Social Media

Boekrecensies

Boekreview: Aftermath: Empire’s End

Geplaatst

op

3.5 Score
Score
Aftermath: Empire's EndTitel
Chuck WendigAuteur
21 februari 2017Releasedatum

Empire's End CoverEmpire’s End is het laatste deel in de Aftermath Trilogie van Chuck Wendig. In dit deel volgen we niet alleen Norra Wexley en haar teamgenoten, Rae Sloane heeft ook een grote rol. Zij is op jacht naar Gallius Rax, hij heeft het gezag over de restanten van de Empire, haar Empire, en ze zet alles op alles om hem te vinden en haar Empire terug te krijgen. Ondertussen heeft Norra haar eigen wraakmissie, zij doet er alles aan om Rae Sloane te vinden en haar te laten boeten voor wat ze haar en de New Republic heeft aangedaan. In Life Debt heeft ze Norra’s man gehersenspoeld en de New Republic aangevallen. Norra volgt haar naar Jakku waar beide vrouwen een hoop problemen staan te wachten.

De resterende vloot van de Empire heeft zich boven de planeet Jakku verzameld wanneer Norra en haar team daar arriveren. Terwijl Norra en Temmin’s battle droid Mister Bones op Jakku stranden en daar een groot avontuur beleven in hun achtervolging van Sloane, keren Temmin en de rest van het team terug naar de New Republic, waar ze met Leia en Han een plan bedenken om Norra te helpen.

Gallius Rax is ondertussen druk bezig met het uitvoeren van het noodplan van Palpatine. Hij verzamelt niet alleen de restanten van de Empire, hij verzamelt ook kinderen op Jakku en maakt zich klaar om het sterrenstelsel te verlaten en een nieuwe Empire op te bouwen waarmee hij later terug kan keren.

Dit alles eindigt in de Battle of Jakku, een veldslag waar we al meerdere keren over gehoord hebben en waar we het eindresultaat van in The Force Awakens kunnen zien.

In Empire’s End krijgen we een vrij diepe blik in de werking van de politiek van de New Republic. We zien hoe Mon Mothma haar best doet om alles op een fatsoenlijke manier werkend te houden terwijl andere politieke figuren het haar niet makkelijk maken. Het is erg interessant om te zien hoe de New Republic in het begin functioneert en wat hierin de rollen van Mon en Leia zijn.

Wendig laat ook meer zien van de motivaties die leiden tot de vorming van de First Order, de beginselen worden uit de doeken gedaan en we krijgen een hint die lijkt te wijzen naar Supreme Leader Snoke.

Van het gevecht boven Jakku zagen we eerder al een stukje in Claudia Grey’s Lost Stars, maar in Empire’s End zitten we op de eerste rij terwijl de krijgsmachten van de New Republic en de Empire alles op alles zetten om elkaar uit te roeien. De Super Star Destroyer Ravager, heeft de hoofdrol in een indrukwekkende manoeuvre die verklaard hoe deze neerstortte op Jakku. Hoewel het een ontzettend groot gevecht is volgen we maar een klein aantal aspecten. We krijgen een close-up van een aantal situaties, terwijl we toch een vrij goed beeld krijgen van het grotere gevecht er omheen.

Net als de voorgaande delen heeft ook Empire’s End een stel minpunten, zo slaagt Wendig er ook deze keer niet in om de stemmen van Han en Leia goed te vertolken, ze voelen niet echt als Han en Leia aan. Ook is het erg jammer dat Han in een situatie met de kleine Ben afgeschilderd wordt als iemand die nog nooit eerder een kind gezien heeft, dat kwam ontzettend ongeloofwaardig over. Net als de situatie waar Chewbacca in verkeerd, we zien en leren niet veel over de Wookiee, maar wat we wel krijgen komt nogal ongeloofwaardig ver in de context van de films. Hoewel ik verwacht dat deze situatie later veel uitgebreider verteld zal worden en er dan wellicht het een en ander opgeklaard wordt.

Verder had ik heel graag wat meer informatie gehad over het noodplan van Palpatine, daar werd naar mijn mening te weinig aandacht aan besteed. Maar wellicht dat ze dit ook open laten voor later.

Hoewel Norra en Sloane de grootste verhaallijnen hebben heeft Sinjir ook een grote rol. Hij krijgt veel meer emotie en onthult wat meer van zijn geschiedenis. Hij is zeker weer een van de betere aspecten van het verhaal.

