Social Media

Boekrecensies

Boekreview: Thrawn

Geplaatst

op

4.5 Score
Score
ThrawnTitel
Timothy ZahnAuteur
11 april 2017Releasedatum

Thrawn CoverMitth’raw’nuruodo, of ”Thrawn” is al tijden één van mijn favoriete Legends personages. Op Celebration Londen was ik dan zoals vele andere fans om me heen razend enthousiast toen Dave Filoni aankondigde dat Thrawn terug zou keren in de Star Wars wereld en zijn opwachting ging maken in Rebels. En ik sprong bijna van mijn stoel toen er een videoboodschap van Timothy Zahn op het grote scherm verscheen waarin hij ons vertelde dat hij een nieuw boek over de bekende Chiss ging schrijven, nee niet ging schrijven, dat hij daar al mee bezig was! Sinds die middag kijk ik al uit naar de dag dat ik dit boek in mijn bezit zou hebben en meneer Zahn stelt zoals verwacht zeker niet teleur!

Zahn’s Thrawn verteld ons hoe de Chiss als één van de weinige aliens in de Imperial Navi terecht gekomen is en hoe hij zich in een vrij rap tempo omhoog gewerkt heeft naar de rang van Grand Admiral. Thrawn is een Chiss, een alien ras dat buiten de verkende gebieden van het sterrenstelsel leeft en voor de inwoners van de Empire onbekend is. Thrawn is door zijn soortgenoten verbannen en bevindt zich op een onbewoonde planeet aan de rand van het sterrenstelsel, waar hij per toeval door Imperials gevonden wordt. Hij schakelt in zijn eentje op een vernuftige manier een stel soldaten uit en weet aan boord van hun schip te sluipen waar hij uiteindelijk gevangen genomen wordt. Hij wordt voorgeleid aan Palpatine die ziet dat Thrawn erg slim is en een briljante tactische geest heeft. Palpatine besluit dat het een goed idee is om Thrawn een plek in de Imperial Navi te geven en stuurt hem samen met kadet Eli Vanto naar de academy op Coruscant om zich bekend te maken met de gang van zaken. Eli dient als vertaler en assistent, omdat Thrawn nog niet honderd procent vloeiend is in Galactic Basic. Samen doorlopen zij de academy en zien we ze gedurende het boek de militaire ladder beklimmen.

Naast het verhaal van Thrawn en Eli volgen we afwisselend ook de avonturen van Arihnda Pryce, die we in Rebels al leerde kennen als de Gouverneur van Lothal. Arihnda was in het bezit van een mijn op Lothal die door de Empire overgenomen werd. Ze verhuist naar Coruscant en probeert een nieuw leven op te bouwen maar wordt door verschillende hoogstaande politici gebruikt en verworpen. Tot ze de mogelijkheid ziet om zelf hogerop te komen en deze met beide handen grijpt. Gedurende het boek zien we hoe ze zich uiteindelijk opwerkt naar Gouverneur van Lothal en gedurende haar carrière in aanraking komt met Thrawn en andere hoogstaande Imperials.

In de Legends boeken was Thrawn een geweldige vijand voor onze helden, hij kon niets met de Force, maar hij was zo slim dat hij gevaarlijker was dan menig Dark Side user. Ook in het nieuwe canon is Thrawn een meesterlijke tacticus die zijn vijanden grondig bestudeerd en ze zo eenvoudig maar grondig mogelijk weet te verslaan. In Rebels zien we vooral dat Thrawn veel weet en anticipeert, maar het is vrij onduidelijk hoe en waarom hij de beweegredenen van zijn vijanden feilloos lijkt aan te voelen. In dit boek krijgen we echter een goed beeld van zijn werkwijze. Bij min of meer elke interactie die Thrawn met vriend en vijand heeft zien we niet alleen de gesprekken, maar krijgen we ook een kijkje door de ogen van Thrawn. Zo leren we dat hij elke beweging, verandering van stemtoon, en zelfs gezichtswarmte opmerkt en interpreteert. Hij heeft zo erg veel weg van Sherlock Holmes, waarbij Eli regelmatig, net als Watson, dient als klankbord om ideeën en theorieën mee te delen en verwerken.

