Social Media
X-Wing X-Wing

Games

Star Wars: X-Wing (1993)

Geplaatst

op

X-Wing: All wings, report in. Het mocht even duren, maar in 1993 verscheen de eerste Star Wars-titel van LucasArts op de PC. Eindelijk werden de consoles en de arcade even gelaten voor wat ze waren en werden de mensen met een Personal Computer voorzien van hun ultieme Star Wars-fantasie. X-Wing was een game die voor velen belangrijk bleek te zijn en vandaag de dag nog steeds als standaard gezien blijft worden.

Star Wars was niet meer zo prominent aanwezig in de geest van de vele miljoenen fans rondom de wereld. De films lagen inmiddels ver achter ons, er zou niets nieuws meer komen. Het was een geweldige franchise die een beetje dood lag te bloeden. Echter, door de komst van de Thrawn Trilogy, de boekenreeks van Timothy Zahn, won de serie weer (nieuwe) zieltjes en bleek dat er nog flink wat potentie in de naam zat. Het was duidelijk dat Lucas misschien klaar was met Star Wars, maar de wereld niet. Er werd gesmeekt om meer en nieuwe content. Aangezien er succes was geboekt met enkele vliegtuigsimulatorgames situerende in de Tweede Wereldoorlog, leek het dan ook een slim idee om de kennis van die games te combineren met de Star Wars-licentie. Door in de cockpit van je favoriete Star Wars-schip plaats te nemen en het op te nemen tegen gigantische aantallen aan vijanden, bleek Star Wars: X-Wing een hele bijzondere titel te zijn. Een titel die liefdevol werd ontvangen door fans en nu, al die jaren later, nog steeds flink gespeeld blijft worden.

X-Wing: zijn tijd ver vooruit

Star Wars: X-Wing was een ‘space-combat flight simulator’ en is volgens velen nog steeds de beste Star Wars-game die ooit verschenen is. Als een piloot van de Rebels werk je je weg door menig missie ten tijde van de originele films met als doel om uiteindelijk de Death Star op te blazen. De missies waren allemaal aan elkaar verbonden door middel van een nieuw verhaal. Doordat het verhaal zo prominent aanwezig was en de speler echt het gevoel kreeg midden in Star Wars te zitten, toonde deze game volgens de pers van die tijd wat het medium videogames zou kunnen bereiken. Het was meer dan zomaar een spelletje spelen.

Op hun Star Destroyer staan Imperials te overleggen terwijl met een Turbo Laser een complete Rebellenvloot weggevaagd lijkt te worden. Ondertussen schreeuwt Admiral Ackbar zijn laatste orders waardoor verschillende X-Wings gelanceerd moeten worden. Het doel; de TIE-Fighters. Lasers vliegen om de oren, explosies vullen het scherm op het moment dat het befaamde Logo en de crawl hun intrede deden. X-Wing was een achtbaanrit die op het punt stond om te beginnen.

Grafisch op en top Star Wars en een nieuw verhaal

Op de Mon Calamari Star Cruiser Independence begon jouw avontuur. Eigenlijk was dit schip niet veel meer dan een grafische versie van een menu, waaruit je via diverse duren (een menu structuur) naar het flight deck kon gaan. Rustige muziek speelde in de achtergrond, droids deden hun ding en je kon horen waar de diverse piloten over spraken. Sfeervol is het juiste woord. Vanuit hier kon je de opstap maken naar de Training Grouds, de Flight School of, verborgen achter een andere deur, je campagne. Met een ware 3D engine onder de motorkap werd de PC van die tijd tot zijn maximale benut. Dit was een game die nergens anders mogelijk was. Dit was echt iets wonderbaarlijks. Zo was de game compleet afhankelijk van realistische physics, zodat alles zou bewegen en reageren op gebeurtenissen en omgevingen zoals in de echte wereld. Alle voertuigen waren in 3D gemodelleerd en alles reageerde in ‘real time’. De wrakstukken van een opgeblazen TIE Fighter konden door een botsing alsnog andere voertuigen opblazen. Niets was puur cosmetisch, alles had een functie.

De missies die je speelde waren aan elkaar gelinkt door middel van een nieuw Star Wars-verhaal, waarbij elk level andere mogelijkheden bracht. Zo waren er missies waarbij je anderen moest zien te redden, waarin je op patrouille moest, raids uit moest voeren als verrassingsaanval of gewoon alle tegenstanders uit de lucht knallen. Dit alles met de gedachte dat het originele verhaal in de achtergrond van de game voelbaar aanwezig was, gaf de spelers dan ook echt het gevoel onderdeel te zijn van het gigantische universum dat George Lucas jaren eerder creëerde.

