Social Media

Boekrecensies

Boekreview: Dark Legends

Geplaatst

op

3.5 Score
Score
Dark LegendsTitel
George MannAuteur
Grant GriffinIllustrator
28 juli 2020Releasedatum

Dark Legends CoverDark Legends van George Mann is het vervolg op Myths & Fables van dezelfde schrijver. Het is net als Myths & Fables geschreven als een in-universe boek met fabels en legendes, maar deze keer legendes die gericht zijn op de duistere kant van de Force.

We kunnen genieten van klassieke horrorverhalen zoals een, door Dracula geïnspireerd, verhaal waarin de Grand Inquisitor Force sensitieve kinderen uit een weeshuis ontvoert. Of een Weerwolven avontuur, waarin wezens beïnvloed worden door de effecten van zonnevlammen die veroorzaakt worden door een ster, met een Kyber kern, die op instorten staat. We krijgen ook een kijkje in de psyche van een imperial officier die zonder logische reden gepromoveerd wordt maar vervolgens gekweld wordt door de gedachten aan wat er met zijn voorganger gebeurt is. We leren ook over een Sith Lord die, ver voor de tijd van Palpatine, op Exegol opzoek is naar het eeuwige leven.

Er zijn ook twee Force gerichte verhalen die wat mij betreft een compleet boek waardig zijn. Eén gaat over een jonge Jedi die in de voetsporen an zijn meester treedt, maar daarin onbedoeld te ver gaat. En een waarin de Nightsisters van Dathomir een psychologische oorlog aangaan met een Sith Lord. 

George Mann slaagt er ook deze keer uitstekend in een echte sprookjessfeer neer te zetten met fantasierijke verhalen die aanvoelen alsof ze al generaties lang worden verteld, maar deze keer met een duistere sfeer. Al zijn ze zeker niet te eng voor jongere lezers. En zoals het goede mythes betaamd hebben ook deze verhalen allemaal een moraal en een les voor de lezer.

Dark Legends is hetzelfde opgemaakt als Myths & Fables, de pagina’s zijn op dezelfde manier gedecoreerd en elk hoofdstuk begint met een ornamenteel initiaal en een prachtige illustratie van Grant Griffin. Het enige dat intern anders is is het kleurenpallet. Ook zijn de pagina’s niet schoongesneden, net als bij Myths & Fables het geval was. De kartelige randen van de pagina’s geven het boek een leuk oud uiterlijk. Wel lijkt het dat Disney Lucasfilm Press wat heeft willen bezuinigen op deze editie. Waar Myths & Fables bijvoorbeeld schutbladen met een mooi patroon had, heeft Dark Legends simpele zwarte schutbladen. Dark Legends is wat korter met zeven verhalen ten opzichte van de negen verhalen in Myths & Fables (al zijn er in de Verenigde Staten ook Galaxy’s Edge en Target exclusieve edities van de boeken uitgegeven die extra verhalen bevatten). Niets van dit alles is echter een probleem, maar waar ik wel heel zuur tegenaan kijk is het feit dat Dark Legends fysiek veel kleiner is dan Myths & Fables waardoor ze niet in harmonie naast elkaar op de boekenplank staan. Erg jammer.

Het fysieke verschil in afmeting van de twee boeken.

Het fysieke verschil in afmeting van de twee boeken.

Dark Legends bevat zeker geen verhalen die elke fan gelezen móét hebben, we leren weinig nieuwe dingen over de Star Wars wereld. En omdat het legendes betreft kunnen we er zeker niet vanuit gaan dat de verhalen in het boek ook daadwerkelijk gebeurd zijn of gebeurd zijn zoals ze beschreven worden. Al zijn er geen redenen om aan de verhalen te twijfelen Het is geen verplichte kost maar zeker een vermakelijk boek als de (griezelige) sprookjes sfeer je aanstaat en in dat geval zou ik het zeker aanraden.

Levenslange Fan. Leest veel boeken en comics. Maakt replica props in zijn vrije tijd.