De schrijfstijl is hetzelfde als we van Wendig gewend zijn, we krijgen weer een groot aantal korte zinnen en fragmenten waarmee Wendig vooral tempo lijkt te willen maken. Niet iedereen zal een fan zijn van zijn stijl. Maar zolang het verhaal je een beetje aanspreekt zul je er vrij snel doorheen vliegen, al is het net als zijn voorgangers geen pareltje. Vond je Aftermath en Life Debt helemaal niets? Dan zul je Empire’s End ook niet geweldig vinden.

Kon je van van de eerste twee delen wel genieten? Dan is Empire’s End ook helemaal wat voor jou en een degelijke afsluiter van de trilogie.

Met dank aan Century Books voor het beschikbaar stellen van een kopie van Rogue One: A Star Wars Story voor deze review.

Levenslange Fan. Leest veel boeken en comics. Maakt replica props in zijn vrije tijd.

Lees verder
Advertentie
Klik om te reageren

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Naslagwerken

Boekreview: The Art of Star Wars Rebels

Geplaatst

op

Door

3.5 Score
Score
Star Wars Rebels: The Art of the Animated SeriesTitel
Daniel WallaceAuteur
24 april 2020Releasedatum

Star Wars Rebels: The Art of the Animated Series CoverStar Wars Rebels: The Art of the Animated Series is een koffietafelboek geschreven door Daniel  Wallace. Het is een verzameling artwork dat tijdens de productie van de geanimeerde TV serie gemaakt is. Het boek bevat 200 pagina’s met honderden conceptwerken maar vooral complete tekeningen die de ontwerpen voor personages, kleding, voertuigen en omgevingen duidelijk weergeven zodat dit in 3D geproduceerd kon worden.

Het boek begint met twee pagina’s met vroege ideeën, hier zien we een aantal opties die verkend zijn voor hoe de Ghost crew er uit kon gaan zien. Daarna krijgt elk seizoen een hoofdstuk dat onderverdeeld is in personages, omgevingen, props en voertuigen. Voor de hoofdpersonages krijgen we nog wat meer vroege concepten te zien, soms een kleimodel van het hoofd en verder wat detailshots van hun kleding en props. Van minder belangrijke personages zoals Cikatro Vizago en Maketh Tua worden er enkel overzichtsafbeeldingen gedeeld. Van personages die we al eerder in films of Star Wars The Clone Wars gezien hebben, zoals Darth Maul, Grand Moff Tarkin, Luminara Unduli en Obi-Wan Kenobi krijgen we naast overzichten ook wat beelden uit de eerdere films en/of series zodat we een goed beeld krijgen van hoe dzee personages zijn aangepast aan de visuele stijl van Star Wars Rebels.

De Hera Syndulla pagina's.

De Hera Syndulla pagina’s.

We worden ook getrakteerd op geweldige landschapsplaten zoals een overzicht van een boerderij op Lothal, de ringen en ruimtestations om Geonosis en Reklam Station in de wolken van de planeet Yarma. Maar ook de interieuroverzichten van het Imperial hoofdkantoor op Lothal of Kallus’ kantoor daar zijn een lust voor het oog.

De Obi-Wan Kenobi pagina's.

De Obi-Wan Kenobi pagina’s.

Het artwork is hoe dan ook de ster van het boek, de begeleidende teksten zijn vooral bijzaak. Bijna elke afbeelding heeft een korte beschrijving of een inzichtelijk quote van de tekenaar of de showrunners van de serie. Deze teksten gaan helaas niet heel diep op de materie in, maar zijn wel een leuke toevoeging. Maar zelfs zonder de teksten zou het boek helemaal tot zijn recht komen.

Pagina's met verschillende wapens.

Pagina’s met verschillende wapens.

Ik had wel graag wat meer ontwikkelend werk gezien, vroegere concepten die we nog zien evolueren, of die elementen weergeven die het niet tot in de show gehaald hebben etc. Het boek focust zich vooral op werk dat helemaal gereed is, dat daadwerkelijk gebruikt is, en in een hoop gevallen ook al eerder naar buiten gebracht is in bijvoorbeeld de Episode Guides op StarWars.com. 

Pagina's met verschillende lokaties in de ruimte.

Pagina’s met verschillende lokaties in de ruimte.

We krijgen wel een klein aantal ongebruikte ontwerpen te zien zoals een compleet uitgewerkte Director Orson Krennic, maar het boek is meer een”dit is wat we gemaakt hebben”-boek, en niet zozeer een ”dit is hoe we tewerk gegaan zijn”-boek, wat op zichzelf helemaal niet slecht is natuurlijk. Dit zorgt ervoor dat elk werk in het boek er gelikt uitziet en daadwerkelijk bekend is uit de TV serie. 

