fbpx
Social Media

Boekrecensies

Boekreview: Aftermath: Empire’s End

Geplaatst

op

3.5 Score
Score
Aftermath: Empire's EndTitel
Chuck WendigAuteur
21 februari 2017Releasedatum

Empire's End CoverEmpire’s End is het laatste deel in de Aftermath Trilogie van Chuck Wendig. In dit deel volgen we niet alleen Norra Wexley en haar teamgenoten, Rae Sloane heeft ook een grote rol. Zij is op jacht naar Gallius Rax, hij heeft het gezag over de restanten van de Empire, haar Empire, en ze zet alles op alles om hem te vinden en haar Empire terug te krijgen. Ondertussen heeft Norra haar eigen wraakmissie, zij doet er alles aan om Rae Sloane te vinden en haar te laten boeten voor wat ze haar en de New Republic heeft aangedaan. In Life Debt heeft ze Norra’s man gehersenspoeld en de New Republic aangevallen. Norra volgt haar naar Jakku waar beide vrouwen een hoop problemen staan te wachten.

De resterende vloot van de Empire heeft zich boven de planeet Jakku verzameld wanneer Norra en haar team daar arriveren. Terwijl Norra en Temmin’s battle droid Mister Bones op Jakku stranden en daar een groot avontuur beleven in hun achtervolging van Sloane, keren Temmin en de rest van het team terug naar de New Republic, waar ze met Leia en Han een plan bedenken om Norra te helpen.

Gallius Rax is ondertussen druk bezig met het uitvoeren van het noodplan van Palpatine. Hij verzamelt niet alleen de restanten van de Empire, hij verzamelt ook kinderen op Jakku en maakt zich klaar om het sterrenstelsel te verlaten en een nieuwe Empire op te bouwen waarmee hij later terug kan keren.

Dit alles eindigt in de Battle of Jakku, een veldslag waar we al meerdere keren over gehoord hebben en waar we het eindresultaat van in The Force Awakens kunnen zien.

In Empire’s End krijgen we een vrij diepe blik in de werking van de politiek van de New Republic. We zien hoe Mon Mothma haar best doet om alles op een fatsoenlijke manier werkend te houden terwijl andere politieke figuren het haar niet makkelijk maken. Het is erg interessant om te zien hoe de New Republic in het begin functioneert en wat hierin de rollen van Mon en Leia zijn.

Wendig laat ook meer zien van de motivaties die leiden tot de vorming van de First Order, de beginselen worden uit de doeken gedaan en we krijgen een hint die lijkt te wijzen naar Supreme Leader Snoke.

Van het gevecht boven Jakku zagen we eerder al een stukje in Claudia Grey’s Lost Stars, maar in Empire’s End zitten we op de eerste rij terwijl de krijgsmachten van de New Republic en de Empire alles op alles zetten om elkaar uit te roeien. De Super Star Destroyer Ravager, heeft de hoofdrol in een indrukwekkende manoeuvre die verklaard hoe deze neerstortte op Jakku. Hoewel het een ontzettend groot gevecht is volgen we maar een klein aantal aspecten. We krijgen een close-up van een aantal situaties, terwijl we toch een vrij goed beeld krijgen van het grotere gevecht er omheen.

Net als de voorgaande delen heeft ook Empire’s End een stel minpunten, zo slaagt Wendig er ook deze keer niet in om de stemmen van Han en Leia goed te vertolken, ze voelen niet echt als Han en Leia aan. Ook is het erg jammer dat Han in een situatie met de kleine Ben afgeschilderd wordt als iemand die nog nooit eerder een kind gezien heeft, dat kwam ontzettend ongeloofwaardig over. Net als de situatie waar Chewbacca in verkeerd, we zien en leren niet veel over de Wookiee, maar wat we wel krijgen komt nogal ongeloofwaardig ver in de context van de films. Hoewel ik verwacht dat deze situatie later veel uitgebreider verteld zal worden en er dan wellicht het een en ander opgeklaard wordt.

Verder had ik heel graag wat meer informatie gehad over het noodplan van Palpatine, daar werd naar mijn mening te weinig aandacht aan besteed. Maar wellicht dat ze dit ook open laten voor later.

Hoewel Norra en Sloane de grootste verhaallijnen hebben heeft Sinjir ook een grote rol. Hij krijgt veel meer emotie en onthult wat meer van zijn geschiedenis. Hij is zeker weer een van de betere aspecten van het verhaal.

