Social Media
The Empire Strikes Back The Empire Strikes Back

Games

Star Wars: The Empire Strikes Back (1982)

De eerste Star Wars game ooit.

Geplaatst

op

Star Wars. We kennen het vandaag de dag als misschien wel de grootste franchise ter wereld. Een crossmediale fantasie waarin we sinds eind jaren zeventig verwend zijn met epische avonturen, bijzondere verhalen en geweldige herinneringen. Waar vandaag de dag Star Wars overal te vinden is, of het nu in een comic, boek, tv-show, bioscoop of videogame is, was dat vroeger echter nog wel wat anders. Want waar een game gebaseerd op de licentie nu niet meer als normaal is, duurde het tot vijf jaar na de introductie van de eerste film tot het eerste computerspel verscheen dat zich situeerde in het ongekend grote universum.

Star Wars: The Empire Strikes Back werd ontwikkeld door de Parker Brothers en werd uitgegeven in 1982 voor de Atari 2600 en een jaar later voor de Intellivision. Het spel was een aangepaste versie van de gelijknamige film uit 1980 en bijzonder oneerlijk om te spelen. Het spel kon namelijk niet verslagen worden door de speler. De scrollende 2D shooter liet jou een Rebel Pilot besturen tijdens de slag om Hoth. Eigenlijk was je gewoon Luke Skywalker in zijn Snowspeeder tijdens de aanval van de AT-AT’s. Het is misschien wel de meest bekende veldslag uit de complete Star Wars Saga, dus het was een bijzonder logische keuze (toen al) om het spel tijdens deze momenten te laten situeren. Het doel was even simpel als doeltreffend; zorgen dat de AT-AT Walkers niet bij Echo Base konden komen om daar de boel op te blazen.

Het spel liet zich makkelijker of moeilijker maken door de snelheid van de AT-AT’s aan te passen. Zo duurde het langer, of was het juist sneller, voordat ze bij de basis waren en jouw doel mislukte. Daarnaast was het ook mogelijk dat de Walkers een ‘Smart Bomb’ aan boord hadden. Als speler moest je de Walkers neer proberen te halen door ze repetitief op het hoofd of in de torso te raken met de lasers van de Snowspeeder. Schoten op de benen resulteerde in schadeloze aanvallen. De schade van de Walker werd zichtbaar aangetoond door de Walker van kleur te veranderen. Zwart betekende geen schade, maar deze veranderde namate de aanval via grijs, rood en oranje naar geel, waarna de AT-AT in kritieke noodtoestand was. Tijdens een aanval kon de Walker ook ineens op een bepaalde plek de focus krijgen. Wanneer de speler hier een doelgericht schot op deed ging het gevaarte sneller richting de grond. Op de Intellivision had een Walker dertig schoten nodig om te ontploffen, op de Atari achtenveertig.

Natuurlijk schoten de Walkers terug op de speler, van wie de Snowspeeder het zelfde kleurenpatroon aan bleef houden om de schade visueel te tonen. Echter, om de Snowspeeder tijdens gevechten te repareren kon de speler landen. In sommige levels kon er zelfs gekozen worden om de Speeder tegen een AT-AT aan te laten knallen voor extra schade, hoewel dit niet goed voor de speler af zou lopen. Tijdens andere levels werd de eerder genoemde ‘Smart Bomb’ door een Walker afgevuurd. Deze kon de speler tijdelijk achtervolgen, waardoor deze de beste stunts uit moest halen met de Speeder om de dodelijke achtervolger af te schudden. Want weet; een impact met de Smart Bomb betekende meteen het einde van de Snowspeeder. Gelukkig was het mogelijk om af en toe ‘The Power of the Force’ te gebruiken waardoor de Speeder snel begon te kleuren en onverwoestbaar was.

Het spel eindigde wanneer de speler door zijn vijf leventjes heen was (en dus vijf Speeders had laten crashen), of wanneer de Walkers de basis hadden weten te bereiken en zo hun laatste en grootste klap tegen de Rebels konden toebrengen. Hierdoor is er sprake van een game die niet eerlijk was, omdat er geen uitkomst is waarin de speler daadwerkelijk kon winnen. Of je stierf, of je basis ging er compleet aan. Helemaal wanneer de Walkers eenmaal sneller begonnen te lopen werd de doelstelling om ze van de basis af te houden al snel bijzonder pittig. Een overwinning zou er echter nooit zijn.