Revolutionaire audio-engine voor X-Wing

Voor de game had LucasArts de iMUSE technologie gebruikt om geluid te genereren. Want muziek zoals je dat nu hoort in games was in die tijd nog best lastig te krijgen. Hierdoor wist de game dynamisch zijn muziek aan te passen op dat wat er op je scherm gebeurde. Tijdens een rustig moment was de muziek kalm terwijl deze intens kon worden wanneer een aanval gebeurde. Uiteraard was overal de bekende muziek van John Williams aanwezig. Wederom om de sfeer te verhogen. Het zorgde ervoor dat X-Wing meer was dan een game waarin je uit een cockpit op vijanden schoot met toffe muziek op de achtergrond. Je verliet even de kamer waar je in zat en waande je echt een onderdeel van de Rebellen. Jij was een belangrijke schakel in de oorlog tegen The Empire. Met drie complete ‘tours of duty’ (campagnes), welke met uitbreidingen met twee extra voorzien werden, werd jij een onderdeel van Star Wars. Het was geen makkelijke game, maar de euforie na een geslaagde missie was gigantisch aanwezig.

Sinds haar originele release is X-Wing nog een paar keer opnieuw uitgegeven. Waaronder op CD-Rom. Tot de dag van vandaag heeft de game een hele loyale groep fans die nog steeds te vinden is in het spel. X-Wing bracht niet alleen Star Wars terug, het nam Star Wars ook de toekomst in. De visie van de game was duidelijk en de technologie was er eindelijk om de franchise op een grote manier in videogame-vorm aan de man te brengen. X-Wing was het begin van heel veel goeds…

Zag A New Hope toen hij drie was met zijn ouders onder de noemer 'je kunt er niet vroeg genoeg mee beginnen'. Kreeg een Atari 2600 in hetzelfde jaar. Goede opvoeding noemen ze dat.

Lees verder
Advertentie
Klik om te reageren

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Games

Super Star Wars: The Empire Strikes Back (1993)

Geplaatst

op

Door

Super Star Wars The Empire Strikes Back

Wanneer je in de begin jaren negentig een Star Wars-fan was, was er niet gek veel te beleven. The Phantom Menace was nog een gerucht, de Special Editions waren nog een verre belofte. Maar wanneer je een Super Nintendo had, was er heel wat Star Wars voor je. En niet zomaar Star Wars. Super Star Wars!

Waar in 1992 Super Star Wars al verscheen, was het een jaar later dat het vervolg het daglicht mocht zien. De game, gebaseerd op de volgens velen beste Star Wars-film, beloofde een geweldig avontuur in een galaxy far, far away. Het spel liet je The Force ontdekken op Dagobah en je tegen Darth Vader vechten in Cloud City. Aaneenschakelingen van scènes die de gemiddelde jonge fan van de franchise helemaal gek konden maken van opwinding. Het was alleen zo jammer dat de game zo bijzonder moeilijk was dat de meeste gamers daar nooit wisten te komen.

Super Star Wars: The Empire Strikes Back: een tijd waarin games onvergeeflijk waren

Games zijn vandaag de dag over het algemeen veel makkelijker dan dat ze vroeger waren. De gameplay is vaak simpeler van opzet, minder straffend. Overal worden we getrakteerd op checkpoints, automatische savegames. Dat was vroeger niet zo. Ging het fout? Dan was dat omdat je het niet kon en mocht je gewoon opnieuw beginnen. Als je geluk had in hetzelfde level, had je pech dan startte de game gewoon opnieuw. De eerste levels op Hoth zijn dan ook voor heel veel gamers de enige levels die ze ooit hebben gezien van Super Star Wars: The Empire Strikes Back.

Net als Super Star Wars is Super Star Wars: The Empire Strikes Back een game waarbij je de actie vanaf de zijkant ziet. Een ‘side-scrolling platforming adventure’, zoals de game zich graag laat omschrijven. Met een behoorlijk hoog tempo en flink wat actie baan je je een weg door de verhaallijnen van de film heen. Mocht je goed genoeg zijn om zover te komen natuurlijk. Het leven van een Jedi is niet het makkelijkste, uiteraard. Natuurlijk gaat de game op momenten wat losser met het verhaal uit de film om, omdat de game dan op dat moment beter uit lijkt te komen. Meer actie. Want vechten tegen een luttele Wampa op Hoth is ook niet heel spannend. Daarom komt er hier een compleet leger aan sneeuwmonsters op je af, inclusief een gigantische versie die met zijn adem jou kan bevriezen. En had ik al gezegd dat zijn armen groter zijn dan de vleugels van een gemiddelde TIE-Fighter? Het is en blijft een game, toch?