Ook krijgen we aan het begin van elk hoofdstuk een aantal alinea’s wijsheid van Thrawn. Hij deelt zijn visie en ervaring over krijgers, oorlogvoering en interacties met anderen. Dit alles geeft een geweldig beeld van deze briljante geest en maken het personage in Rebels een stuk geloofwaardiger.

Het verhaal van Pryce is minder spectaculair, maar bevat veel meer emotie en slaagt er in om het personage vele malen meer diepgang te geven dan in Rebels het geval was. Gedurende het boek kreeg ik veel meer respect voor haar en werd zelfs verrast door haar laatste acties in het boek.

Gaandeweg krijgen we ook wat hints over wat er zich, naast de Chiss, nog meer buiten het bekende sterrenstelsel bevindt. En ik ben heel benieuwd om te zien wat we daar later nog van terug gaan zien.

Een minpuntje vond ik de aanwezigheid van Anakin en Darth Vader. In het Excerpt dat enige tijd geleden op internet gedeeld werdt leerden we dat Anakin en Thrawn elkaar tijdens de Clone Wars ontmoet zouden hebben! Maar deze excerpt leek meer bedoeld om lezers te lokken dan dat het onderdeel was van het verhaal. De relatie tussen Anakin en Thrawn komt verder nagenoeg niet meer naar boven. Ik was, en ben, ontzettend benieuwd naar het verhaal achter deze onthulling en hoop dat we hier later meer over te weten zullen komen.

De schrijfstijl van Zahn is erg prettig, hij deelt een hoop informatie maar weet het verhaal op een vrij rap tempo te laten verlopen, hoewel het tempo af en toe wel even wegzakt, om vervolgens toch vrij snel weer opgevoerd te worden. Waar Zahn een meester is in het vertolken van gesprekken en de spanning en nuance die hier bij horen, is hij wat minder goed in het vertolken van ruimtegevechten, daar was wat minder spanning en helaas waren deze wat moeilijk te visualiseren, maar gelukkig is dat niet waar het boek om draait. Het hele boek leest vrij vlot weg en hoewel er aardig wat tijd verstrijkt en we vrij veel informatie krijgen wacht ik vol verwachting op meer. Thrawn is nog net zo enigmatisch als in de Legends boeken maar Zahn is er wel in geslaagd om een nog betere versie van de Grand Admiral neer te zetten. Een versie die geloofwaardiger uit de verf komt en beter te begrijpen is dan voorheen, zonder mysterie kwijt te raken.

Ik sprong in Londen bijna van mijn stoel, en Zahn heeft me zeker niet teleur gesteld.

 

Met dank aan Century Books voor het beschikbaar stellen van Thrawn voor deze review.

Levenslange Fan. Leest veel boeken en comics. Maakt replica props in zijn vrije tijd.

Lees verder
Advertentie
Klik om te reageren

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Boekrecensies

Boekreview: LEGENDS: The Last Command

Geplaatst

op

Door

3.5 Score
Score
The Last CommandTitel
Timothy ZahnAuteur
April 1993 / 27 augustus 2020Releasedatum

The Last Command Cover

The Last Command  is het derde deel in de eerste Thrawn trilogy van Timothy Zahn. Er zit enkele maanden tussen Dark Force Rising en deze afsluiter van het verhaal. Thrawn heeft ontdekt hoe hij de Spaarti Cloning Cilinders van Palpatine op hoge snelheid kan laten werken en is een klein leger aan het maken om zijn Katana Fleet te bemannen en de macht over het sterrenstelsel over te nemen. Het is hem ondertussen ook pijnlijk duidelijk dat zijn plannen en die van Joruus C’baoth niet op één lijn liggen. C’baoth is inmiddels vele malen sterker geworden in de Force dan hij in Heir to the Empire en Dark Force Rising was, ziet zichzelf als rechtmatige heerser van het sterrenstelsel en heeft momenteel alleen nog oog voor de Skywalker familie. Hij moet en zal Luke, Leia en de net geboren tweeling, Jacen en Jaina, in zijn macht krijgen en ze opleiden tot wat een Jedi in zijn ogen hoort te zijn.

Thrawn heeft een aantal asteroïden met stealth technologie onzichtbaar gemaakt en deze in een baan om Coruscant gebracht, waardoor het voor de kopstukken van de New Republic onmogelijk is de planeet te verlaten. Leia, Winter, Bel Iblis en Talon Karrdes slicer Ghent gebruiken hun tijd als gevangen dus maar nuttig om eindelijk de geheimzinnige Delta Source spion die zich al tijden in het paleis bevindt op te sporen en onschadelijk te maken. De onthulling van de spion is verrassend maar ook enigszins anticlimactisch, na er in de vorige twee boeken erg vaak over gehoord te hebben.