In al zijn eenvoud was Star Wars: The Empire Strikes Back voor velen de eerste manier om Star Wars ‘echt’ te ervaren en om in de voetsporen van de helden uit de films te treden. De slag om Hoth was een uitgelezen kans voor een visueel spektakel. Hoewel de consoles van die tijd grafisch nog weinig kracht konden vertonen, was het voor veel spelers genoeg om even een uitstap te maken naar dat melkwegstelsel hier ver vandaan. En hoewel we vandaag de dag niet eens meer zouden omkijken naar een game als deze, moet de plek als eerste game in de franchise toch als een belangrijke gezien worden. Want wie weet hoe Star Wars in videogames er vandaag de dag uit had gezien zonder The Empire Strikes Back….

Zag A New Hope toen hij drie was met zijn ouders onder de noemer 'je kunt er niet vroeg genoeg mee beginnen'. Kreeg een Atari 2600 in hetzelfde jaar. Goede opvoeding noemen ze dat.

Lees verder
Advertentie
Klik om te reageren

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Games

Super Star Wars: Return of the Jedi (1994)

Geplaatst

op

Door

Super Star Wars

Super Star Wars was een hervertelling van A New Hope. Han, Luke en Chewbacca waren haast moordlustige strijders die Stormtroopers en burgers zonder pardon naar de eeuwige jachtvelden schoten. Dit alles met een moeilijkheidsgraad die voor de gemiddelde mens te hoog lag. Super Empire Strikes Back deed exact wat een vervolg moest doen en wist Star Wars nog bizarder te maken dan het misschien al was. De verwachtingen voor Super Star Wars: Return of the Jedi lagen dan ook heel hoog in 1994.

Super Star Wars: Return of the Jedi deed op de SNES dan ook eigenlijk exact wat zijn voorgangers deden. Echter, dit is duidelijk de beste van de drie. De ontwikkelaar heeft duidelijk lessen getrokken uit eerdere games, waardoor de gameplay nu nog verfijnder is. Het voelt meer ‘af’, er is meer variatie in de levels waar je je een weg door moest banen en Luke, Chewbacca en Han zijn niet meer de enige personages die jij mocht besturen. Dit keer was daar ook Leia. In een gouden bikini, uiteraard.

Het meest naakte personage in de geschiedenis van de SNES

Mensen die ooit Castlevania hebben gespeeld, kunnen dan ook meteen een punt der herkenning vinden wanneer Leia onder de speelbare knoppen verschijnt. Haar ‘slavenketting’ (mag ik dat zo nog noemen, Disney?) doet dienst als de zweep uit de eerder genoemde game. Hiermee kon Leia op afstand flink wat schade toebrengen aan haar vele vijanden. Hierdoor was ze een welkome en interessante aanwinst in het roster van de game, en niet alleen omdat ze half naakt over het scherm loopt. Sterker nog, ze was het meest naakte personage op de gehele SNES. Ooit. Leia vecht tegen de hulpknechten van Jabba, springt door de lucht en als een ware assassin weet ze snel en slim haar vijanden om te leggen. Leia is geen ‘vrouwe in nood’, totaal niet. Dit is een vrouw die haar man al maanden niet heeft gezien en er alles aan doet om hem uit zijn carbonite cryo-slaap te krijgen. Dus ga vooral niet in haar weg staan.

Super Star Wars: Return of the Costumes

Wat Leia nog interessanter maakt naast haar vernieuwende manier van spelen, is het feit dat er verschillende kostuums van haar beschikbaar waren om aan te trekken. Klinkt zeer cosmetisch, maar was dit allerminst. Het eerste kostuum wat je tegenkomt tijdens het spelen is bijvoorbeeld haar ‘Boushh bounty hunter’-outfit, zoals je dat kent uit de opening van Return of the Jedi. Het pak waarmee ze bij Jabba naar binnen loopt met Chewie als gevangen prooi. Wanneer je als ‘Boushh’ speelt, was het mogelijk om de Termal Detonators waar ze in de film zo mooi mee dreigt aan je arsenaal toe te voegen, alsook een staf waarmee ze de gemiddelde Gamorrean Guard flink wat hoofdpijn kon bezorgen. Wederom een heel andere speelstijl vergeleken met ‘de standaard’ Luke, Han en Chewbacca. Daarnaast ook heel anders dan wanneer je met haar speelt wanneer ze haar iconische bikini draagt. Wanneer je op Endor aankwam en Leia haar camouflage droeg, werd een blaster het wapen van haar keuze. Wederom wat anders.