Opnieuw een vrije interpretatie

En doordat de film niet als heilige bijbel die nauwkeurig gevolgd moest worden werd gebruikt, maar als opzet voor een actie volle rit in het Star Wars universum, werd het mogelijk om momenten uit je fantasie toch te beleven. Zo gaat Chewie niet alleen achter Boba Fett aan om Han te redden, maar hij weet hem te vangen, een gevecht met Fett aan te gaan om later zelfs de Slave 1 aan te vallen. En Yoda is niet het enige wezen op Dagobah. Hij leeft daar met gigantische monsters in het moeras die als doel hebben jouw Jedi-training te verstoren.

Qua gameplay was Super Star Wars: The Empire Strikes Back duidelijk een vervolg op Super Star Wars. In de essentie was het dezelfde game, in een andere setting. Uiteraard waren de controls wat strakker, de graphics net wat sterker en hadden personages net wat meer mogelijkheden. Vooral Luke, die in dit deel vanaf het begin uiteraard de beschikking heeft over zijn lichtzwaard. Echter, dit naast zijn blaster. Ook, omdat Luke verder is in zijn Luke-zijn, heb je als speler meteen vanaf het begin al de mogelijkheid om wat Force Powers te gebruiken. De meest handige is degene om je levensbalk opnieuw aan te vullen. Hoezo was dit nieuw toen Rey het deed in The Rise of Skywalker? Luke deed het al in 1993!

Mocht je op zoek zijn naar een uitdaging, dan is Super Star Wars: The Empire Strikes Back vandaag de dag nog steeds een enorme aanrader. Qua sfeer, geluid en gameplay weet de game nog steeds mee te kunnen. Ja, aan alle kanten heeft de tijd het spel ingehaald, maar de uitdaging is nog steeds daar.

Lees verder

Games

Star Wars: Rebel Assault (1993)

Geplaatst

op

Door

Rebel Assault

In de jongere jaren van de schrijver van dit stuk was Rebel Assault een geweldige game die menig fantasie waar wist te maken. Het nam elementen van A New Hope en The Empire Strikes Back, wist dat samen te gooien en liet jou in de schoenen staan van Rookie One. En eigenlijk was dat in mijn achterhoofd gewoon een extra Luke Skywalker die niet met The Force zijn ding kon doen.

Je avontuur mocht starten op de bekende zandplaneet Tatooine en ging via Hoth richting de slag rondom de Death Star. Chronologisch werden de films dus niet helemaal gevolgd, maar dat mocht niet afdoen aan de ervaring. Dat de game af durfde te wijken van de films was dan ook duidelijk op het moment dat jij als Rookie One de Death Star op wist te blazen in plaats van Luke Skywalker. Daarnaast waren andere bekende personages zoals Han Solo en Chewbacca niet aanwezig, maar wist Darth Vader wel zijn intrede te doen als het ultieme kwaad. Gelukkig is het verhaal niet de reden waarom deze game nu nog steeds zo prominent in mijn gedachten aanwezig is, dat is de gameplay.

Stay on target!

Eigenlijk bestuurde je stiekem de gehele game door een klein puntje op je scherm. Je target. Dat daar een bekend voertuig uit de Star Wars Saga achter hing was fantastisch om te zien, maar wanneer je doorhad dat je niet het schip maar de target bestuurde, manoeuvreerde je je veel beter door de levels heen. De schepen hingen er niet alleen achter, ook was veel van de game te beleven vanuit de cockpit van menig bekend ruimtevoertuig. Het veranderen in aanzien bepaalde hoe je de game speelde. Vanuit de cockpit gaf altijd net wat beter dat Star Wars-gevoel, al was het sturen van een schip waar de camera achter hing vele malen makkelijker. Het doel was elke keer even simpel als duidelijk; het ontwijken van obstakels op je pad (een pad waar je niet van af kon wijken) terwijl je diverse TIE-Fighters kapot schoot. Het is even simpel als doeltreffend.

Toch weet de game soms even haar gameplay overhoop te gooien en de speler te verrassen. Zo gebruik je in de missie in de basis op Hoth geen voertuig, maar ga je al lopende op avontuur. Geen X-Wing, geen Snowspeeder, nee, gewoon je voeten als bewegend mechanisme. Maar eigenlijk blijft de game hetzelfde, je blijft een target richten op de vijanden terwijl je op een automatisch pad loopt. In plaats van TIE-Fighters schiet je Stormtroopers. Het is een welkome afwisseling, die in haar basis eigenlijk niets anders doet. Maar dat is ons geheim.