Lees verder
Advertentie
Klik om te reageren

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Naslagwerken

Boekreview: The Art of Galaxy’s Edge

Geplaatst

op

Door

4.5 Score
Score
The Art of Star Wars: Galaxy's EdgeTitel
Amy RatcliffeAuteur
27 april 2021Releasedatum

The Art of Galaxy's Edge CoverThe Art of Star Wars Galaxy’s Edge geeft een kijkje in het ontwikkelproces van een van de meest ambitieuze toevoegingen aan de Walt Disney parken ooit, het themagebied Galaxy’s Edge. Auteur Amy Ratcliffe (Women of the Galaxy, The Jedi Mind, ’Heroes of the Rebellion’ – From a Certain Point of View: The Empire Strikes Back, Elee & Me) geeft ons een idee van wat er in de hoofden van de ontwerpers, van onder anderen Walt Disney Imagineering, Lucasfilm en ILM, omging toen ze dit gigantische project probeerden te realiseren. Verdeeld over 250 pagina’s krijgen we honderden schetsen, tekeningen, 3D renders, blauwdrukken en screenshots voorgeschoteld waarbij de mensen die aan het betreffende werk gewerkt hebben vertellen wat we zien en wat de gedachte achter het concept was. We leren meer over de kleinste details waar aandacht aan besteed is, beschadigingen aan muren, olievlekken op de grond en elektriciteitskabels die eruitzien alsof ze in de afgelopen decennia meermaals provisorisch gerepareerd zijn. We zien hoe eerder werk van kunstenaars als Ralph McQuarrie en Joe Johnston als inspiratie of zelfs als basis voor nieuwe ontwerpen gebruikt is, welke overwegingen er gemaakt zijn bij de vormgeving van de interactive smartphone app, en ga zo maar door.

The Art of Galaxy’s Edge bevat een voorwoord van Scott Trowbridge (Walt Disney Imagineering Portfolio Creative Executive), waarin hij verteld over zijn liefde voor films, Star Wars en immersive entertainment en hoe Bob Iger (toen nog CEO van Disney) Trowbridge en zijn team het doel gaf om ”ambitieus” te zijn met hun plannen voor wat Galaxy’s Edge zou kunnen worden. En ambitieus waren de plannen zeker!

De eerste schetsen voor de lay-out van Galaxy's Edge.

De eerste schetsen voor de lay-out van Galaxy’s Edge.

Ratcliffe heeft het boek fijn opgedeeld in de verschillende elementen van het park, zoals het grotere verhaal achter Batuu en de geschiedenis van Black Spire Outpost, de attracties, de verschillende winkels, eetgelegenheden, de kleding van de castleden in het park, en we krijgen zelfs een hoofdstuk over de Halcyon, de Corellian MPO-1400 Star Cruiser, die in de nabije toekomst dienst gaat doen als all inclusive hotel.

Black Spire Outpost is opgezet als een oude handelspost, een plek waar wezens vroeger samenkwamen om handel te drijven, het gebied staat vol met eeuwenoude versteende bomen, maar in het midden van Black Spire Outpost staat er een die groter en donkerder van kleur is dan de rest. Deze spire was vroeger dus een uitstekend herkenningspunt toen er nog geen outpost was. ”We zien elkaar bij de zwarte spits,” de Black Spire. En omdat men zich hier verzamelde is hier de outpost ontstaan die zijn naam ontleent aan de zwarte piek waar hij omheen gebouwd is.

De eerste ideeen voor de Resistance basis net buiten Black Spire Outpost.

De eerste ideeen voor de Resistance basis net buiten Black Spire Outpost.

In het hoofdstuk over Smuggler’s Run, de attractie waarin parkbezoekers plaatsnemen in de cockpit van de Millennium Falcon, krijgen we niet alleen een berg concepten voorgeschoteld van de gesimuleerde wereld waar je tijdens de rit doorheen vliegt, er worden meerdere ideeën voor de omgeving rondom de levensgrote Millennium Falcon zelf gedeeld. Er wordt verteld hoe de Imagineers de wachtrij aangekleed hebben om die te betrekken bij de attractie, en waarom Hondo Ohnaka een uitstekende keus was om als aanstichter van het avontuur te dienen. Maar er komen ook praktische zaken naar boven. Dit was bijvoorbeeld de allereerste keer dat er een complete, levensgrote, Millennium Falcon gebouwd ging worden, waardoor dit het uitgerekende moment was om dat tot in detail helemaal goed te doen zodat deze in de toekomst als referentie kan dienen voor nieuwe projecten. Een puntje waar men eerder bijvoorbeeld met regelmaat tegenaan liep was het feit dat de originele Falcon opgebouwd was uit stukjes van modelbouw sets van allerlei echte voertuigen. Waardoor er verschillende logo’s van automerken of zelfs kentekenplaten op de buitenkant Millennium Falcon schaalmodellen te vinden zijn. Imagineering heeft samen met Lucasfilm elk detail van de Falcon doorgenomen en alles dat een oorsprong op Aarde heeft aangepast zodat het ook van heel dichtbij werkt in de Star Wars wereld. Zo werden logo’s van automerken uitgewerkt tot mechanische onderdelen, kentekenplaten werden waarschuwingslabels, etc.