Gelukkig is dit echter niet de enige verbetering ten opzichte van de voorgangers. Het was snel duidelijk tijdens het spelen dat de achterliggende techniek ook verbeteringen door had gemaakt. Grafisch zag de game er gewoon beter uit en alles leek vloeiender te lopen. Alsof er betere animaties waren en personages beter en sneller reageerde op jouw ingedrukte knoppen. Ook qua leveldesign werden er nieuwe dingen geprobeerd. Natuurlijk zijn de ‘side-scrolling’ levels nog steeds hetzelfde, terwijl er toch ook meer open-wereld ideeën toegepast werden. Hierin werd je aangemoedigd om verborgen items te vinden, zoals extra ‘health swords’. In andere levels moest je bepaalde ruimtes eerst ontzien van alle vijanden voordat je door kon lopen. Iets wat stevig deed denken aan games als Final Fight en Double Dragon. Het was een mix van speelstijlen die sterk leken te werken met elkaar.

Elk personage voelt anders, maar nog steeds even moeilijk

Het feit dat Luke dit keer vanaf het begin ook al aanvoelt als een krachtige speler, en niet als een sukkeltje dat niet weet hoe een blaster werkt, kwam de game ook ten goede. Luke heeft de Force beter onder controle in het begin van de film, dus was dit ook zo in de game. De Saber Throw werd snel favoriet, bijvoorbeeld. Het is ook een goed voorbeeld van hoe de verschillende personages dit keer daadwerkelijk zorgde voor andere gameplay, waardoor je als speler meer plezier kon beleven aan deze Super Star Wars dan aan vorige delen. Dat de game nog steeds lastig was, blijft echter wel een feit.

Mocht je echter toch zover komen dat je Endor wist te halen, dan had de game nog een leuke verrassing voor je in petto. Jawel, nog een nieuw speelbaar karakter – Wicket de Ewok! Interessant omdat je van technisch geavanceerde personages terugvalt op een rondspringende teddybeer met pijl en boog. Het zorgde voor een compleet nieuwe speelstijl en liet levels anders beleven. Zo kon Wicket door zijn pijl ergens in te schieten zorgen voor een klein platformpje waar hij weer op kon staan om hoger te komen.

Met meer personages dan ooit, leukere levels en meer variatie was Super Star Wars: Return of the Jedi duidelijk de beste van de drie. Ook wanneer je de drie games vandaag de dag (her)speelt, merk je dat er genoeg lering is getrokken uit eerdere delen om van dit spel het beste te maken dat in de tijd mogelijk was. En (her)speel die game dan ook, want nog steeds is dit een toffe ervaring om doorheen te rennen. Mits je niet te snel dood gaat.

Lees verder

Games

Star Wars Chess (1993)

Geplaatst

op

Door

Star Wars Chess

Hoewel er al tien jaar lang geen echte Star Wars-film was verschenen (we negeren de twee Ewok films even), bleef de franchise geliefd bij behoorlijk wat mensen. Op het gebied van videogames werd dit steeds duidelijker. Echter, hoe vaak kun je de avonturen uit de drie films blijven herhalen in een computerspel?

Schaken. Het is volgens velen het meest ingrijpende en intellectuele bordspel dat ooit is uitgevonden. In 1993 was een digitale versie hiervan dan ook niet iets nieuws. Mensen konden al vele jaren het bordspel op een computer beleven. Echter, de combinatie met Star Wars maakte het bekende gegeven niet alleen een stuk toffer, maar ook toegankelijker voor een grote groep nieuwe spelers.

Star Wars Chess: waar Darth Vader een Queen werd

Ontwikkeld door The Software Toolworks verscheen Star Wars Chess in 1993 en verdeelde de fanbase een beetje. Want hoewel we de avonturen uit de drie films al enkele keren aan ons voorbij hadden zien trekken in gamevorm, was schaak nu niet bepaald een spannende manier waar we Star Wars bij hadden verwacht, toch? Daarnaast hadden veel spelers verwacht dat er toch een andere invalshoek in het bekende spel was gecreëerd, waardoor het leek op ‘het schaakbord in de Millennium Falcon’. Je weet wel, dat spel waar je vooral een Wookiee mee moet laten winnen. Dejarik, geen schaak. Dus ook afwezig in Star Wars Chess. Dit was gewoon het bekende Schaakspel, echter waren de personages hier geen Koning of Paard, maar bekende figuren uit je favoriete films.

Waar je in schaak speelt met zwart of wit, speelde je in Star Wars Chess uiteraard met de goeden en slechten. De Light en Darkside. Waar de Lightside bijvoorbeeld als standaard pion overal R2-D2’s had staan, speelde je met flink wat Stormtroopers als je de andere kant speelde. Luke en de Emperor zijn de equivalenten van de Koningen en is het aan de speler om ze te beschermen. Grappig is dat Darth Vader de Koningin van de Dark Side is. Een keuze die begrijpelijk is, maar de eerste keer dat je het ziet toch even een wenkbrauw doet fronsen.