Han, Chewie, Lando en de droids zijn ondertussen onderweg naar Wayland om daar de cloning faciliteit van Thrawn te vernietigen terwijl Luke en Mara Jade het hier uiteindelijk opnemen tegen C’baoth en de kloon die hij van Luke gemaakt heeft. Mara heeft een grotere rol dan ze in de eerdere twee boeken had, mede doordat de titel van het boek slaat op de subliminale opdracht die Palpatine in haar geest geplaatst heeft. De manier waarop Zahn het voor Mara mogelijk maakt om deze opdracht uit te voeren is leuk bedacht, al is het iets dat je al van mijlenver ziet aankomen. Maar dat mag de pret niet drukken.

Deel één en twee van deze trilogie voelden echt als een eerste en tweede deel van een groter verhaal, maar deel drie heeft wat meer elementen die het ook wat sterker op zijn eigen benen laat staan. Het is uiteraard wel de afsluiter van de trilogie waarbij verschillende verhaallijnen afgesloten worden, terwijl andere juist open blijven om later verder uitgediept te kunnen worden. Een aantal van de verhaallijnen zijn wat schaars gebruikt en lijken niet meer dan opties voor latere verhalen te zijn, in tegenstelling tot belangrijke elementen van dit verhaal. 

Net als de eerste twee delen vertrouwt ook The Last Command jammer genoeg heel erg op toevalligheden om onze helden te helpen. Het gebeurt in de gehele trilogie naar mijn mening te vaak dat personages toevallig op dezelfde plek terecht komen of er iets buiten hun weten om gebeurt en het verhaal daardoor voortgezet kan worden. 

De progressie van C’baoth voelt gedurende de hele trilogie ook wat geforceerd en ongeloofwaardig, hij groeit per boek exponentieel in zijn Force krachten zonder dat daar een duidelijke reden voor lijkt te zijn. In The Last Command lijkt hij sterker te zijn dan Palpatine en Yoda samen. Zijn geestelijke gesteldheid gaat juist de andere kant op, maar dat wordt verklaard door de kloontechniek. Deze veranderingen in zijn personage maken hem een wat onvoorspelbare antagonist die spontaan van locatie veranderd, ogenlijk alleen om een nieuwe confrontatie een interessantere setting te geven. 

Thrawn is minder onvoorspelbaar, zijn personage blijft gedurende de drie boeken vrijwel gelijk, maar in het grote plaatje is hij een minder gevaarlijke vijand dan deze ”Thrawn trilogie” in eerste instantie zou doen geloven. De ontknoping van de situatie tussen hem en de Noghri en de rol die Leia daarin speelt geeft voldoening voor die verhaallijn maar is als einde voor Thrawn net zo anticlimactisch als de Delta Source onthulling.

Het meest interessante aan het verhaal is misschien wel het stukje waarin Luke zijn twijfels uitspreekt over het trainen van zijn nieuwe neefje en nichtje. Hij is bang dat hij niet goed genoeg is om ze op een goede en veilige manier te trainen, wat de reden is dat hij in eerste instantie achter C’baoth aan gaat. Deze gedachte spiegelt ook mooi met de Luke die we later in The Last Jedi leren kennen.

Al met al ben ik nog steeds van mening dat de LEGENDS Thrawn trilogie te veel lof krijgt voor wat het is. Als eerste stap in de grotere Star Wars wereld was het in de jaren 90 een hele goede stap, maar met het oog op alle verhalen die er de afgelopen dertig jaar uitgekomen zijn verbleekt hij heel erg tussen de pareltjes die we sindsdien gekregen hebben. Maar dat neemt niet weg dat deze boeken zeker vermakelijk zijn en ook natuurlijk een aanrader voor iedereen die geïnteresseerd is in de LEGENDS verhalen.

Met dank aan Del Rey voor het beschikbaar stellen van Star Wars: The Last Command voor deze review.