De verschillende winkels en eetgelegenheden in het park worden allemaal aandachtig besproken en uitgebeeld. En niet alleen de plekken die daadwerkelijk in Galaxy’s Edge terechtgekomen zijn, we krijgen bijvoorbeeld ook een grote hoeveelheid informatie en artwork over een luxueus restaurant dat het niet gehaald heeft tot het uiteindelijke park, en er waren zelfs plannen voor een groot animatronisch wezen waar bezoekers een rondje op zouden kunnen rijden, denk aan een ritje op een olifant maar dan in Star Wars stijl. Deze ideeën waren ambitieus maar bleken om praktische of financiële redenen niet haalbaar, maar worden wel uitgebreid besproken om de lezer een compleet beeld te geven van het gehele proces.

Concepten voor de "parkeerplaats" van de Millennium Falcon.

Concepten voor de “parkeerplaats” van de Millennium Falcon.

Ratcliffe begint elk hoofdstuk met achtergrond, uitleg en citaten van tientallen mensen die aan Galaxy’s Edge gewerkt hebben, denk bijvoorbeeld aan mensen als Doug Chiang, Erik Tiemens, Chris Beatty en Matt Martin. Het boek is niet enkel een art boek, naast alle prachtige schetsen krijgen we min of meer een masterclass in worldbuilding en het opbouwen van interactive verhalen. Als je Black Spire Outpost al eens bezocht hebt of van plan bent dat te gaan doen is dit boek een goudmijn aan informatie. Als een reisje naar Batuu er voorlopig niet in zit is dit een geweldige manier om je toch onder te dompelen in deze indrukwekkende, unieke en levende wereld en ervaring die Disney en Lucasfilm hebben neergezet. 

Het is enigszins jammer dat er geen foto’s van de daadwerkelijke plekken en voorwerpen in het boek voorkomen, het was leuk geweest om niet alleen de verschillende stappen die tot het eindresultaat geleid hebben te zien, maar om daarbij ook het daadwerkelijke eindresultaat te kunnen bekijken. 

Aantekeningen met suggesties voor aanpassingen.

Aantekeningen met suggesties voor aanpassingen.

Een aangename verrassing in deze toevoeging aan de Art of… lijn van Star Wars boeken is het papier. Het papier? Ja het papier. De eerdere boeken zijn allemaal gemaakt van glossy papier waar vingerafdrukken op verschijnen als je alleen maar zijlings naar het papier kijkt. Het papier waar The Art of Galaxy’s Edge in uitgevoerd is heeft daar veel minder last van, wat ik als groot fan van deze boeken erg kan waarderen. En een shout out naar Taylor Swift in een Star Wars boek zien we ook niet iedere dag!

Zo alles bij elkaar is The Art of Galaxy’s Edge met recht een aanrader voor mensen met een interesse in Star Wars en Disney parken, of zelfs worldbuilding, storytelling, artwork, en alle aspecten die daarmee te maken hebben.

Heb je The Art of Star Wars Galaxy’s Edge ook gelezen? Laat ons weten wat je er van vond. En ben jij al eens in Galaxy’s Edge geweest of kijk je er naar uit om, wanneer dat weer mogelijk is, de reis naar Batuu te maken? Deel jouw ervaringen en verwachtingen met ons in onze Facebook groep of op Discord!

Met dank aan Abrams Books voor het beschikbaar stellen van The Art of Star Wars: Galaxy’s Edge voor deze review.

Lees verder

Boekrecensies

Boekreview: Thrawn: Greater Good

Geplaatst

op

Door

4 Score
Score
Thrawn: Greater GoodTitel
Timothy ZahnAuteur
27 april 2021Releasedatum

Thrawn Greater Good CoverThrawn Ascendancy: Greater Good is het tweede deel in de Thrawn Ascendancy trilogie van Timothy Zahn. Het boek pakt het verhaal op waar deel één, Thrawn Ascendancy: Chaos Rising, eindigde. Thrawn heeft Yiv the Benevolent verslagen en de Chiss zijn de laatste basissen van de Nikardun aan het opruimen terwijl een grotere vijand druk bezig is de Chiss samenleving te infiltreren.