Wanneer het je lukte om een schaakstuk van een speler af te pakken, trakteerde de game je op een heerlijk overdreven gewelddadige actie. Zo werd Chewbacca bijvoorbeeld opgeblazen door een AT-ST, of nam Yoda het op tegen de Emperor. Het was dan ook leuk om te zien welke combinaties van schaakslagen je kon maken en welke personages het hierdoor opnamen tegen elkaar. Het maakt de game meer ‘Star Wars’ dan ‘alleen schaken’. Echter, wanneer je het spel wat langer speelde en de video’s keer op keer voorbij zag komen, kon het redelijk eentonig worden. Het is dan ook jammer dat de bewegingen tijdens het schaken bijzonder traag gingen, zelfs wanneer je ervoor koos om animaties uit te schakelen.

Toch wist Star Wars Chess op meerdere platformen te verschijnen. Niet alleen DOS (de voorloper van Windows) mocht het spel afgespeeld zien worden, maar tegelijk met deze editie verscheen er een heuse versie voor Windows 3.1. Deze speelde een stuk vloeiender en oogde beter. De kracht van Windows werd duidelijk benut. Ook kwam Star Wars Chess naar de SEGA Mega CD, een add-on voor de SEGA Mega Drive. Echter flopte deze add-on enorm, waardoor het spel hier amper spelers wist te bereiken. Jammer, wat dit was duidelijk de beste versie van het spel met verbeterde animaties en een hoger tempo.

Star Wars Chess zal nooit prijzen winnen. Sterker nog, de titel is opgenomen in de Computer Gaming World’s Worst Games of All Time-lijst. Is dat terecht? Nee. Schaken is voor een grote groep mensen gewoon niet dat spannende wat gelinkt moet worden aan Star Wars. Als Star Wars-game was er veel toffere content te vinden (zoals de vele Star Wars space combat games), als schaakspel deed Star Wars Chess het best oké.

Lees verder

Games

Star Wars Arcade (1993)

Geplaatst

op

Door

Star Wars Arcade

Hoewel het al redelijk normaal was om in 1993 thuis een console te hebben, betekende dit uiteraard niet dat de arcadehallen vergeten werden. Star Wars Arcade mocht dan misschien een jaar later verschijnen voor de Sega 32X, maar oorspronkelijk moest je toch echt buiten je huis zijn om dit avontuur te beleven.

Star Wars Arcade liet zich afspelen tijdens de drie originele films en gaf de speler de mogelijkheid om een X-Wing of Y-Wing te besturen. Het was (wederom) de taak om menig carrière van TIE-fighter piloten vroegtijdig te beëindigen. Niet iets wat nooit eerder gedaan werd, maar duidelijk was dat de techniek stappen genomen had. Niet langer zat je vast in de cockpit, maar was het ook mogelijk om de camera achter je schip te hangen. De Death Star was dit keer geen vlakke sprite meer maar een gedetailleerd Battle Station met een trench die volledig in kleur was. De opbouw was simpel en doeltreffend in de drie levels die te spelen waren. Val vijandelijke TIE’s aan in een asteroïdenveld, vecht je een weg en haal een Star Destroyer neer om uiteindelijk de Death Star aan te vallen. De kast in de arcade gaf plek aan twee spelers, waarbij de ene de piloot als rol toegewezen kreeg terwijl de andere de beschikking over de wapens had.

Een vervolg op die andere Arcade game

Eigenlijk kunnen we dus wel stellen dat dit een regelrechte opvolger was van de inmiddels flink verouderde eerdere Star Wars Arcade uit 1983. Waar die game de strakke polygonen van het scherm liet knallen, en jou als speler de rest in liet vullen, was het Star Wars-gevoel hier meer aanwezig. Echter, ook door de verbeterde techniek, was er meer te zien tijdens de tochten waarbij je vocht om in leven te blijven. Meer techniek staat gelijk aan gedetailleerdere omgevingen. Voor het eerst de trench run doen in deze game, in die tijd, was echt ‘mind blowing’.