Paperback
E-book
Lees verder

Boekrecensies

Boekreview: Into the Dark

Geplaatst

op

Door

4 Score
Score
Into the DarkTitel
Claudia GrayAuteur
2 februari 2021Releasedatum

Into the Dark CoverInto the Dark is het derde boek in de High Republic reeks. Het begint vlak voor de gebeurtenissen van Light of the Jedi, wanneer Padawan Reath Silas met drie andere Jedi op weg gaat naar Starlight Beacon. Onderweg wordt hun schip, net als velen anderen, door de Great Disaster gedwongen Hyperspace te verlaten en moeten ze in een, voor hun, onbekend gebied van het sterrenstelsel afwachten tot het weer veilig is om verder te reizen. Samen met een aantal andere schepen zoeken ze bescherming in een ”verlaten” ruimtestation. Eenmaal in het station steken er verschillende problemen de kop op, niet alle reizigers die aangekomen zijn in het station zijn vredelievend en de Jedi voelen een vreemde aanwezigheid in de Force en gaan op onderzoek uit. Ook komen de Nihil om de hoek kijken en worden we geïntroduceerd aan een andere grote nieuwe dreiging, de Drengir.

Het verhaal wordt verteld vanuit de belevingen van de vier hoofdpersonen, Reath, twee andere Jedi, Cohmac Vitus en Orla Jareni, en Affie Hollow, één van de piloten van het vrachtschip waarmee ze reisden. Het kost in het begin wat moeite om de vrij grote hoeveelheid personages uit elkaar te houden, maar ze hebben allemaal compleet verschillende persoonlijkheden en bewegen zich vooral in kleinere groepjes waardoor dat al vrij snel makkelijker wordt.

Reath heeft zijn leven tot nu toe vooral op Coruscant doorgebracht en is helemaal op zijn gemak in de Archives in de Jedi tempel. Maar zijn meester, Jora Mali, die we in Light of the Jedi ontmoetten, heeft een positie op Starlight Beacon aangenomen, mede omdat volgens haar de verandering in routine en omgeving goed zal zijn voor Reath’s ontwikkeling. Reath zegt aan het begin van het boek Coruscant vaarwel en is onderweg naar Starlight Beacon als hij met zijn reisgenoten strandt op het verlaten ruimtestation. De vier Jedi vinden hier een aantal standbeelden waar de Dark Side sterk omheen hangt en ze hebben het idee dat deze standbeelden gebruikt worden om een Dark Side entiteit gevangen te houden. Ze besluiten de beelden naar de tempel op Coruscant te brengen, wat potentieel nog meer problemen oplevert dan de Great Disaster deed. 

Affie Hollow is een van de piloten van de Vessel, het schip dat de Jedi ingehuurd hebben om ze naar Starlight Beacon te vervoeren. Affie is de geadopteerde dochter van de leider van de Byne Guild en vliegt al twee jaar met spice-enthousiast Leox en levende steen Geode rond om de kneepjes van het vak te leren om later de leiding over de Guild over te kunnen nemen. Eenmaal gestrand op het ruimtestation ontdekt zij echter dat dit station voor de Byne Guild niet onbekend is en ze het voor onbekende doeleinden gebruiken. Affie gaat op onderzoek uit en komt van alles over haar adoptiemoeder en de Guild te weten dat haar helemaal niet aanstaat.

Orla Jareni is wat mij betreft het interessantste personage in het boek. Ze heeft net besloten om voorlopig als Wayseeker door het leven te gaan. Een Jedi Knight die zich tijdelijk niet door de regels van de Jedi Council laat leiden. Wayseekers hebben tijd nodig om zichzelf en hun connectie met de Force te herontdekken. Sommigen mediteren maanden- of jarenlang op een bergtop, anderen besluiten een tijdje als vrijheidsvechters voor onderdrukte volken op te komen. En weer anderen worden een muzikale sensatie op Alderaan (laat het boek over die Jedi maar komen!). Orla is vooral opzoek naar een doel in haar leven en wil er na de opening van Starlight Beacon op uit trekken.

Orla en Cohmac waren samen Padawans en ondernamen 25 jaar eerder een missie om twee gegijzelde staatshoofden te redden, dit verhaal wordt in flashbacks tussen het hoofdverhaal door verteld en die gebeurtenissen geven meer gewicht aan hun beslissingen in het hoofdverhaal en Orla’s beslissing om Wayseeker te worden. Dit verhaal is op zichzelf interessant maar wat vluchtig uitgewerkt en doordat het in stukken opgedeeld is komt het wat mij betreft niet helemaal tot zijn recht. Dit had het misschien beter gedaan als een comic zodat de lezer zich er meer in had kunnen verdiepen terwijl het hoofdverhaal van Into the Dark minder rommelig was geweest, want ook zonder de flashbacks gebeurt er al meer dan genoeg.

