Social Media
Empire Strikes Back Empire Strikes Back

Games

The Empire Strikes Back (1992)

Geplaatst

op

En toen kwam The Empire Strikes Back. Voor velen is de NES, de Nintendo Entertainment System, hét systeem waarop gaming ontdekt werd. De Nintendo maakte gamen makkelijker thuis, vriendjes kwamen over de vloer om samen te ‘Nintendoën’ en de wereld van Super Mario werd een hele bekende. Iedereen wist welke warppipes gebruikt konden worden om naar geheimen gebieden te gaan en op schoolpleinen ontstond er een heus nieuw taaltje. De strijd tussen Sega en Nintendo was groter dan die in de Eredivisie en mensen hadden duidelijk hun favorieten.

In die tijd verscheen Star Wars: The Empire Strikes Back op de grijze console van Nintendo. Uiteraard bedoeld als opvolger op het in 1991 verschenen Star Wars op hetzelfde systeem. Het was echter niet de eerste of laatste keer dat een game deze titel droeg. Eerder, op de Atari 2600, verscheen al een versie van The Empire Strikes Back terwijl later voor de SNES een Super The Empire Strikes Back zou gaan verschijnen. Aangezien de makers achter deze titel na de ontwikkeling van The Empire Strikes Back meteen begonnen met Super Star Wars, verscheen er dus nooit een derde en laatste deel in deze trilogie. Dit terwijl het einde van deze game duidelijk wist te hinten naar een vervolg.

In deze samenwerking tussen JVC en Lucasfilm volgt de speler in basis het bekende verhaal van de film. Luke Skywalker en zijn vrienden nemen het daardoor ook hier uiteraard op tegen The Empire. Startende moet je als de jonge Skywalker je weg zien te banen op Hoth, terwijl je verschillende Imperial Probes op probeert te blazen. Deze zijn driftig op zoek om jouw geheime basis te vinden. Wanneer dat geheim ontdekt mag worden, is de toekomst voor de Rebellen alles behalve zeker.

Met een blaster aan je zijde en een Tauntaun om sneller van A naar B te komen, is het aan de speler om met Luke de diverse grotten op de ijsplaneet te ontdekken. Natuurlijk is deze actie-platformer gevuld met gevaarlijke wezens en tegenstanders. En dan hebben we het nog niet eens over de elementen; ijs kan bijzonder glad zijn en daardoor extra gevaarlijk wanneer je er op hoge snelheid overheen probeert te gaan.

Om elk level in detail uit te leggen haalt weg van de ervaring, mocht je de game nooit gespeeld hebben. Het spel is namelijk nog steeds goed speelbaar. Ja, het voelt oud aan, maar de tand des tijds heeft de cartridge redelijk heel gelaten. Het Star Wars-gevoel is nog steeds in elke frame voelbaar, helemaal wanneer je weet dat je niet alleen als Luke kunt spelen. Zo ga je ook als Han Solo en enkele andere personages op pad. Het level dat je speelt zal bepalen wie je onder de knoppen krijgt. Een leuke extra is dat wanneer je Luke speelt een blauwe force verschijning in de vorm van Obi-Wan Kenobi je helpt tijdens je avontuur. Het zijn deze kleine verwijzingen en extra’s die het verhaal van The Empire Strikes Back in deze game net wat realistischer en getrouwer laten volgen. Het zorgt er daardoor ook voor dat deze game een goede verbetering is op het eerste deel.

Op het audiovisuele gebied weet de game zeer netjes te zijn voor de tijd waarin het is uitgegeven. Daarnaast laat het spel zich moeiteloos besturen; de besturing is zo strak als een pianosnaar. Echter, wat voor velen een minpunt kan zijn, is de moeilijkheidsgraad. Deze game is moeilijk. Iets wat in die tijd erg normaal was, maar volgens de standaarden van vandaag is dit zo’n game die ‘te moeilijk’ is voor de doelgroep. Mensen die een uitdaging niet uit de weg gaan wil ik ‘m dan nog steeds van harte aanraden. Spendeer de tijd en beleef, zelfs al die vele jaren later, nog steeds een hele toffe Star Wars game. Ga alleen niet op zoek naar het vervolg…

Zag A New Hope toen hij drie was met zijn ouders onder de noemer 'je kunt er niet vroeg genoeg mee beginnen'. Kreeg een Atari 2600 in hetzelfde jaar. Goede opvoeding noemen ze dat.