De schrijfstijl is hetzelfde als we van Wendig gewend zijn, we krijgen weer een groot aantal korte zinnen en fragmenten waarmee Wendig vooral tempo lijkt te willen maken. Niet iedereen zal een fan zijn van zijn stijl. Maar zolang het verhaal je een beetje aanspreekt zul je er vrij snel doorheen vliegen, al is het net als zijn voorgangers geen pareltje. Vond je Aftermath en Life Debt helemaal niets? Dan zul je Empire’s End ook niet geweldig vinden.

Kon je van van de eerste twee delen wel genieten? Dan is Empire’s End ook helemaal wat voor jou en een degelijke afsluiter van de trilogie.

Met dank aan Century Books voor het beschikbaar stellen van een kopie van Rogue One: A Star Wars Story voor deze review.

Levenslange Fan. Leest veel boeken en comics. Maakt replica props in zijn vrije tijd.

Lees verder
Sponsor
Klik om te reageren

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Boekrecensies

Boekreview: Myths & Fables

Geplaatst

op

Door

3.5 Score
Score
Star Wars: Myths & FablesTitel
George MannAuteur
6 augustus 2019Releasedatum

Myths and Fables Cover


Myths and Fables
is een boek dat zich voordoet als een boek dat in de Star Wars wereld geschreven is. Het bevat verschillende fabels die op verschillende planeten generaties lang doorverteld zijn. Verhalen die stuk voor stuk fantasierijke sprookjes lijken, met wezens met bovennatuurlijke krachten, die anderen helpen wanneer ze in nood zijn. Maar waarvan wij, dankzij onze kennis van Jedi en de Force, weten dat ze een kern van waarheid bezitten.

De verschillende verhalen zijn allemaal geschreven als een sprookje, er worden zelden namen of plaatsen genoemd, en beschrijven enkel de gebeurtenissen en de gevoelens van de betrokken wezens. Zo is er een nomadenkamp op Tatooine dat geteisterd werd door een draak. Nadat het dier verjagen of doden niet mogelijk bleek gingen de nomaden over op een duistere manier van het dier gedeisd houden, tot er een mysterieuze vreemdeling opdook die de draak temde en de rust liet wederkeren.

Ook bevat Myths and Fables een klassiek verhaal dat kinderen leert om naar hun ouders te luisteren en niet zonder begeleiding in het bos te gaan spelen. Wanneer er kinderen ontvoerd worden door slavendrijvers is het aan de kleinste van hun broertjes en zusjes is om ze te bevrijden en in veiligheid te brengen.

George Mann slaagt er uitstekend in een echte sprookjessfeer neer te zetten met fantasierijke verhalen die aanvoelen alsof ze al generaties lang worden verteld. En zoals het een goed sprookjesboek betaamd wordt elk verhaal vergezeld door een prachtige tekening van de hand van illustrator Grant Griffin, stuk voor stuk plaatjes die niet zouden misstaan als posters. Het hardcover boek zelf is uitgevoerd in een wat dikker papier en elk hoofdstuk begint met een ornamentele, maar toch moderne, initiaal wat het geheel nog meer als een oud sprookjesboek doet voelen. De voorkant van de pagina’s is niet schoongesneden, wat betekend dat elke pagina een andere breedte heeft en het boek er dus wat slordig uit ziet. Dit helpt bij het verhaal dat het een oud boek zou zijn.

Myths and Fables bevat zeker geen verhalen die elke fan gelezen móét hebben, we leren weinig tot geen nieuwe dingen over de Star Wars wereld. En omdat het fabels betreft kunnen we er zeker niet vanuit gaan dat de verhalen in het boek ook daadwerkelijk gebeurd zijn of gebeurd zijn zoals ze beschreven worden. Al zien we hier en daar genoeg hints dat elk verhaal in ieder geval een stevige kern van waarheid heeft. Het is geen verplichte kost maar zeker een vermakelijk boek als de sprookjes sfeer je aanstaat en in dat geval zou ik het zeker aanraden.

Lees verder

Boekrecensies

Boekreview: Rey and Pals

Geplaatst

op

Door

4.5 Score
Score
Rey and PalsTitel
Jeffrey BrownAuteur
20 augustus 2019Releasedatum

Rey and Pals Cover

 

Rey and Pals is alweer het vijfde deel in de Darth Vader and Son kinderboekenserie van Jeffrey Brown. Eerder verschenen al Darth Vader and Son (2012), Vader’s Little Princess (2013), Goodnight Darth Vader (2014) en Darth Vader and Friends (2015). Deze eerdere titels heb ik nooit gelezen, ik heb ze voorbij zien komen, vond het artwork er leuk uit zien maar omdat het boekjes zijn die gericht lijken op kleine kinderen heb ik deze vooralsnog links laten liggen. Rey and Pals is de eerste die ik daadwerkelijk opengeslagen heb en deze heeft me gelijk overtuigd de rest ook aan te schaffen! Wat een ontzettend leuk boek is dit.