Star Wars Rebels: The Art of the Animated Series is erg leuk voor mensen die van de serie genoten hebben, we worden mee terug genomen naar de elementen die Rebels uniek maakte, ontdekken details in de ontwerpen die ons wellicht eerder nog niet opgevallen waren en we leren gaandeweg een klein beetje over het productieproces. Als je opzoek bent naar een echt diepgaand naslagwerk over de productie van een geanimeerde serie is dit niet het boek voor jou. Maar als je graag naar schetsen, 3D renders en kleimodellen van bekende personages en omgevingen kijkt is dit zeker een boek waar je je een paar uur mee kunt vermaken en wat je zo nu en dan nog eens kunt doorbladeren. Het is in dat aspect zeker een aanrader, maar verwacht dus geen diepgaande behind-the-scenes weetjes en feiten.

Standaard editie
Limited edition
Lees verder

Boekrecensies

Boekreview: The Clone Wars Stories of Light and Dark

Geplaatst

op

Door

3.5 Score
Score
Clone Wars Stories of Light and DarkTitel
MeerdereAuteur
Ksenia ZelentsovaIllustrator
25 augustus 2020Releasedatum

Clone Wars Stories CoverThe Clone Wars Stories of Light and Dark is een anthologie die bestaat uit elf verhalen waarvan er tien gebaseerd zijn op memorabele verhaallijnen uit de Star Wars The Clone Wars TV serie. Elk verhaal is door een andere auteur geschreven en verteld een verhaal dat in de serie in één of meerdere afleveringen verteld werd. Maar deze keer vanuit het oogpunt van één van de personages in het verhaal. Het mooie aan dit soort hervertellingen van bestaande verhalen is dat een auteur veel meer emotie en gedachtengangen kan delen wat deze gebeurtenissen veel intrigerender maakt. 

Een snelle bedenkelijke blik kan op TV veelzeggend zijn, maar een beschrijving van de gedachtegang van het personage geeft meer inzicht dan een paar frames in een TV serie kunnen. Een goed voorbeeld hiervan is de dood van Satine Kryze. Obi-Wan’s reactie in The Clone Wars is heel sterk, maar een kijkje in zijn gedachten wanneer Maul haar op de Darksaber spietst is simpelweg hartverscheurend. Ook de manier waarop Count Dooku via een holo-opname aan Darth Sidious vertelt hoe hij samen met Anakin en Obi-Wan gevangen genomen werd door Hondo en zijn bende is vermakelijk en geeft heerlijk weer hoe superieur Dooku zich voelt ten opzichte van de Jedi. Ook de manier waarop de ”A Necessary Bond” aflevering door Sarah Beth Durst in het verhaal ”Almost a Jedi” is omgezet is erg leuk. We volgen alles hier door de ogen van Katooni, de youngling die het in eerste instantie niet voor elkaar kreeg om haar lightsaber in elkaar te zetten voor haar groep in de problemen raakte en de younglings samen met Hondo en Ahsoka de Seperatists moesten verslaan. De geweldige extra dimensie die dit verhaal krijgt door in het hoofd van Katooni mee te kijken is het feit dat Katooni een ontzettende Ahsoka fangirl is. Ze vindt haar helemaal het einde en wil niets liever dan zelf in haar voetsporen treden.

Het elfde verhaal in het boek is compleet nieuw, het is geen hervertelling maar is geïnspireerd door de ”Massacre” aflevering, speelt zich na deze gebeurtenissen af en duikt in de cultuur van de heksen van Dathomir.

Enkelen van de schetsen van Ksenia Zelentsova.

Enkelen van de schetsen van Ksenia Zelentsova.

Elk hoofdstuk wordt voorafgegaan door een prachtige schets van de hand van Ksenia Zelentsova welke het hoofdpersonage van het verhaal uitbeeld. Het boek is op wat jongere lezers gericht dus de pagina’s bevatten relatief weinig tekst, waardoor je een stuk sneller door het boek heen vliegt dan je in eerste instantie zult verwachten. Het feit dat je, op één na, alle verhalen wellicht al kent helpt daar uiteraard ook bij. Maar dat betekend ook dat dit boek wellicht niet voor iedereen weggelegd is. We krijgen nieuwe inzichten en gezichtspunten, maar het blijven bekende verhalen, als dat je minder aanspreekt is enkel het laatste verhaal interessant. Maar dat laatste verhaal zal op zichzelf voor veel mensen al interessant genoeg zijn om het boek voor aan te schaffen.