Lees verder
Advertentie
Klik om te reageren

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Games

Super Star Wars (1992)

Geplaatst

op

Door

Super Star Wars

De reis van de held is er eentje die universeel bekend is. Het verhaal van Luke is er eentje die vaker dan eens verteld is, in verschillende vormen en maten, met steeds dezelfde essentie in zijn kern. Het verhaal achter Star Wars is bekend. Een jonge Luke Skywalker, opgegroeid op het zanderige Tatooine, leert dat het melkwegstelsel groter is dan hij ooit dacht. Daarom gaat hij op avontuur om een complete Sandcrawler gevuld met Jawa’s uit te moorden met doelzoekende raketten. Een smokkelaar zet alles op alles om een prinses te redden van wie hij ooit zal gaan houden door een gigantische Stormtrooper Hovercraft op te blazen. Het is het bekende verhaal.

Nee, eigenlijk niet…

Super Star Wars neemt behoorlijk wat creatieve vrijheden met het bronmateriaal om er een eigen ding van te maken. Je zou het dan ook niet meer een speelbare editie van de film kunnen noemen, maar eerder een alternatieve versie. Een versie waarin Luke, Han en andere bekende personages meedogenloze moordenaars zijn die niet het melkwegstelsel willen bevrijden, maar het willen vernietigen. Net voordat The Empire dit kan doen. Tenminste, dat is wat mijn jonge brein er vroeger altijd van leek te maken. Ben je op zoek naar een hervertelling van je favoriete film? Dan ben je hier duidelijk aan het verkeerde adres.

Super Star Wars probeert haar naam eer aan te doen. Deze side-scrolling action platformer weet vaker dan eens volledig over de top te gaan en de speler bijzonder veel actie te bieden. Dit alles omhuld door een tof narratief. Je start als de jonge Luke in de woestijn op Tatooine, alwaar je C-3P0 en R2-D2 moet zien te redden. In Mos Eisley leer je Han Solo en Chewbacca kennen om samen een tocht richting de Death Star te maken. Onderweg uiteraard even als uitstapje een bepaalde prinses redden voordat het gevaarte in de lucht opgeblazen moet worden.

De structuur van het verhaal is dus hetzelfde als dat je dat kunt herinneren uit de film, echter de details zijn enorm anders. Zo vecht Luke in het eerste level al tegen de Sarlacc (die we pas in de Return of the Jedi voor het eerst zagen). En wanneer Luke R2 moet redden van de Jawa’s blijkt er een gigantisch lavamonster in hun kelder te zitten. En dat moment dat Luke’s landspeeder, bewapend met turbo boosters en kanonnen dood en verderf zaait herinner je je ook niet uit de film toch? Iemand had duidelijk de film in combinatie met populaire games uit die tijd, zoals Contra, als uitgangspunt genomen.

Daar houden de vergelijkingen met games als Contra niet op. Net als die game is ook Super Star Wars onvergeeflijk moeilijk. Er zijn drie moeilijkheidsgraden om op te spelen; Easy, Brave en Jedi. Op Easy zal de gemiddelde speler mogelijk de kans hebben om het einde van de game te halen, Brave is meteen zo moeilijk dat alleen mensen met kennis van de game een poging moeten wagen. De Jedi-stand voelt een beetje alsof je het op moet nemen tegen Darth Maul, Darth Vader en Kylo Ren tegelijk, terwijl je een botte theelepel hebt als wapen. De uitdagingen zitten hem in verschillende aspecten. Grote groepen vijanden die tegelijk aanvallen, obstakels die je meteen doden wanneer je ze aanraakt of gewoonweg het leveldesign. Soms mis je cruciale sprongen omdat de game net even niet lekker mee lijkt te werken. Wanneer je hierdoor een half level opnieuw moet doen (omdat je helemaal naar beneden valt in een level waarin je naar boven moet klimmen bijvoorbeeld), kan de frustratie van tijd tot tijd oplopen. Het hoort bij de tijd waarin Super Star Wars verscheen.

Nu de game vele jaren achter ons ligt, blijkt wel dat het spel nog steeds aan te raden is om te spelen. Hoewel niet elk aspect nu even goed lijkt te werken als in 1992 het geval was, blijft de algehele game goed overeind staan. Dus ben je op zoek naar een echte uitdaging? Super Star Wars is momenteel gewoon te downloaden op de PlayStation 4.

Lees verder

Games

Star Wars (1991)

Geplaatst

op

Door

Star Wars 1991

In 1991 verscheen naast Attack on the Death Star ook Star Wars voor de Famicom, het systeem dat wij beter kennen als de Nintendo Entertainment System, kortweg de NES. In het spel was het zaak om je als speler een weg te banen door Tatooine met een heuse landspeeder, terwijl je grotten moest onderzoeken, objecten moest vinden (zoals een lichtzwaard en schilden voor de Millennium Falcon) waarna je door een meteorietenregen een weg naar de Death Star kon vliegen. Om aldaar het uiteraard op te nemen tegen Stormtroopers en de Death Star op te blazen. Een vrij identieke versie van de game verscheen een jaar later ook op Nintendo’s Game Boy.