We zagen het "verlaten" ruimtestation in 2019 al in de The Rise of Kylo Ren comic van Marvel.

We zagen het “verlaten” ruimtestation in 2019 al in de The Rise of Kylo Ren comic van Marvel.

Into the Dark is een Young Adult boek, gericht op lezers van 12 tot 18 jaar. Gray’s schrijfstijl is dan ook relatief eenvoudig, maar dat wil niet zeggen dat het boek niet emotioneel heel zwaar is. De personages hebben met heel veel verlies, verdriet en verraad te maken en we krijgen als lezer een eersterangs stoel voor het schouwspel dat hun emoties heet. Tel daarbij de ronduit angstaanjagende Drengir, en de dreiging die zij in de toekomst kunnen vormen, op en maar weinig mensen zullen dit als een ”boek voor kinderen” zien. Los van het verhaal worden er ook nog eens een heleboel interessante ideeën en weetjes gedeeld die het hoofd van menig fan zullen doen tollen met vragen. Zo zijn er verwijzingen naar een Old Republic, de Sith Empire, de Sith Shrine onder de Jedi tempel op Coruscant, en maken de Jedi in deze tijdsperiode vaak genoeg gebruik van de Jedi Mind Trick om je te doen afvragen hoe het manipuleren van andermans gedachten goed te praten valt voor iemand aan de Light side van de Force. Helemaal omdat Jedi Council lid Master Adampo reflecteert op de reden van het bestaan van de Jedi Order. De gaven van de Jedi dienen enkel gebruikt te worden om anderen te helpen, het is de taak van de Jedi Order om er voor te zorgen dat de Jedi zich niet door hun gaven laten verleiden maar het sterrenstelsel en de Force verrijken met een onbaatzuchtig bestaan.

Wat ook een vermelding waard is is de Kyber Arch. Een boog in een van de meditatieruimtes van de Jedi Tempel die opgebouwd is uit de Kyberkristallen uit de Lightsabers van overleden Jedi. De beschrijving van de boog en hoe Jedi deze in hun meditatie gebruiken is adembenemend en ik zie deze graag een keer in een visueel medium terug om er echt een goed beeld van te krijgen.

Alles bij elkaar is Star Wars: The High Republic: Into the Dark zeker een aanrader.

Met dank aan Disney Lucasfilm Press voor het beschikbaar stellen van Star Wars The High Republic: Into the Dark voor deze review.

Met dank aan Del Rey voor het beschikbaar stellen van Star Wars The High Republic: Light of the Jedi en Audible voor het beschikbaar stellen van het audioboek voor deze review.

Hardcover
E-book
Lees verder

Boekrecensies

Boekreview: A Test of Courage

Geplaatst

op

Door

4 Score
Score
A Test of CourageTitel
Justina IrelandAuteur
Petur AntonssonIllustrator
5 januari 2021Releasedatum

Light of the Jedi CoverA Test of Courage is het tweede boek in de High Republic reeks en speelt zich gelijktijdig af met Light of the Jedi. Om precies te zijn na de Great Disaster waar Light of the Jedi mee begint, maar voor de opening van Starlight Beacon, waar Light of the Jedi mee eindigt. Deze twee boeken bevatten geen grote spoilers voor elkaar, en ze zijn prima los van elkaar en in elke volgorde te lezen. Maar het is aan te raden om Light of the Jedi eerst te lezen voor je aan A Test of Courage begint. De great disaster komt in Light of the Jedi uitgebreid aan bod terwijl er hier enkel naar gehint wordt. En alle informatie over die gebeurtenis weten maakt de omstandigheden in A Test of Courage wat begrijpelijker, maar het is zeker niet nodig om dit boek te snappen.

We volgen een vijftal personages. Vernestra ”Vern” Rwoh, een 16-jarige Mirialan Jedi Knight, die als eerste sinds lange tijd al op de jonge leeftijd van 15 jaar naar de rang van Knight steeg. Hoewel Vern zich prima weet te redden als Jedi Knight heeft ze uiteraard regelmatig twijfels over haar eigen kunde en prestaties.