Thrawn komt de groep vluchtelingen uit het vorige boek tegen en leert dat de groep er bijna klaar voor is om zichzelf van het leven te beroven. Ze zijn er min of meer zeker van dat de rest van hun volk gesneuveld is en het enige nuttige dat zij zelf nog kunnen doen is ”één worden met het beyond” en daarmee de planeet genezen en herstellen, zodat een nieuw ras er in de toekomst hun thuis van kan maken. Thrawn vindt dat uiteraard wat drastisch en start een expeditie naar hun planeet om te zien of er overlevenden zijn en of de planeet nog bewoonbaar is, in de hoop zo de groep vluchtelingen van de dood te redden.

Opvallend genoeg is Thrawn in dit Thrawn-boek niet de hoofdpersoon. Hij is zeker aanwezig, maar hij, Thalias, de Sky-walker Che’ri en de bemanning van de Springhawk spelen deze keer meer een bijrol en we zien Thrawns aanwezigheid vooral vanuit het perspectief van andere personages. Geen innerlijke dialogen en analyses deze keer. Admiral Ar’alani is ook weer van de partij, zij heeft met haar schip de Vigilant het gezag over de opruimmissie rondom de overblijfselen van de Nikardun. Een grotere rol is weggelegd voor Senior Captain Xodlak’in’daro, of Lakinda, en haar bemanning aan boord van de Grayshrike. Zij wordt door haar familie teruggeroepen van de Nikardun missie om een opdracht uit te voeren die de Xodlak familie weer in een hoger aanzien zou moeten zetten.

Net als in Chaos Rising maakt Zahn ook hier weer gebruik van ”memories” hoofdstukken. Hoofdstukken die zich een stukje in het verleden afspelen en langzaamaan naar het begin van dit boek toewerken. Zahn weet twee verhalen die in eerste instantie compleet los van elkaar lijken te staan uitstekend samen te brengen zodat de lezer langzaamaan een mysterie kan ontrafelen.

Zoals gezegd is Thrawn niet de hoofdpersoon in dit boek, dat zijn Lakinda en de personages in de memories hoofdstukken en dat is wat mij betreft een goede zet geweest. In de memories hoofdstukken zien we een hele andere kant van de Chiss Ascendancy dan we tot nu toe gezien hebben. Geen militaire of politieke spektakels, maar gewone plattelandsmensen die hun leven leiden en in een ongebruikelijke situatie terecht komen. Het verhaal van Lakinda geeft ook een goed beeld van een ”gewone” Chiss. Iemand die slim en gemotiveerd is om zich omhoog te werken in de militaire hiërarchie, maar niet een ongekend tactisch genie is zoals Thrawn. Als er iets is waar dit boek in slaagt is dat het punt maken dat Thrawn’s genie ook onder de Chiss uitzonderlijk is. Lakinda is wat mij betreft tot dusver het interessantste personage in deze trilogie, al ligt Thalias niet ver achter haar, en ik ben benieuwd waar haar verhaal verder naartoe gaat.

In Chaos Rising besteedde Zahn, begrijpelijk, vrij veel tijd aan het uitleggen van de Chiss samenleving en politieke en familiestructuur. De naamvoering en gebruiken van de Chiss. Met al deze informatie al in het achterhoofd kan Greater Good zich meer op het verhaal richten, en door Thrawn zelf voornamelijk op een zijspoor te zetten was er ruimte voor een intrigerend verhaal dat tal van vragen oproept. Zahn legt zoals we van hem gewend zijn overal weer onopvallend puzzelstukjes neer die later allemaal op hun plek vallen, maar nu is het meer aan de lezer zelf om ze naar hun plek te schuiven.

En één van de grootste vragen is het einde, de opzet naar Thrawn Ascendancy: Lesser Evil is onverwacht en laat de lezer met een groot vraagteken achter. Ik ben heel benieuwd hoe dat aanstaande november gaat uitpakken in de ontknoping van de Ascendancy trilogie.