A New Hope met enkele twists

Tijdens het spelen merkte je steeds dat Star Wars precies was wat de titel je beloofde. Het was Star Wars, de eerste film (A New Hope dus) maar dan op een manier die perfect bij een videogame leek te passen. In grote lijnen werd het verhaal van de film gevolgd, maar her en der wist de game toch uitstappen te maken om een interessantere game ervaring neer te zetten. Zo is er meer actie toegevoegd op momenten dat de film dat niet had. Luke Skywalker moet in den beginne R2-D2 redden uit een Jawa Sandcrawler, onderweg schietende op alles wat in zijn weg staat. Ook is het aan Luke om verschillende gevaarlijke grotten op Tatooine te ontdekken, gevuld met gevaarlijke creaturen. Iets wat niet in de film zat, maar in een game prima op z’n plek was.

Traditioneel en toch een tikkeltje anders

Over het algemeen is de game een typische zijwaartse scroller. Jij liep van links naar rechts terwijl het beeld met je meebewoog. Je lichtzwaard was je primaire wapen tijdens de woeste tochten, maar ook kon er gebruik gemaakt worden van The Force om speciale bewegingen uit te voeren. Denk aan zweven, sneller zijn of zelfs het stoppen van de tijd. Het doel was om steeds nieuwe personages te redden zodat deze je tips en trucs konden geven om je uiteindelijke doel te vinden. Wanneer je tussen de verschillende planeten moest reizen wist de game even naar een ‘first person’-perspectief te switchen, alsof je het even vanuit de ogen van Skywalker zelf zag. Hier vloog je in de Falcon en moest je hordes aan TIE-Fighters van je af zien te houden. Deze waren namelijk allemaal zo gepositioneerd dat de toegang tot de nieuwe planeet geblokkeerd werd. In het laatste level vloog je in een X-Wing en moest je het, uiteraard, opnemen tegen de Death Star. Vliegen door een lang pad om aan het einde een wel geplaatste Proton Torpedo te plaatsen. Echter, wanneer je dit niet snel genoeg deed wist de Death Star Yavin 4 op te blazen. Game over.

Zeker niet de makkelijkste game

Star Wars (1991) was geen makkelijke game. Sterker nog, de game is de boeken ingegaan als een hele moeilijke. Dit omdat het spel vrij lang was, vol zat met uitdagingen van een hoge moeilijkheidsgraad en het de speler maar drie levens gaf. Uiteraard waren er continues beschikbaar, maar wanneer je deze twee keer had gebruikt mocht je toch weer helemaal opnieuw beginnen. Wanneer je vloog in de Falcon kon deze drie keer geraakt worden voordat ‘ie wist te ontploffen. Wanneer je genoeg schilden had gevonden van tevoren, kon je deze levensbalk net wat rekken.

Star Wars is een game die, doordat deze beschikbaar kwam op de NES, door best wat mensen gespeeld is. Misschien had je de game zelf niet, maar een schoolvriendje, een oom, je neefje of een kennis had de game altijd wel ergens liggen. Voor vele jongere kinderen was dit dan ook de eerste introductie in de wereld die Star Wars als naam droeg…

Lees verder

Games

Star Wars: Attack on the Death Star (1991)

Geplaatst

op

Door

Attack on the Death Star

In 1991 verscheen er ineens een nieuwe Star Wars game; Attack on the Death Star. Het was inmiddels drie jaar geleden dat de laatste game, Droids: Escape from Aaromn, verscheen. Die titel was niet populair en scoorde ook minder dan gehoopt had. Star Wars als videogame leek, net zoals eigenlijk overal, dood te zijn. Tot de aanval op de Death Star (opnieuw) kon worden ingezet…

M.N.M Software bracht in de laatste maand van 1991 Attack on the Death Star uit op de Sharp X68000 en PC-98. Interessant was dat de game oorspronkelijk alleen in Japan verscheen, niet in de rest van de wereld. Star Wars was natuurlijk wereldwijd een enorme hit, al was het inmiddels bijna tien jaar geleden dat de laatste film in de bioscopen verscheen. In Japan bleef Star Wars echter meer top of mind omdat de cultuur de franchise goed wist te omarmen. Attack on the Death Star liet de spelers in een X-Wing plaatsnemen om de Battle of Yavin dunnetjes over te doen. De eerste Star Wars-film uit 1977 werd dus gebruikt als bron van inspiratie.

Wanneer je met een schuin oog kijkt kun je zien dat Attack on the Death Star behoorlijk wat elementen lijkt te lenen uit het in 1983 verschenen Star Wars: The Arcade Game. Niet alleen qua gameplay, waarbij je dus ook vanuit het oogpunt van de piloot alles ziet gebeuren, maar ook qua grafische stijl. Ook hier zien we lijnen die schepen vormen, betekenis geven aan je omgeving en de volledige Death Star omtrekken.