Dit laatste verhaal is wat mij betreft dan ook zeker de hoofdattractie. Hier volgen we een meisje dat door haar ouders ”Bug” genoemd wordt, omdat ze haar als niet veel meer dan een hinder zien. Bug werkt in de herberg van haar ouders waar ze op een dag een mysterieuze vrouw ontmoet. De vrouw blijkt van Dathomir afkomstig te zijn en vertelt Bug een geheimzinnig verhaal over een heks die de gebruiken van de Night Sisters maar onnatuurlijk vond en na tijden alleen geeft te hebben een dochter maakte van klei. De magie die ze hiervoor gebruikte was zo indrukwekkend dat Mother Talzin er door geobsedeerd raakte en de dochter van de heks zover wist te krijgen dat ze haar moeder verliet en zich liet opleiden door Talzin en de Night Sisters. Maar nadat de Seperatists de Night Sisters uitroeien gaat de mysterieuze heks opzoek naar haar dochter.

Bug” geeft ons nieuwe inzichten in wat er met de Night Sisters gebeurt is na de aanval van de Seperatists tijdens de ”Massacre” aflevering, maar is vooral interessant door de nieuwe heks, Falta, en haar wereldbeeld en krachten. Ik zou heel graag een vervolg op dit verhaal zien in de vorm van een compleet boek.

Het boek bevat de volgende verhalen:

  • Sharing the Same Face” geschreven door Jason Fry, gebaseerd op ”Ambush.”
  • Dooku Captured” geschreven door Lou Anders, gebaseerd op ”Dooku Captured” en ”The Gungan General.”
  • Hostage Crisis” geschreven door Preeti Chhibber, gebaseerd op ”Hostage Crisis.”
  • Pursuit of Peace” geschreven door Anne Ursu, gebaseerd op ”Heroes on Both Sides” en ”Pursuit of Peace.”
  • The Shadow of Umbara” geschreven door Yoon Ha Lee, gebaseerd op ”Darkness on Umbara,” ”The General,” ”Plan of Dissent,” en ”Carnage of Krell.”
  • Bane’s Story” geschreven door Tom Angleberger, gebaseerd op ”Deception,” ”Friends and Enemies,” ”The Box,” en ”Crisis on Naboo.”
  • The Lost Nightsister” geschreven door Zoraida Córdova, gebaseerd op ”Bounty.”
  • ”Dark Vengeance” geschreven door Rebecca Roanhorse, gebaseerd op ”Brothers” and ”Revenge.”
  • Almost a Jedi” geschreven door Sarah Beth Durst, gebaseerd op ”A Necessary Bond.”
  • Kenobi’s Shadow” geschreven door Greg van Eekhout, gebaseerd op ”The Lawless.
  • Bug” geschreven door E. Anne Convery, geïnspireerd door ”Massacre.”

Al met al is The Clone Wars Stories of Light and Dark zeker vermakelijk maar omdat het reeds bekende verhalen betreft, al zijn ze in een nieuw jasje gegoten, is dit boek wellicht niet voor iedereen interessant. Maar als nieuwe inzichten krijgen in bekende verhalen je aanspreekt en je al fan bent van de Clone Wars TV serie kan ik dit boek zeker aanbevelen.

Hardcover
E-book
Lees verder

Boekrecensies

Boekreview: Thrawn: Chaos Rising

Geplaatst

op

Door

4 Score
Score
Thrawn: Chaos RisingTitel
Timothy ZahnAuteur
1 september 2020Releasedatum

Chaos Rising CoverChaos Rising is het eerste deel in de Thrawn: Ascendancy trilogie van Timothy Zahn. Het hoofdverhaal van Chaos Rising speelt zich tijdens de Clone Wars af, maar we krijgen regelmatig een ”memories” hoofdstuk, waarin we verder het verleden in gaan en belangrijke stukken uit Thrawn’s geschiedenis meekrijgen. Het verhaal begint met een onverwachte en onsuccesvolle aanval op de Chiss thuiswereld Csilla. Generaal Ba’kif vind de aanval maar verdacht en onderzoekt of er gelijktijdig misschien ook iets anders vreemds gebeurt is, en dat blijkt het geval. Aan de rand van het Chiss territorium vindt men een vervallen ruimteschip van onbekende afkomst, een ruimteschip met enkel overleden bemanningsleden aan boord. Ba’kif is er van overtuigd dat deze twee gebeurtenissen met elkaar in verband staan en de enige die het verband zou kunnen ontdekken is Senior Captain Thrawn.