Zoals gezegd gericht op kinderen, maar zoals het een goed stuk media dat op kinderen gericht is betaamd is de humor ook diep genoeg voor volwassenen en de stijl van het artwork spreekt mij persoonlijk erg aan.

De opzet van deze boeken is dat elke pagina een humoristische tekening is. De hoofdpersonages (Rey, Kylo, Poe, Finn, Rose, Hux, en een legio anderen) zijn allemaal kinderen en beleven grappige avonturen, zo staan Poe en Hux op een bowlingbaan, Hux met een bowlingbal in zijn handen, Poe met BB-8 naast hem, terwijl Poe BB-8 aankijkt en richting de pins wijst. Een andere prent beeld Snoke uit die op zijn troon zit en tegen Kylo zegt dat hij zijn “belachelijke helm” af moet doen, terwijl Kylo omringd door stormtroopers beledigd roept dat het “niet eerlijk is, en zij dan?”

Rey and Pals Pagina's

Abrams & Chronicle Books

Brown tekent met markers in een ietwat simplistische stijl, maar elke pagina zit boordevol details. Hij slaagt er in zijn tekenstijl uitstekend in om zowel de volwassenen, kinderen, droids en creatures zo weer te geven dat direct duidelijk is wie tot welke groep behoort, maar ze toch samen één duidelijk geheel vormen. Jammer is dat we enkel situaties uit The Force Awakens en The Last Jedi uitgebeeld zien, ik had The Rise of Skywalker ook graag gezien om de hele trilogie in het boek te betrekken, het voelt nu een beetje incompleet. Maar wellicht dat we in de nabije toekomst in een volgend boek ook van The Rise of Skywalker momenten kunnen genieten.

Er valt verder weinig over Rey and Pals te zeggen, het zelf openslaan of de foto’s in deze review bekijken zegt meer over Browns werk dan ik in tekst kan overbrengen. Wat wel duidelijk is is dat kinderen die een beetje bekend zijn met de eerste twee films in de Sequel Trilogie zullen genieten van Brown’s visie en dat ook volwassenen zicht niet hoeven te schamen bij het aanschaffen van deze boekenreeks. Dit is wat mij betreft een aanrader voor iedereen.

Met dank aan Abrams & Chronicle Books voor het beschikbaar stellen van Rey and Pals voor deze review.

Rey and Pals Pagina's

Abrams & Chronicle Books

Lees verder

Boekrecensies

Boekreview: Thrawn: Treason

Geplaatst

op

Door

4 Score
Score
Thrawn: TreasonTitel
Timothy ZahnAuteur
5 maart 2019Releasedatum

Thrawn Treason Cover


Thrawn: Treason
is het derde en laatste deel in de nieuwe Thrawn trilogie van auteur Timothy Zahn. Director Orson Krennic heeft de Emperor zover gekregen dat een groot gedeelte van de financiering van Grand Admiral Mitth’raw’nuruodo’s TIE Defender project gekort werd en aan het Death Star project toegekend werd. Om die beslissing ongedaan te maken sluiten Krennic en Thrawn een weddenschap af, Thrawn krijgt de opdracht om in een week tijd een ongedierteprobleem te bestrijden dat project Stardust al tijden tart. Grallocs, een groter soort in de Mynock familie, vallen bevoorradingsschepen aan waardoor deze verloren gaan, wat Stardust tijd en geld kost. Als Thrawn het ongedierte succesvol weet te bestrijden wordt de financiële situatie weer ongedaan gemaakt, lukt het hem niet dan zal zijn TIE Defender project ondergefinancierd stil komen te liggen. Maar als Thrawn eenmaal aan de opdracht begint blijkt er een veel groter probleem te zijn dan in eerste instantie gedacht. Thrawn legt een samenzwering bloot en leert van een groter gevaar voor de Empire en de Chiss Ascendancy.

Ondertussen bevindt Thrawn’s oude assistent Eli Vanto zich als luitenant op een Chiss schip onder het bevel van Chiss Admiral Ar’alani. Zij bevinden zich in een Imperial gedeelte van het sterrenstelsel waar ze zelf een missie uitvoeren die op hetzelfde neer lijkt te komen als de missie van Thrawn.