Rebel Assault en de tand des tijds

Is Rebel Assault vandaag de dag nog het aanraden waard? Nee. Deze game is aan alle kanten ingehaald door de tijd en techniek en dat merk je tijdens het spelen. Waar veel oudere games vandaag de dag nog interessant zijn om te herspelen, zal Rebel Assault je meer frustraties geven dan plezier. Het spel is bedoeld voor jongere spelers die nog geen of niet veel ervaring met het spelen van games hebben. Ja, de game brengt gigantische nostalgie met zich mee, maar meer dan dat is het niet meer…

Lees verder

Games

Super Star Wars (1992)

Geplaatst

op

Door

Super Star Wars

De reis van de held is er eentje die universeel bekend is. Het verhaal van Luke is er eentje die vaker dan eens verteld is, in verschillende vormen en maten, met steeds dezelfde essentie in zijn kern. Het verhaal achter Star Wars is bekend. Een jonge Luke Skywalker, opgegroeid op het zanderige Tatooine, leert dat het melkwegstelsel groter is dan hij ooit dacht. Daarom gaat hij op avontuur om een complete Sandcrawler gevuld met Jawa’s uit te moorden met doelzoekende raketten. Een smokkelaar zet alles op alles om een prinses te redden van wie hij ooit zal gaan houden door een gigantische Stormtrooper Hovercraft op te blazen. Het is het bekende verhaal.

Nee, eigenlijk niet…

Super Star Wars neemt behoorlijk wat creatieve vrijheden met het bronmateriaal om er een eigen ding van te maken. Je zou het dan ook niet meer een speelbare editie van de film kunnen noemen, maar eerder een alternatieve versie. Een versie waarin Luke, Han en andere bekende personages meedogenloze moordenaars zijn die niet het melkwegstelsel willen bevrijden, maar het willen vernietigen. Net voordat The Empire dit kan doen. Tenminste, dat is wat mijn jonge brein er vroeger altijd van leek te maken. Ben je op zoek naar een hervertelling van je favoriete film? Dan ben je hier duidelijk aan het verkeerde adres.

Super Star Wars probeert haar naam eer aan te doen. Deze side-scrolling action platformer weet vaker dan eens volledig over de top te gaan en de speler bijzonder veel actie te bieden. Dit alles omhuld door een tof narratief. Je start als de jonge Luke in de woestijn op Tatooine, alwaar je C-3P0 en R2-D2 moet zien te redden. In Mos Eisley leer je Han Solo en Chewbacca kennen om samen een tocht richting de Death Star te maken. Onderweg uiteraard even als uitstapje een bepaalde prinses redden voordat het gevaarte in de lucht opgeblazen moet worden.

De structuur van het verhaal is dus hetzelfde als dat je dat kunt herinneren uit de film, echter de details zijn enorm anders. Zo vecht Luke in het eerste level al tegen de Sarlacc (die we pas in de Return of the Jedi voor het eerst zagen). En wanneer Luke R2 moet redden van de Jawa’s blijkt er een gigantisch lavamonster in hun kelder te zitten. En dat moment dat Luke’s landspeeder, bewapend met turbo boosters en kanonnen dood en verderf zaait herinner je je ook niet uit de film toch? Iemand had duidelijk de film in combinatie met populaire games uit die tijd, zoals Contra, als uitgangspunt genomen.

Daar houden de vergelijkingen met games als Contra niet op. Net als die game is ook Super Star Wars onvergeeflijk moeilijk. Er zijn drie moeilijkheidsgraden om op te spelen; Easy, Brave en Jedi. Op Easy zal de gemiddelde speler mogelijk de kans hebben om het einde van de game te halen, Brave is meteen zo moeilijk dat alleen mensen met kennis van de game een poging moeten wagen. De Jedi-stand voelt een beetje alsof je het op moet nemen tegen Darth Maul, Darth Vader en Kylo Ren tegelijk, terwijl je een botte theelepel hebt als wapen. De uitdagingen zitten hem in verschillende aspecten. Grote groepen vijanden die tegelijk aanvallen, obstakels die je meteen doden wanneer je ze aanraakt of gewoonweg het leveldesign. Soms mis je cruciale sprongen omdat de game net even niet lekker mee lijkt te werken. Wanneer je hierdoor een half level opnieuw moet doen (omdat je helemaal naar beneden valt in een level waarin je naar boven moet klimmen bijvoorbeeld), kan de frustratie van tijd tot tijd oplopen. Het hoort bij de tijd waarin Super Star Wars verscheen.