Chaos Rising is anders dan voorgaande Thrawn boeken omdat het zich afspeelt voor Thrawn in de bekende gebieden van het sterrenstelsel terecht komt. De Chiss Ascendancy bevind zich buiten het sterrenstelsel waar alle andere Star Wars verhalen zich afspelen, in wat men daar de Unknown Regions noemt. En omdat het zich in een heel nieuw gebied afspeelt is bijna alles nieuw. We komen nieuwe soorten wezens tegen, nieuwe wapens, beroepen en Zahn geeft ons een uitgebreide rondleiding door de overheid en cultuur van de Chiss. Dat is waar het boek echt tot zijn recht komt, de ontzettend rijke cultuur die Zahn opgebouwd heeft, de hiërarchie van de Chiss, die bestaat uit negen regerende families. Families die niet enkel uit bloedverwanten bestaan, maar waar men in geadopteerd kan worden om bijvoorbeeld het aanzien en de positie van de familie te verhogen. Zo wordt Thrawn op vrij jonge leeftijd in de Mitth familie geadopteerd omdat men daar zijn potentie en mogelijke waarde ziet.

In eerdere boeken werd al uit de doeken gedaan dat de Chiss gebruikmaken van Sky-walkers, jonge Force sensitieve meisjes die in staat zijn schepen door hyperspace te navigeren. Iets dat in de Chaos bijna onmogelijk is. De Chaos is het gebied waar de Chiss Ascendancy zich in bevindt, waar ver in het verleden een kosmische ramp de hyperspace wegen compleet in de war gegooid heeft. Veilige sprongen door hyperspace bereken is onmogelijk, maar met dank aan de Force kunnen sommige individuen zonder moeite complete gevechtsschepen veilig naar hun bestemming loodsen.

Thrawn trekt er op uit om te onderzoeken wat het vervallen schip en de aanval op Csilla te betekenen hebben en bevriend tijdens dat onderzoek Sky-walker Che’ri en haar begeleider Thalias, een ex-sky-walker die op jonge leeftijd al met Thrawn in aanraking kwam. Gedurende het avontuur leren beide dames een hoop van Thrawn en leert hij hen, door ze in te laten zien dat ze veel kundiger zijn dan ze zelf denken, dat ze hun eigen toekomst kunnen bepalen. Maar Thrawn zou Thrawn niet zijn als dit niet ook in zijn eigen voordeel zou zijn. Gezamenlijk ontrafelen ze een groots plan dat Csilla en de Chiss in gevaar zou brengen, al blijkt het uiteindelijke gevaar nog groter dan ze konden verwachten.

Het boek overlapt kort met Thrawn: Alliances. Dit boek hoef je niet gelezen te hebben om het verhaal in Chaos Rising te snappen, maar het overbrugt een periode van een aantal weken waarin Thrawn even niet in beeld is in Chaos Rising.

Chaos Rising is een Zahn boek, wat betekend dat het qua schrijfstijl niet anders is dan de voorgaande Thrawn boeken. Zahn deelt heel veel informatie over alles waar we mee in aanraking komen, wat voor velen een groot pluspunt zal zijn. Wat in Chaos Rising wel anders is dan voorheen is dat we hier amper tijd in het hoofd van Thrawn doorbrengen. Deze keer geen beschrijvingen van alle kleine gezichtstrekjes en stemverspringingen die Thrawn opmerkt in gesprekspartners. Ook draait een groot gedeelte van het boek helemaal niet om Thrawn, we spenderen een hoop tijd met Che’ri, Thalias, Ar’alani en andere militaire kopstukken. Dit zorgt er voor dat we nog meer over de Chiss leren dan we hadden kunnen hopen, en het maakt ook duidelijk dat niet elke Chiss is zoals Thrawn. Waar Thrawn in de Empire een buitenbeentje is door zijn tactische kunde, is hij dat onder de Chiss net zo. Al halen Che’ri en Thalias regelmatig een meer ”menselijke” kant in hem omhoog.