Zoals we sinds Heir to the Empire gewend zijn is Thrawn bijna perfect in zijn kennis en deductie technieken, het zal niemand verbazen dat hij ook in Thrawn: Treason met het kleinste beetje informatie grote hoeveelheden feiten kan ontdekken. Vooral het grote eindgevecht is een situatie waar zijn strategische macht voor velen wellicht wat ver gaat. Maar in dit boek spenderen we gelukkig ook een hoop tijd met andere personages, zoals Eli en zijn nieuwe commandant Ar’alani. Maar ook Thrawns nieuwe assistent, Commodore Faro, is erg interessant. In Treason speelt de kennis en vooral het inzicht dat Thrawn op Eli en Faro heeft overgebracht een grote rol, zij zijn in veel gevallen de gene die grote ontdekkingen doen en het is erg leuk om te zien hoe zij zich ontwikkeld hebben met dank aan lessen van Thrawn. Ook is de tijd die we aan boord van Ar’alani’s schip, de Steadfast, spenderen erg interessant omdat we eindelijk een iets diepere kijk krijgen in de Chiss cultuur, iets waar ik in de toekomst graag nog veel meer over te weten kom.

Thrawn: Treason speelt zich af tijdens het vierde seizoen van Star Wars Rebels, waar Thrawn voor korte tijd Lothal verliet. En deze korte periode waar Zahn in kon spelen zorgt er voor dat het verhaal zich erg snel moet ontvouwen wat de mogelijkheden wellicht wat beperkte. Maar dit zorgt er ook voor dat het verhaal bijna altijd een vlot tempo heeft. Zahn’s schrijfstijl is verder niet veranderd, zo ontbreekt weer elke vorm van fysieke beschrijving van personages. Gelukkig deelde Lucasfilm maanden terug al een geweldig stuk artwork van Darren Tan wat voor een mooi mentaal plaatje van Admiral Ar’alani en Eli Vanto zorgde. Het feit dat Ar’alani een personage is dat terugkeert uit Legends helpt natuurlijk ook bij die beeldvorming.

Met Thrawn: Treason komt de nieuwe trilogie tot een eind, al is het woord trilogie misschien niet helemaal het juiste woord omdat de drie boeken vrij los van elkaar staan. Met enkel wat informatie over Thrawn zijn Thrawn en Thrawn: Alliances bijvoorbeeld ook prima los van de rest te lezen. Dat is een groot verschil met de Legends trilogie. Nog een verschil is dat de Legends trilogie een veel belangrijker verhaal besprak, waar Zahn nieuwe wegen in kon slaan en min of meer met de grote personages kon doen wat hij wilde. In de nieuwe boeken is hij een stuk beperkter en spelen de verhalen zich wat meer langs de zijlijnen af waardoor de gebeurtenissen wat minder belangrijk zijn en dat is natuurlijk een bijwerking van de periode waarin deze boeken geplaatst zijn. Maar dat is zeker geen groot minpunt, niet elk verhaal hoeft groots en heel belangrijk te zijn. Wel snijdt Zahn zeker interessante nieuwe mogelijkheden aan met de Chiss en andere elementen in de Unknown Regions van het sterrenstelsel. Ik ben heel benieuwd wat daar in de toekomst nog mee gedaan wordt. En dat is nog een punt wat dit minder als een trilogie doet voelen, het einde voelt niet als een einde, er zijn nog zo ontzettend veel vragen en mogelijkheden dat Zahn prima nog drie boeken kan schrijven voor we daar antwoorden op hebben. Al zullen we daarvoor eerst moeten wachten tot we weten wat er na het einde van Rebels met Thrawn en Ezra gebeurd is.

Voor fans van Thrawn en de eerdere boeken is dit zeker een aanrader, maar het is geen verplichte kost om te lezen. Benieuwd naar Thrawn maar nog niet aan de eerdere boeken toegekomen? Dan is het mogelijk om met Thrawn: Treason te beginnen, al zou ik aanraden om met het eerste boek in de trilogie te starten om een beter beeld van Thrawn en Eli te krijgen.

Met dank aan Century Books voor het beschikbaar stellen van Thrawn: Treason voor deze review.