Imri Cantaros is een Jedi Padawan die met 14 jaar iets jonger is dan Vern, maar veel meer moeite heeft om zichzelf te ontwikkelen naar de hoge standaarden die van Jedi verlangd worden. En de gebeurtenissen in A Test of Courage maken het voor hem niet makkelijker.

Honesty Weft is de 12-jarige zoon van een ambassadeur van de planeet Dalnan. Ook hij heeft het niet makkelijk en de gebeurtenissen in dit boek veranderen zijn leven voorgoed.

Avon Starros is de 12-jarige dochter van een Republic senator (en hoogstwaarschijnlijk een voorouder van Sana Starros, die we in 2015 voor het eerst leerden kennen in de Marvel comics) en een nieuwsgierige uitvinder die van alles wil weten hoe het werkt en overal ”verbeteringen” aan wil aanbrengen.

J-6 is een protocol droid die Avon vergezelt als kinderjuf, bodyguard en vriend. Avon vond de programmering van J-6 maar saai en houterig en heeft daarom wat aanpassingen gedaan waardoor J-6 haar eigen persoonlijkheid kan herschrijven, wat voor de nodige interessante interacties zorgt.

Dit vijftal is aan boord van de Steady Wing, een luxueus schip dat hen en andere passagiers van Port Haileap naar Starlight Beacon moet brengen zodat ze bij de opening van het ruimtestation aanwezig kunnen zijn. Onderweg wordt het schip echter gesaboteerd door twee Nihil piraten waardoor het aan Vern en Imri is om Honesty en Avon in veiligheid te brengen. De andere Jedi aan boord gaan ten onder met het schip terwijl het vijftal weet te ontsnappen en uiteindelijk strandt op een onbewoonde en onherbergzame oerwoud-maan. Het overleven en de emoties die aan het ongeluk gekoppeld zijn blijken de echte uitdaging en ”vijand” in dit verhaal. Imri heeft het heel zwaar met het verlies van zijn meester, die achter bleef op de Steady Wing, en daarbij merkt hij ook dat hij jaloers is op Vern, die op een jonge leeftijd al zoveel bereikt heeft en zoveel zekerder van haar zaak lijkt dan hij. De maan waar ze landen heeft naast het ontbreken van hulpmiddelen ook gevaarlijke aspecten voor ze in petto en daarbij komt ook nog eens dat de twee Nihil piraten die het ongeluk met de Steady Wing veroorzaakt hebben ook op de maan landen. Wat Imri op het pad van wraak zet.

Dit boek is geschreven met het oog op kinderen van 8 tot 12 jaar, maar het is zeker niet uitsluitend voor die leeftijdsgroep geschreven. Het verhaal heeft ontzettend veel diepgang en zet een aantal erg geloofwaardige personages neer waar lezers van alle leeftijden wat van kunnen leren. Omdat het vooral op jongere lezers gericht is vliegt een wat meer gevorderde lezer er wel vrij vlot doorheen. Het is wat korter dan de boeken die voor volwassenen geschreven worden, en het taalgebruik is vrij eenvoudig, maar de emoties en diepgang doen niet onder aan de volwassen boeken. 

Petur Antonsson is verantwoordelijk voor het prachtige cover artwork en de verschillende platen die in het boek verwerkt zitten. Elke plaat is simpelweg prachtig qua kleur en compositie en het was een goede keus om het artwork volledig tot zijn recht te laten komen door het steeds over twee pagina’s te verspreiden en op glossy papier te drukken.

Buiten het verhaal om deelt Justina Ireland hier en daar ook wat interessante achtergrondinformatie, zoals het feit dat de Night Sisters in deze tijd ook bekend zijn en lightsaberzwepen gebruiken. Er wordt zelfs tussen neus en lippen door even hints gegeven over hoe de Sith ontstaan zijn. Ook wordt de naam The Guardians of Javin genoemd als een groep Force users die zich niet zozeer aan een strikte gedragscode houden als het op gebruik van de Force aan komt.

