The Last Order is het het tweede Star Wars verhaal van auteur Kwame Mbalia. Eerder schreef hij al het korte verhaal Fortuna Favors the Bold in From a Certain Point of View: Return of the Jedi, maar dit is de eerste keer dat hij echt zijn vleugels mag uitslaan. The Last Order is een verhaal dat zich in twee tijdsperiodes afspeelt, we beginnen in het ’heden’ na The Rise of Skywalker, en springen daarna heen en weer tussen die tijdlijn en twee verhalen die zich in het ’verleden’ afspelen. Namelijk voor The Force Awakens. Maar alle drie de verhalen komen uiteindelijk samen in het heden met een gezamenlijke rode draad. Eén van de verhalen in het verleden draait om Finn (FN-2187), de ander om Jannah (TZ-1719), en in het heden spelen ze beide een rol. Als je opzoek bent naar meer Finn en/of Jannah, dan is dit een boek dat je niet mag missen. Ben je opzoek naar meer verhaal na The Battle of Exegol, dan heeft dit boek helaas niet veel te bieden.
De drie tijdlijnen zijn wat uit balans omdat de nadruk op Finn en Jannah in het verleden ligt. Het stukje in het heden is kort, en heeft weinig meerwaarde naar mijn idee. Het nieuwe personage Coy is hier interessant, een gewoon persoon dat meegevochten heeft in de slag om Exegol, in een gewoon schip, zonder enige ervaring, en die daarna – onverwacht voor Coy zelf – een steentje wil bijdragen. Maar die verhaallijn lijkt er vooral te zijn om een stukje verhaal na The Rise of Skywalker te hebben, maar is verder min of meer overbodig. Ik denk dat er potentie geweest was om dat stukje uit te werken tot een eigen boek, en The Last Order alleen te laten bestaan uit de verhaallijnen van FN-2187 en TZ-1719, of misschien zelfs alleen de laatste.
The Resistance base on Ajan Kloss was really a collection of ships, caves, and forest clearings repurposed into a semi-orderly arrangement. As many meetings and planning sessions were held under the shade of the enormous broadleaf trees and curling vines as were held in the briefing rooms of General Leia Organa’s temporary command ship, the Resilience, but what others affectionately called the Tantive V.
In de Finn en Jannah verhalen zien we hoe zij zich in de First Order bewogen. Wat hun rollen waren, hun dromen, en we zien hoe ze beide hun weg maakte naar hoe we ze in de films leerde kennen. We zien hoe FN-2187, een trouwe en welwillende soldaat, zich omhoog probeert te werken, hoe hij onenigheden met mede troopers naast zich neerlegt voor ’het grotere goed’ dat de First Order in zijn ogen is. We zien hoe de ’morale sessions’ waar alle troopers naartoe moeten een houvast voor hem is en hem de weg wijzen om een goede soldaat te zien. We zien waarom hij op dit punt echt in het doel van de First Order geloofd. Maar gaandeweg zien we scheuren in zijn dedicatie en vertrouwen ontstaan. Ook zien we een FN-2187 die veel kundiger is dan de Finn die we in The Force Awakens leren kennen. Er is een aardig verschil tussen deze FN-2187 en de Finn die we hebben leren kennen, maar dat mag de pret niet drukken.
As Eight-Seven walked out of the turbolift at the appointed time several hours later, he was thankful—once again—for the helmet he wore. The data streams were invaluable, oftentimes removing obstacles before they could become a problem. Mission confusion? Need to locate a particular cadet? It was taken care of. Stormtrooper armor was more than protection; it was an extension of their senses. Removing any of it—especially the helmet—felt like removing a limb.
Het verhaal van Jannah is interessanter dan dat van Finn. We volgen haar en haar groep in de aanloop naar hun desertie. We zien hoe het dagelijks leven voor hun is en wat ze aanspoort om de First Order te verlaten. We komen ook te weten hoe Jannah aan haar naam gekomen is, wat voor mij interessanter was dan leren dat Finn graag een Mountain Trooper had willen worden.
He let loose with a string of profanity so impressive, a Hutt somewhere was blushing.
Een groot nadeel van het boek is dat we eigenlijk alleen maar met stormtroopers te maken hebben, (en Phasma en Cardinal!) wat wil zeggen dat we vooral over nummers lezen. Zo. Veel. Nummers. Het is lastig om ze uit elkaar te houden, helemaal als we heen en weer springen tussen de groep van Finn en die van Jannah. Doordat de meeste personages enkel nummers zijn, en ook nog eens compleet nieuwe personages zijn, is het lastig om een band met ze te krijgen, of je überhaupt te herinneren wie wie ook alweer is. Ook is het nummer van Jannah niet genoeg ingeburgerd om altijd direct door te hebben dat een tekst over haar gaat. Er gaat dus wat extra moeite zitten in het onthouden en herkennen van de verschillende personages.
“I just don’t understand how one building, even a government palace like this, would need so many conference rooms. What are they discussing? How many meetings are they having? I’ve seen more conference rooms than offices. Did they just come to work to have meetings all day and then leave?”
Het bijna elf uur durende audioboek is ingesproken door Torian Brackett, die hiervoor alleen het boek Before the Awakening ingesproken heeft. Zijn werk hier is niet van het hoogste niveau, hij leest voor, en daar blijft het bij, verwacht geen uitgebreid rollenspel vergelijkbaar met wat Marc Thompson of Saskia Maarleveld neerzetten. De personages klinken allemaal bijna hetzelfde, en veel emotie weet hij er ook niet in te stoppen. Wat erg jammer is in een boek waarin alle namen op elkaar lijken. Iets meer variatie in de stemmen had heel erg kunnen helpen met de herkenning.
Alles bij elkaar is The Last Order wat mij betreft maar een matig verhaal. Leuk om iets meer achtergrond de krijgen in hoe de First Order te werk ging met het brainwashen en onder de duim houden van hun leger. Wat meer over Janna en haar squad te weten komen is leuk, maar ook dat was erg matigjes en had in een eigen boek uitgediept mogen worden wat mij betreft. Een leuk verhaal als je niets anders te doen hebt, maar geen must-read wat mij betreft.