Nu de game vele jaren achter ons ligt, blijkt wel dat het spel nog steeds aan te raden is om te spelen. Hoewel niet elk aspect nu even goed lijkt te werken als in 1992 het geval was, blijft de algehele game goed overeind staan. Dus ben je op zoek naar een echte uitdaging? Super Star Wars is momenteel gewoon te downloaden op de PlayStation 4.

Lees verder

Games

The Empire Strikes Back (1992)

Geplaatst

op

Door

Empire Strikes Back

En toen kwam The Empire Strikes Back. Voor velen is de NES, de Nintendo Entertainment System, hét systeem waarop gaming ontdekt werd. De Nintendo maakte gamen makkelijker thuis, vriendjes kwamen over de vloer om samen te ‘Nintendoën’ en de wereld van Super Mario werd een hele bekende. Iedereen wist welke warppipes gebruikt konden worden om naar geheimen gebieden te gaan en op schoolpleinen ontstond er een heus nieuw taaltje. De strijd tussen Sega en Nintendo was groter dan die in de Eredivisie en mensen hadden duidelijk hun favorieten.

In die tijd verscheen Star Wars: The Empire Strikes Back op de grijze console van Nintendo. Uiteraard bedoeld als opvolger op het in 1991 verschenen Star Wars op hetzelfde systeem. Het was echter niet de eerste of laatste keer dat een game deze titel droeg. Eerder, op de Atari 2600, verscheen al een versie van The Empire Strikes Back terwijl later voor de SNES een Super The Empire Strikes Back zou gaan verschijnen. Aangezien de makers achter deze titel na de ontwikkeling van The Empire Strikes Back meteen begonnen met Super Star Wars, verscheen er dus nooit een derde en laatste deel in deze trilogie. Dit terwijl het einde van deze game duidelijk wist te hinten naar een vervolg.

In deze samenwerking tussen JVC en Lucasfilm volgt de speler in basis het bekende verhaal van de film. Luke Skywalker en zijn vrienden nemen het daardoor ook hier uiteraard op tegen The Empire. Startende moet je als de jonge Skywalker je weg zien te banen op Hoth, terwijl je verschillende Imperial Probes op probeert te blazen. Deze zijn driftig op zoek om jouw geheime basis te vinden. Wanneer dat geheim ontdekt mag worden, is de toekomst voor de Rebellen alles behalve zeker.

Met een blaster aan je zijde en een Tauntaun om sneller van A naar B te komen, is het aan de speler om met Luke de diverse grotten op de ijsplaneet te ontdekken. Natuurlijk is deze actie-platformer gevuld met gevaarlijke wezens en tegenstanders. En dan hebben we het nog niet eens over de elementen; ijs kan bijzonder glad zijn en daardoor extra gevaarlijk wanneer je er op hoge snelheid overheen probeert te gaan.

Om elk level in detail uit te leggen haalt weg van de ervaring, mocht je de game nooit gespeeld hebben. Het spel is namelijk nog steeds goed speelbaar. Ja, het voelt oud aan, maar de tand des tijds heeft de cartridge redelijk heel gelaten. Het Star Wars-gevoel is nog steeds in elke frame voelbaar, helemaal wanneer je weet dat je niet alleen als Luke kunt spelen. Zo ga je ook als Han Solo en enkele andere personages op pad. Het level dat je speelt zal bepalen wie je onder de knoppen krijgt. Een leuke extra is dat wanneer je Luke speelt een blauwe force verschijning in de vorm van Obi-Wan Kenobi je helpt tijdens je avontuur. Het zijn deze kleine verwijzingen en extra’s die het verhaal van The Empire Strikes Back in deze game net wat realistischer en getrouwer laten volgen. Het zorgt er daardoor ook voor dat deze game een goede verbetering is op het eerste deel.

Op het audiovisuele gebied weet de game zeer netjes te zijn voor de tijd waarin het is uitgegeven. Daarnaast laat het spel zich moeiteloos besturen; de besturing is zo strak als een pianosnaar. Echter, wat voor velen een minpunt kan zijn, is de moeilijkheidsgraad. Deze game is moeilijk. Iets wat in die tijd erg normaal was, maar volgens de standaarden van vandaag is dit zo’n game die ‘te moeilijk’ is voor de doelgroep. Mensen die een uitdaging niet uit de weg gaan wil ik ‘m dan nog steeds van harte aanraden. Spendeer de tijd en beleef, zelfs al die vele jaren later, nog steeds een hele toffe Star Wars game. Ga alleen niet op zoek naar het vervolg…

Lees verder