A Test of Courage is een erg leuk boek dat de lezer meesleept in heftige emotie en morele vraagstukken. Hoewel op kinderen gericht kan iedereen zich hier prima mee vermaken, maar verwacht naast wat namen die genoemd worden en gebeurtenissen waar naar gehint wordt geen diepe world building die verder gaat dan de omvang van dit enkele verhaal. Het is zeker geen verplichte kost als tijd je dierbaar is, maar gezien het een vrij kort verhaal is (het audio boek duurt vier en een half uur) valt het prima in een strakke agenda te passen. Dus een aanrader is het wat mij betreft zeker. En al helemaal omdat ik verwacht dat we Vern, Imri en Avon nog vaker gaan tegenkomen.

Hardcover
E-book
Lees verder

Boekrecensies

Boekreview: Light of the Jedi

Geplaatst

op

Door

4.5 Score
Score
Light of the JediTitel
Charles SouleAuteur
5 januari 2021Releasedatum

Light of the Jedi CoverMet  Light of the Jedi openen we een nieuw tijdperk in het Star Wars sterrenstelsel. De verhalen in de High Republic serie spelen zich ruim 200 jaar voor The Phantom Menace af, toen de Jedi als orde op hun hoogtepunt waren, toen de Republic vooral bestond uit de werelden in de Core en Mid Rim. De Outer Rim nog grotendeels onbekend was en er vrede heerste in het sterrenstelsel. Maar met dit eerste verhaal uit de High Republic, Light of the Jedi komt daar verandering in.

Light of the Jedi begint met een evenement dat aangeduid wordt als ’the great disaster’. The Legacy Run, een vrachtschip, met niet alleen vracht maar ook duizenden reizigers, die onderweg zijn naar de Outer Rim om daar een nieuw leven te beginnen, aan boord verongelukt in Hyperspace. De brokstukken van dit schip vallen vervolgens op bijna onvoorspelbare tijden en locaties uit Hyperspace terug de gewone wereld in. De brokstukken bewegen vervolgens nog steeds met gigantische snelheid wat ervoor zorgt dat een inslag met een ruimtestation, maan of zelfs planeet desastreuze gevolgen kan hebben. Op het niveau van het einde van de dinosaurussen desastreus.

Het toeval wil dat de Third Horizon, een republic cruiser, in de buurt is en een flink aantal Jedi aan boord heeft, die bij de dedicatie van het nieuwe ruimtestation Starlight Beacon aanwezig zijn geweest, wanneer brokstukken van The Legacy Run het sterrenstelsel binnen beginnen te vliegen en de lokale regering alarm slaat. De bemanning van de Third Horizon en de aanwezige Jedi snellen te hulp, maar hebben in eerste instantie geen idee hoe ze de planeet, manen en ruimtestations moeten redden van de brokstukken die, met bijna de snelheid van het licht, door het zonnestelsel razen.

De Jedi die we in Light of the Jedi leren kennen zijn hetzelfde, maar toch ook heel anders dan we in de prequels gezien hebben. Als groep zijn ze veel meer in harmonie met de Force. Ze zijn tot grootse daden in staat waar we in de prequels enkel zwakkere schaduwen van gezien hebben. In deze tijd kunnen ze bijvoorbeeld van extreem grote hoogtes vallen en toch zacht op hun voeten terecht komen. En ze kunnen onderling gevoelens en gedachtes via de Force communiceren waardoor ze ontzettend goed en gecoördineerd kunnen samenwerken. Soule introduceert ons in Light of the Jedi aan een select aantal Jedi die we de komende tijd vaker gaan zien en elk van hen is op zijn eigen manier interessant, heeft zijn eigen sterke en zwakke kanten en communiceert op zijn eigen manier met de Force. De een ziet de Force als muziek, de ander als een diepe oceaan, maar het is duidelijk dat elk van hen een veel dieper contact met de Force heeft dan we tot nu toe elders in de Star Wars wereld gezien hebben.

 

De Jedi zijn ook in deze tijd goede piloten die zich in kleine gevechtsschepen prima kunnen redden. Een verschil is wel dat ze hier veel meer vertrouwen op de Force dan op technologie. De Vectors, één of tweepersoons starfighters, zijn behendige schepen die onder andere uitgerust zijn met een wapensysteem dat enkel ingeschakeld kan worden als er een lightsaber op een controlepaneel op het dashboard wordt geplaatst. Zo kunnen de wapens enkel door Jedi gebruikt worden, maar belangrijker, worden de Jedi gedwongen eerst goed na te denken of het gebruik van wapens daadwerkelijk de enige uitweg is.