Eli Vanto en Ar’alani
Afbeelding: Darren Tan (Del Rey/Lucasfilm)

Lees verder

Boekrecensies

Boekreview: Alphabet Squadron

Geplaatst

op

Door

4 Score
Score
Alphabet SquadronTitel
Alexander FreedAuteur
4 juni 2019Releasedatum

Alphabet Squadron Cover

Alphabet Squadron is het eerste deel in de nieuwe trilogie van auteur Alexander Freed. Alphabet squadron speelt zich enkele maanden na Return of the Jedi af. De Emperor is dood, de tweede Death Star vernietigd en de overblijfselen van het leger zijn chaotisch opzoek naar wat de nieuwe staat van de Empire gaat zijn. Yrica Quell, een oud TIE piloot van de elite 204th TIE Fighter Squadron, ook bekend als Shadow Wing, bevindt zich in Traitor’s Remorse, een New Republic basis waar overgelopen Empire personeel geëvolueerd wordt voor eventuele incorporatie in het leger of de overheid van de New Republic. Yrica wordt gerecruteerd om een groep gevechtspiloten te leiden in een missie om Shadow Wing te vernietigen.

Yrica wordt gepaard met een groep kundige maar onfortuinlijke piloten die elk in een ander soort schip vliegen. Nath Tensent is een mysterieuze ex-Imperial die in een Y-Wing vliegt. Wil Lark is een getalenteerde piloot die niets liever wil dan, nu de Emperor verslagen is, terug keren naar huis, maar hij wordt keer op keer terug het gevecht en zijn A-Wing in getrokken. Chass na Chadic is een koppige B-Wing piloot met een voorliefde voor muziek die niets tussen zichzelf en haar doel in laat staan. Kairos is een mysterieuze en meedogenloze piloot die altijd schuil gaat achter haar unieke helm en een U-Wing bestuurt.

Elk van deze piloten heeft een nare voorgeschiedenis waar we langzaamaan het een en ander over te weten komen terwijl ze elkaar leren kennen en uitvinden hoe ze samen als een eenheid moeten functioneren. Zo hebben Wil, Chass en Nath een persoonlijke reden om Shadow Wing te vernietigen. Freed is tot zover altijd goed geweest in het schrijven van personages en de emotionele baggage die zijn personages met zich meedragen en dat is ook hier zeker aan de orde. 

Ook buiten het squadron hebben nieuwe en bekende personages grote en interessante rollen. Zo is de spion Caern Adan, wie Yrica inlijft voor de New Republic, een interessant figuur, een voormalig journalist die het zijn missie gemaakt heeft om Shadow Wing uit te roeien. Ook zijn droid IT-O, een voormalig Imperial Interrogation Droid, is een erg leuk concept. Ook komt Hera Syndulla om de hoek kijken wanneer Alphabet Squadron op haar schip gestationeerd wordt. 

Gedurende het boek verspringt het perspectief tussen de verschillende personages maar het wordt nooit verwarrend doordat de personages erg van elkaar verschillen. Wat hierbij ook helpt is het feit dat het boek overal de tijd voor neemt. Doordat dit het eerste boek in een trilogie is besteed Freed veel tijd aan het uitdiepen van de personages en de tijdsperiode waar we ons in begeven.

 Iets waar in het boek wel weinig aandacht aan besteedt wordt is Shadow Wing, hoewel ze een rol in het verhaal spelen zien we weinig van hun kant en dat komt omdat Alphabet Squadron een cross-over met een Marvel stripserie is. De vijfdelige TIE Fighter mini-serie, geschreven door Jody Houser en geïllustreerd door Rogê Antônio, gaat over de piloten van Shadow Wing en geeft ons meer inzicht in hun leven. Er zijn zelfs een aantal pagina’s van TIE Fighter #1 in het boek ingevoegd om de lezer aan te sporen om daar meer informatie te gaan opdoen.

De schrijfstijl van Freed is erg prettig, hoewel hij overal goed de tijd voor neemt leest het 408 pagina’s tellende boek wel vrij vlot weg. Waar Freed ook wel in slaagt is het overzichtelijk en begrijpelijk houden van de ruimtegevechten, die zijn in tekst lang niet altijd makkelijk te volgen, maar Freed houdt het vrij overzichtelijk. Gelukkig speelt het boek zich niet alleen in de cockpits van gevechtsvoertuigen af en spenderen we een groot gedeelte van de tijd op plekken die leuker zijn voor mensen die ruimtegevechten minder interessant vinden. Hoe dan ook zou ik zeggen dat de focus van dit boek vooral op de hoofdpersonages en hun emotionele baggage ligt en Freed slaagt er uitstekend in om de lezer een band te laten voelen met de piloten van het nieuw in het leven geroepen Alphabet Squadron. Op naar deel twee!

Met dank aan Century Books voor het beschikbaar stellen van Alphabet Squadron voor deze review.

Lees verder
Sponsor
Sponsor