De Audible versie van het boek is weer ingesproken door Marc Thompson die met de grote hoeveelheid personages helemaal los gaat met stemmen. Thompson is erg goed in het creëren van unieke stemmen die allemaal geloofwaardig en authentiek overkomen. En omdat we grotere hoeveelheden Chiss uit dezelfde families zien is het leuk om te horen hoe hij de verschillende families verschillende accenten geeft. Met een looptijd van 16 uur en 17 minuten is dit het op één na langste Thrawn audioboek (achter Thrawn, 2017), maar dankzij Thompson vliegt het in een mum van tijd voorbij. 

Wat mij betreft is Thrawn Ascendancy: Greater Good zeker een aanrader, ook als je minder fan van Thrawn bent, al zul je Chaos Rising uiteraard gelezen moeten hebben om helemaal te snappen waar Greater Good over gaat.

Met dank aan Del Rey voor het beschikbaar stellen van Thrawn Ascendancy: Greater Good en Audible voor het beschikbaar stellen van het audioboek voor deze review.

Hardcover
E-boek
Lees verder

Boekrecensies

Boekreview: Victory’s Price

Geplaatst

op

Door

4 Score
Score
Victory's PriceTitel
Alexander FreedAuteur
2 maart 2021Releasedatum

Victory's Price CoverVictory’s Price  is het derde deel in de Alphabet Squadron trilogie van Alexander Freed. Het boek pakt de draad min of meer direct na de gebeurtenissen in Shadow Fall weer op. Na de dood van Caern Adan is er een nieuwe leider nodig voor Alphabet Squadron en Generaal Hera Syndulla promoveert Wyl Lark naar deze positie. Wyl, de zachtaardige jongen die een hekel heeft aan conflict stuurt nu zijn team aan in een wanhopige strijd tegen het elite TIE fighter team van Soran Keize. En Wyl zou Wyl niet zijn als hij niet een manier zou vinden om de tegenpartij te humaniseren. Eerder deed hij al pogingen om via de radio tegen de piloten van Shadow Wing te praten, maar hij draait de knop in Victory’s Price naar 11 en geeft zowel zijn team als Shadow Wing een hele nieuwe kijk op hun vijanden.

Soran Keize, de leider van de 204th Imperial Fighter Wing, beter bekend als Shadow Wing, was in Shadow Fall een relatief ééndimensionaal personage met weinig diepgang. In Victory’s Price komt hij echter vele malen beter uit de verf. Zijn doel is duidelijker en zijn motivatie vooral menselijk en begrijpelijk. Freed zet met Keize een geloofwaardige antagonist neer die oprecht gelooft dat hij doet wat het beste is voor de bevolking van het sterrenstelsel en vooral de troepen onder zijn gezag. 

Het verhaal van Yrica Quell is uiteraard nog niet voorbei, aan het einde van Shadow Fall zagen we haar Alphabet Squadron verlaten en terugkeren naar Shadow Wing. In Victory’s Price volgen we haar gedurende haar nieuwe, zelf toegekende, missie die haar leven meermaals op het spel zet. Hoewel we in de eerdere twee boeken al vaker op Yrica focuste en in haar psyche doken, gaat Freed hier nog een stuk verder en krijgt ze nog veel meer diepgang dan verwacht, Yrica’s verhaal is de uitblinker in deze trilogie en kan niet anders beschreven worden dan als een achtbaan van emoties en gevoel.

Hera Syndulla heeft deze keer een veel grotere rol dan in de voorgaande boeken. Zij stuurt haar maanschappen niet alleen aan, ze is de drijfveer achter hun ontwikkeling en motivatie. Ook krijgen we hier eindelijk een antwoord op wat Hera’s rol tijdens de Slag om Jakku was en de zin ”A Star Destroyer wasn’t meant to be operated with a crew of one, but Hera had always enjoyed a challenge” geeft een aardig beeld van hoe ver Hera gaat in haar strijd tegen het kwaad, en die zin zal mij denk ik altijd bijblijven.

Al blijft het nog altijd een mysterie waar Jacen rondhangt terwijl zijn moeder haar troepen leidt. Er wordt meermaals naar hem verwezen, maar hij blijft tot dusver uit de spotlight.

De covers van Alphabet Squadron, Shadow Fall en Victory's Price. Artwork door Jeff Langevin.

De covers van Alphabet Squadron, Shadow Fall en Victory’s Price. Artwork door Jeff Langevin.

