manier waarop ze dat heel duidelijk wilde maken was door het senaatsgebouw in aanbouw of tijdens een verbouwing te laten zien. Hier zijn een aantal indrukwekkende schetsen voor gemaakt, waar we de imposante open kamer met alle zwevende platforms waar senatoren gebruik van maken in de prequels, van binnenuit als een staalconstructie geraamte zien.
Het zou geen Star Wars zijn zonder lightsabers en droids, en we krijgen bij alle Jedi personages niet alleen verschillende outfits en haarstijlen te zien (een Kelnacca met een kaal hoofd is gelukkig nooit verder gekomen dan een idee!) we zien ook 3D modellen van hun lightsabers. En ik was als Droid Builder natuurlijk helemaal weg van de extreme close-up shots van Pip! We zien bij zijn ontwerpen ook duidelijke versies van de stickers die Osha op hem geplakt heeft. Alle vier zijn het stickers die een stukje Star Wars geschiedenis laten zien. Een Loth-cat, een overzichtsshot van een van de race tracks uit Star Wars: Episode I: Racer, het embleem dat te zien is op de trainingshelm van Luke in de Millennium Falcon, en een sticker die gebaseerd is op Galaxy’s Edge. Allemaal kleine dingetjes die op het scherm niet echt opvallen, maar die de props zo veel meer leven geven.
Naast artwork dat nieuwe locaties laat zien, krijgen we ook veelvuldig te horen hoe inventief de crew is met het hergebruik van elementen, en hoe ze daar bij het ontwerp van locaties al rekening mee houden. Zo werden ruimtes in schepen, en grotten meermaals hergebruikt door ze een klein beetje te veranderen, opnieuw te schilderen, of helemaal kapot te maken.
Ook leuk om te horen is dat Olega City heel kleurrijk is, omdat Kathleen Kennedy daar specifiek om vroeg. Of het niet bruin kon zijn, want we hebben al zo veel dorpen op woestijnplaneten en die zijn altijd allemaal bruin. En daar had ze helemaal gelijk in, wat kleur kon geen kwaad.
The Art of Star Wars The Acolyte is wat mij betreft weer een boek dat niet mag ontbreken in de verzameling van fans die alles over het behind the scenes gebeuren willen weten, of die gewoon genieten van de tekenkunsten van de artiesten die aan Star Wars werken. We leren vanalles over de productie en de mensen die er aan gewerkt hebben, en Kristin weet een heel mooi verhaal te maken van alle anecdotes die ze te horen kreeg. Dat in combinatie met de korte toelichtingen die artiesten en Leslye Headland bij de werken geschreven hebben maakt dat The Art of boeken altijd weer tot mijn favorieten behoren.
Met dank aan Abrams Books voor het ter beschikking stellen van The Art of Star Wars: The Acolyte voor deze review.