Verder worden hier ook de Nihil geïntroduceerd, een meedogenloze piratenbende die in de eerste aankondigingen voor de High Republic verhalen over kwam zoals de Reavers uit Firefly, moordlustig, doelloos en doodeng. Maar ze zijn gelukkig een stuk dieper dan dat, ze hebben een werkende cultuur en hiërarchie. En de leden van de bende die we hier leren kennen zijn allemaal volwaardige personen, met een achtergrond, persoonlijkheid en eigen doel. De Nihil zijn zeker geen eentonige slechteriken. Hoewel de groep relatief klein is en het gevaar vooral zit in het feit dat niemand weet dat ze bestaan, lijkt daar verandering in te gaan komen. Met de huidige stand van zaken zouden de Nihil eenvoudig opgeruimd kunnen worden door er een paar dozijn Jedi op af te sturen, maar het ziet er naar uit dat ze in de nabije toekomst een veel groter gevaar kunnen gaan worden voor de Republic dan dat ze aan het begin van Light of the Jedi zijn.

Dit is het eerste boek van Charles Soule dat ik gelezen heb. Ik ben verder alleen bekend met de Star Wars comics die hij geschreven heeft, maar Soule stelt niet teleur. Zijn schrijfstijl is erg fijn, hij is direct, verspilt geen tijd en weet een hele goede balans te maken tussen wat hij beschrijft en wat hij aan de fantasie van de lezer overlaat. Bij het eerste deel van het boek zat ik op het puntje van mijn stoel (of bank eigenlijk), en ik ben in één ruk door dat deel heen gevlogen. Het beschrijft de opkomst van de great disaster en hoe de Jedi hier op reageren, elk hoofdstuk is vrij kort en beschrijft de situatie met de spotlight op één of twee van de personages. De overige twee delen zijn iets minder vlot omdat het directe gevaar wat geweken is, en zijn daardoor dieper uitgewerkt. 

Soule geeft in dit eerste boek in de serie een vrij duidelijk beeld van de stand van zaken in het sterrenstelsel en een degelijke introductie voor elk personage dat we leren kennen en in verdere verhalen zullen blijven volgen. Soule heeft ook bijna elk personage, of deze nu een paar pagina’s in het boek voorkomt of in de komende tien boeken terug gaat komen, een geloofwaardige diepgang gegeven. Iedereen heeft een achtergrond, gevoelens, dromen en aspiraties en komt over als een echt persoon en niet enkel opvulling voor een scene.

 

Ondanks dat Soule de zware taak had om in dit boek heel veel te introduceren waar verdere verhalen op voort kunnen borduren is het boek daar qua verhaal zeker niet onduidelijk van geworden. De hoeveelheid nieuwe namen is wel wat overweldigend en ik heb af en toe even terug moeten kijken naar de tekeningen die Lucasfilm eerder deelde van de hoofdpersonages om even te controleren of ik de juiste voor ogen had.

De audio variant van het boek van Audible is ingesproken door Star Wars audioboek-veteraan Marc Thompson, die zoals gebruikelijk elk personage een unieke stem weet te geven om het geheel overzichtelijk te houden, en dat helpt zeker in een boek als dit met zo ontzettend veel nieuwe personages. Los van zijn geweldige stemwerk is de rest van de productie van hetzelfde hoge niveau als we van Audible Star Wars boeken gewend zijn, er is John Williams achtergrondmuziek om spanning of sfeer te verhogen en uiteraard komen er genoeg bekende en nieuwe geluidseffecten voorbij om woorden kracht bij te zetten. Met een speeltijd van 13 uur en 35 minuten is het een flinke zit, of een kans om een hoop saaie dagelijkse taken een stuk aangenamer te maken. 

Light of the Jedi is wat mij betreft een geweldige introductie in de High Republic en ik kan niet wachten om dieper in dit tijdperk te duiken.

We are all the Republic!

Met dank aan Del Rey voor het beschikbaar stellen van Star Wars The High Republic: Light of the Jedi en Audible voor het beschikbaar stellen van het audioboek voor deze review.

Paperback
E-book
Lees verder

Star Wars Awakens is not affiliated, associated, authorized, endorsed by, or in any way officially connected with STAR WARS, Lucasfilm Ltd., The Walt Disney Company, Disney Enterprises Inc., or any of its subsidiaries or its affiliates.