De schrijfstijl van Freed is erg prettig, hoewel hij overal goed de tijd voor neemt leest het 460 pagina’s tellende boek net als de voorgaande delen erg vlot weg. Waar Freed ook hier weer in slaagt is het overzichtelijk en begrijpelijk houden van de ruimtegevechten, die zijn in tekst lang niet altijd makkelijk te volgen, maar Freed houdt het gelukkig altijd vrij overzichtelijk. Daarnaast is hij ook altijd goed geweest in het schrijven van personages en de emotionele baggage die deze personages met zich meedragen en dat is ook hier zeker aan de orde. We duiken in Victory’s Price nog dieper in de leden van Alphabet Squadron en Shadow Wing dan voorheen en dat zorgt voor een ontzettend realistisch beeld van de situatie en maakt het mogelijk om mee te leven met personages aan beide kanten van het conflict. De ontwikkelingen van de hoofdpersonages gedurende de hele trilogie geven voldoening en Freed heeft met de Alfabet Squadron trilogie een verhaal neergezet dat redelijk hoog op de ladder van geweldige boeken staat en waarschijnlijk nog jaren lang relevant zal blijven.

Het audioboek dat door Audible uitgegeven wordt is voorgelezen door January LaVoy (Alphabet Squadron en Shadow Fall werden voorgelezen door Saskia Maarleveld en Carol Monda) en zij doet weer haar uiterste best om elk personage een unieke stem te geven zonder dat te forceren. Over het algemeen slaagt ze daar prima in al lijken de stemmen van Wyl en Nath af en toe in elkaar over te lopen. De productie is verder weer van topkwaliteit, er zijn hints van bekende en nieuwe muziek, er zijn genoeg audio effecten om het geheel wat dynamiek te geven maar deze staan het verhaal nooit in de weg. Zo zijn motorgeluiden van ruimteschepen soms wat aanwezig waardoor ze afleiden of zelfs ronduit irritant worden, in Victory’s Price is dat zeker niet het geval. Wanneer piloten over de radio tegen elkaar spreken maakt de modulatie van de stem dat altijd goed duidelijk, zonder dat de stem moeilijk te verstaan wordt en dat geeft het erg veel sfeer. Het audioboek is wat mij betreft een prima manier om van dit verhaal te genieten.

Victory’s Price is een passend eind van de trilogie, het springt van gedurfde acties in de cockpits van starfighters, naar de emotionele tol die het deelnemen aan een oorlog eist van hen die er in vechten, naar connecties die wezens maken wie ze zijn. De Alphabet Squadron trilogie is wat mij betreft een pareltje in de Star Wars boekenwereld.

Met dank aan Del Rey voor het beschikbaar stellen van Alphabet Squadron: Victory’s Price en Audible voor het beschikbaar stellen van het audioboek voor deze review.

Hardcover
E-book
Lees verder

Boekrecensies

Boekreview: LEGENDS: The Last Command

Geplaatst

op

Door

3.5 Score
Score
The Last CommandTitel
Timothy ZahnAuteur
April 1993 / 27 augustus 2020Releasedatum

The Last Command Cover

The Last Command  is het derde deel in de eerste Thrawn trilogy van Timothy Zahn. Er zit enkele maanden tussen Dark Force Rising en deze afsluiter van het verhaal. Thrawn heeft ontdekt hoe hij de Spaarti Cloning Cilinders van Palpatine op hoge snelheid kan laten werken en is een klein leger aan het maken om zijn Katana Fleet te bemannen en de macht over het sterrenstelsel over te nemen. Het is hem ondertussen ook pijnlijk duidelijk dat zijn plannen en die van Joruus C’baoth niet op één lijn liggen. C’baoth is inmiddels vele malen sterker geworden in de Force dan hij in Heir to the Empire en Dark Force Rising was, ziet zichzelf als rechtmatige heerser van het sterrenstelsel en heeft momenteel alleen nog oog voor de Skywalker familie. Hij moet en zal Luke, Leia en de net geboren tweeling, Jacen en Jaina, in zijn macht krijgen en ze opleiden tot wat een Jedi in zijn ogen hoort te zijn.

Thrawn heeft een aantal asteroïden met stealth technologie onzichtbaar gemaakt en deze in een baan om Coruscant gebracht, waardoor het voor de kopstukken van de New Republic onmogelijk is de planeet te verlaten. Leia, Winter, Bel Iblis en Talon Karrdes slicer Ghent gebruiken hun tijd als gevangen dus maar nuttig om eindelijk de geheimzinnige Delta Source spion die zich al tijden in het paleis bevindt op te sporen en onschadelijk te maken. De onthulling van de spion is verrassend maar ook enigszins anticlimactisch, na er in de vorige twee boeken erg vaak over gehoord te hebben.