Liefhebbers van de voorgaande Thrawn boeken zullen ook van Chaos Rising smullen. En de kans is vrij groot dat mensen die minder te spreken zijn over de eerdere boeken er ook van zullen genieten. Chaos Rising heeft een hele andere sfeer doordat het zich in een compleet nieuwe omgeving afspeelt en Thrawn met regelmaat naar de achtergrond verdwijnt waardoor we kennismaken met een compleet nieuwe cultuur die tot in de puntjes is uitgewerkt. Een cultuur die realistisch is opgebouwd met een geschiedenis en unieke identiteit. Ik kijk in ieder geval uit naar het tweede deel van deze trilogie.

Met dank aan Del Rey voor het beschikbaar stellen van Star Wars: Thrawn Ascendancy: Chaos Rising voor deze review.

Hardcover
E-book
Lees verder

Boekrecensies

Boekreview: Dark Legends

Geplaatst

op

Door

3.5 Score
Score
Dark LegendsTitel
George MannAuteur
Grant GriffinIllustrator
28 juli 2020Releasedatum

Dark Legends CoverDark Legends van George Mann is het vervolg op Myths & Fables van dezelfde schrijver. Het is net als Myths & Fables geschreven als een in-universe boek met fabels en legendes, maar deze keer legendes die gericht zijn op de duistere kant van de Force.

We kunnen genieten van klassieke horrorverhalen zoals een, door Dracula geïnspireerd, verhaal waarin de Grand Inquisitor Force sensitieve kinderen uit een weeshuis ontvoert. Of een Weerwolven avontuur, waarin wezens beïnvloed worden door de effecten van zonnevlammen die veroorzaakt worden door een ster, met een Kyber kern, die op instorten staat. We krijgen ook een kijkje in de psyche van een imperial officier die zonder logische reden gepromoveerd wordt maar vervolgens gekweld wordt door de gedachten aan wat er met zijn voorganger gebeurt is. We leren ook over een Sith Lord die, ver voor de tijd van Palpatine, op Exegol opzoek is naar het eeuwige leven.

Er zijn ook twee Force gerichte verhalen die wat mij betreft een compleet boek waardig zijn. Eén gaat over een jonge Jedi die in de voetsporen an zijn meester treedt, maar daarin onbedoeld te ver gaat. En een waarin de Nightsisters van Dathomir een psychologische oorlog aangaan met een Sith Lord. 

George Mann slaagt er ook deze keer uitstekend in een echte sprookjessfeer neer te zetten met fantasierijke verhalen die aanvoelen alsof ze al generaties lang worden verteld, maar deze keer met een duistere sfeer. Al zijn ze zeker niet te eng voor jongere lezers. En zoals het goede mythes betaamd hebben ook deze verhalen allemaal een moraal en een les voor de lezer.

Dark Legends is hetzelfde opgemaakt als Myths & Fables, de pagina’s zijn op dezelfde manier gedecoreerd en elk hoofdstuk begint met een ornamenteel initiaal en een prachtige illustratie van Grant Griffin. Het enige dat intern anders is is het kleurenpallet. Ook zijn de pagina’s niet schoongesneden, net als bij Myths & Fables het geval was. De kartelige randen van de pagina’s geven het boek een leuk oud uiterlijk. Wel lijkt het dat Disney Lucasfilm Press wat heeft willen bezuinigen op deze editie. Waar Myths & Fables bijvoorbeeld schutbladen met een mooi patroon had, heeft Dark Legends simpele zwarte schutbladen. Dark Legends is wat korter met zeven verhalen ten opzichte van de negen verhalen in Myths & Fables (al zijn er in de Verenigde Staten ook Galaxy’s Edge en Target exclusieve edities van de boeken uitgegeven die extra verhalen bevatten). Niets van dit alles is echter een probleem, maar waar ik wel heel zuur tegenaan kijk is het feit dat Dark Legends fysiek veel kleiner is dan Myths & Fables waardoor ze niet in harmonie naast elkaar op de boekenplank staan. Erg jammer.

Het fysieke verschil in afmeting van de twee boeken.

Het fysieke verschil in afmeting van de twee boeken.

Dark Legends bevat zeker geen verhalen die elke fan gelezen móét hebben, we leren weinig nieuwe dingen over de Star Wars wereld. En omdat het legendes betreft kunnen we er zeker niet vanuit gaan dat de verhalen in het boek ook daadwerkelijk gebeurd zijn of gebeurd zijn zoals ze beschreven worden. Al zijn er geen redenen om aan de verhalen te twijfelen Het is geen verplichte kost maar zeker een vermakelijk boek als de (griezelige) sprookjes sfeer je aanstaat en in dat geval zou ik het zeker aanraden.

Lees verder