In het eerste gedeelte van het spel, de eerste stage, is het aan jou om een heuse dogfight te zien te overleven. TIE Fighters zijn overal. Boven je, onder je, vlak naast je. Maar vooral recht in je vizier. De grafische stijl spreekt hier boekdelen, de actie is behoorlijk snel en intens en wordt zeer sterk in beeld gebracht. Dit met de beperkte technologie van die tijd zorgde voor een indrukwekkend schouwspel. In de tweede stage vloog je vlak over de oppervlakte van de Death Star terwijl je diverse turbolasers moest zien te ontwijken. Lukte dit, dan ging je uiteindelijk natuurlijk de trench in. De trench run was fantastisch, zenuwslopend maar gaf enorme voldoening wanneer deze succesvol tot een einde werd gebracht. Het zorgde, in combinatie met stemmenwerk uit de film, voor een imposante game die vandaag de dag nog best speelbaar is.

Lees verder

Games

Star Wars Droids: Escape from Aaromn (1988)

Geplaatst

op

Door

Escape from Aaromn

Aangezien er al een hele tijd geen nieuwe films waren verschenen die de titel Star Wars droegen, moesten game-ontwikkelaars op zoek naar nieuwe manieren om dit universum tot leven te brengen, enter Escape from Aaromn. De trilogie was dan misschien ten einde gekomen, Star Wars zelf had nog een flink leven te gaan.

De tweede Death Star was opgeblazen, Luke was een Jedi. De toekomst zag er goed uit. Elk groot gevecht was inmiddels wel zo’n beetje in een game voorbij gekomen. En om nu steeds hetzelfde gevecht met de Death Star voor te blijven schotelen is natuurlijk ook weer zoiets. Ontwikkelaars moesten daarom wel uitwijken naar andere vormen van Star Wars om qua gaming de licentie interessant te houden. Al snel werd van het grote bioscoopscherm de focus verlegd naar de kleine tv die mensen thuis hadden staan. Daar was Star Wars inmiddels ook te vinden.

Aldaar was Star Wars: Droids sinds 1985 te vinden. De serie (ook bekend als Droids: The Adventures of R2-D2 and C-3PO) was een animatieserie die net geen jaar gelopen heeft. Droids situeerde zich in de negentien jaar tussen Episode III: Revenge of the Sith en Episode IV: A New Hope, lang voordat die derde Episode daadwerkelijk gemaakt zou worden. Uiteraard waren R2-D2 en C-3PO de hoofdrolspelers in de tekenfilms. Tijdens hun avonturen kwamen ze steeds in de problemen en vonden ze steeds nieuwe mensen die hun meesters zouden zijn, toch namen we elke aflevering weer afscheid van die persoon, om op zoek te gaan naar de volgende in de opvolgende aflevering. In de serie namen onze favoriete Droids het op tegen The Empire, piraten en Boba Fett. De serie werd zelfs vertaald naar het Nederlands waarbij Bob van der Houven C-3PO voorzag van een stem.

Aangezien de cartoon redelijk de focus wist te leggen op het jongere publiek, was het een perfect uitgangspunt voor een eigen game. Droids: Escape from Aaromn is een titel waarvan je waarschijnlijk nooit eerder hebt gehoord. Het spel is origineel ontworpen voor de Amstrad CPC, Commodore 64 en de ZX Spectrum. Er werd niet gekozen om een verhaal uit een aflevering te volgen, maar een nieuw avontuur aan de spelers voor te schotelen. C-3PO en R2-D2 moesten zien te ontsnappen vanuit een Fromm Gang Complex terwijl andere droids hen moesten stoppen. In verschillende levels moest je door zes acties te kiezen steeds verder naar de uitgang zien te komen. Binairy Design, de ontwikkelaar, koos ervoor om knoppen op het scherm te laten zien, waardoor jij altijd wist welke actie mogelijk was. Deuren openen, Thermal Detonators gooien, het was mogelijk. Uiteindelijk was deze ontsnapping daardoor een grote puzzel.

Echter, wanneer je de beelden ziet, zul je snel begrijpen dat dit niet de meest spannende game ooit was. De reden dat je de titel misschien nooit eerder genoemd hebt gezien is dan ook omdat deze game heel snel de middelmaat niet wist te ontstijgen. Het deed niets spannends, het gaf niet dat gevoel dat een Star Wars-game moet geven. Hoewel gaming nog in de kinderschoenen stond, was snel duidelijk dat dit niet de manier was waarop fans van de saga hun avonturen door wilde zetten. Escape from Aaromn werd snel vergeten…

Lees verder