Han, Chewie, Lando en de droids zijn ondertussen onderweg naar Wayland om daar de cloning faciliteit van Thrawn te vernietigen terwijl Luke en Mara Jade het hier uiteindelijk opnemen tegen C’baoth en de kloon die hij van Luke gemaakt heeft. Mara heeft een grotere rol dan ze in de eerdere twee boeken had, mede doordat de titel van het boek slaat op de subliminale opdracht die Palpatine in haar geest geplaatst heeft. De manier waarop Zahn het voor Mara mogelijk maakt om deze opdracht uit te voeren is leuk bedacht, al is het iets dat je al van mijlenver ziet aankomen. Maar dat mag de pret niet drukken.

Deel één en twee van deze trilogie voelden echt als een eerste en tweede deel van een groter verhaal, maar deel drie heeft wat meer elementen die het ook wat sterker op zijn eigen benen laat staan. Het is uiteraard wel de afsluiter van de trilogie waarbij verschillende verhaallijnen afgesloten worden, terwijl andere juist open blijven om later verder uitgediept te kunnen worden. Een aantal van de verhaallijnen zijn wat schaars gebruikt en lijken niet meer dan opties voor latere verhalen te zijn, in tegenstelling tot belangrijke elementen van dit verhaal. 

Net als de eerste twee delen vertrouwt ook The Last Command jammer genoeg heel erg op toevalligheden om onze helden te helpen. Het gebeurt in de gehele trilogie naar mijn mening te vaak dat personages toevallig op dezelfde plek terecht komen of er iets buiten hun weten om gebeurt en het verhaal daardoor voortgezet kan worden. 

De progressie van C’baoth voelt gedurende de hele trilogie ook wat geforceerd en ongeloofwaardig, hij groeit per boek exponentieel in zijn Force krachten zonder dat daar een duidelijke reden voor lijkt te zijn. In The Last Command lijkt hij sterker te zijn dan Palpatine en Yoda samen. Zijn geestelijke gesteldheid gaat juist de andere kant op, maar dat wordt verklaard door de kloontechniek. Deze veranderingen in zijn personage maken hem een wat onvoorspelbare antagonist die spontaan van locatie veranderd, ogenlijk alleen om een nieuwe confrontatie een interessantere setting te geven. 

Thrawn is minder onvoorspelbaar, zijn personage blijft gedurende de drie boeken vrijwel gelijk, maar in het grote plaatje is hij een minder gevaarlijke vijand dan deze ”Thrawn trilogie” in eerste instantie zou doen geloven. De ontknoping van de situatie tussen hem en de Noghri en de rol die Leia daarin speelt geeft voldoening voor die verhaallijn maar is als einde voor Thrawn net zo anticlimactisch als de Delta Source onthulling.

Het meest interessante aan het verhaal is misschien wel het stukje waarin Luke zijn twijfels uitspreekt over het trainen van zijn nieuwe neefje en nichtje. Hij is bang dat hij niet goed genoeg is om ze op een goede en veilige manier te trainen, wat de reden is dat hij in eerste instantie achter C’baoth aan gaat. Deze gedachte spiegelt ook mooi met de Luke die we later in The Last Jedi leren kennen.

Al met al ben ik nog steeds van mening dat de LEGENDS Thrawn trilogie te veel lof krijgt voor wat het is. Als eerste stap in de grotere Star Wars wereld was het in de jaren 90 een hele goede stap, maar met het oog op alle verhalen die er de afgelopen dertig jaar uitgekomen zijn verbleekt hij heel erg tussen de pareltjes die we sindsdien gekregen hebben. Maar dat neemt niet weg dat deze boeken zeker vermakelijk zijn en ook natuurlijk een aanrader voor iedereen die geïnteresseerd is in de LEGENDS verhalen.

Met dank aan Del Rey voor het beschikbaar stellen van Star Wars: The Last Command voor deze review.

Paperback
E-book
Lees verder

Star Wars Awakens is not affiliated, associated, authorized, endorsed by, or in any way officially connected with STAR WARS, Lucasfilm Ltd., The Walt Disney Company, Disney Enterprises Inc., or any of its subsidiaries or its affiliates.