Helaas werd de game geen grote hit in de Arcade, dus was het ergens best logisch dat ‘ie een jaar later naar de Sega 32X kwam. Echter, daar dook al snel een probleem op; het was een game voor de Arcade. En dat zijn niet bepaald de langste games. Ze worden ontwikkeld om jou steeds meer muntjes in een kast te laten stoppen. Je speelde een paar minuten, stierf of voltooide het spel, trok opnieuw de portemonnee of ging naar een andere game. Voor thuisgebruik is een game net wat anders, is het uitgangspunt anders. Thuis wil je eventueel uren getransporteerd worden naar dat melkwegstelsel hier ver, ver vandaan. Het probleem was dus dat de game in vijftien minuten uitgespeeld kon worden. Gelukkig was er een speciale 32X mode aanwezig, waarin de game een heel stuk moeilijker werd. Hierdoor werd de speelduur van vijftien naar vijfenveertig minuten gebracht. Nog steeds niet veel voor een game die je koopt.

Coöp is top

De coöperatieve stand uit de arcade was gelukkig ook thuis aanwezig. Sterker nog, dit bleek snel de leukste manier van spelen te zijn. In je eentje bestuur je het schip en richt je op de TIE’s. Omdat de controller in die tijd nog niet zo technologisch interessant was als een controller van nu, was het lastig om twee taken tegelijk uit te voeren. Hierdoor was het tof om de verantwoordelijkheden te delen. De eerste speler bestuurde ook hier het schip terwijl de tweede zich kon focussen op de wapens. Het wist de korte game echter wel nog veel makkelijker te maken.

Grafisch (en niet te vergeten op het gebied van geluid) deed Star Wars Arcade uit 1993 spannende dingen. In de hallen was dit bijzonder vooruitstrevend maar voor thuisgebruik liet de game behoorlijk wat steekjes vallen. Bij het horen van de titel zal menig gamer dan ook eerder denken aan de eerste versie uit 1983. En hoewel dat erg begrijpelijk is, verdient de game stiekem toch net wat meer lof dan dat het krijgt.

Lees verder

Games

Super Star Wars: The Empire Strikes Back (1993)

Geplaatst

op

Door

Super Star Wars The Empire Strikes Back

Wanneer je in de begin jaren negentig een Star Wars-fan was, was er niet gek veel te beleven. The Phantom Menace was nog een gerucht, de Special Editions waren nog een verre belofte. Maar wanneer je een Super Nintendo had, was er heel wat Star Wars voor je. En niet zomaar Star Wars. Super Star Wars!

Waar in 1992 Super Star Wars al verscheen, was het een jaar later dat het vervolg het daglicht mocht zien. De game, gebaseerd op de volgens velen beste Star Wars-film, beloofde een geweldig avontuur in een galaxy far, far away. Het spel liet je The Force ontdekken op Dagobah en je tegen Darth Vader vechten in Cloud City. Aaneenschakelingen van scènes die de gemiddelde jonge fan van de franchise helemaal gek konden maken van opwinding. Het was alleen zo jammer dat de game zo bijzonder moeilijk was dat de meeste gamers daar nooit wisten te komen.

Super Star Wars: The Empire Strikes Back: een tijd waarin games onvergeeflijk waren

Games zijn vandaag de dag over het algemeen veel makkelijker dan dat ze vroeger waren. De gameplay is vaak simpeler van opzet, minder straffend. Overal worden we getrakteerd op checkpoints, automatische savegames. Dat was vroeger niet zo. Ging het fout? Dan was dat omdat je het niet kon en mocht je gewoon opnieuw beginnen. Als je geluk had in hetzelfde level, had je pech dan startte de game gewoon opnieuw. De eerste levels op Hoth zijn dan ook voor heel veel gamers de enige levels die ze ooit hebben gezien van Super Star Wars: The Empire Strikes Back.

Net als Super Star Wars is Super Star Wars: The Empire Strikes Back een game waarbij je de actie vanaf de zijkant ziet. Een ‘side-scrolling platforming adventure’, zoals de game zich graag laat omschrijven. Met een behoorlijk hoog tempo en flink wat actie baan je je een weg door de verhaallijnen van de film heen. Mocht je goed genoeg zijn om zover te komen natuurlijk. Het leven van een Jedi is niet het makkelijkste, uiteraard. Natuurlijk gaat de game op momenten wat losser met het verhaal uit de film om, omdat de game dan op dat moment beter uit lijkt te komen. Meer actie. Want vechten tegen een luttele Wampa op Hoth is ook niet heel spannend. Daarom komt er hier een compleet leger aan sneeuwmonsters op je af, inclusief een gigantische versie die met zijn adem jou kan bevriezen. En had ik al gezegd dat zijn armen groter zijn dan de vleugels van een gemiddelde TIE-Fighter? Het is en blijft een game, toch?

Opnieuw een vrije interpretatie

En doordat de film niet als heilige bijbel die nauwkeurig gevolgd moest worden werd gebruikt, maar als opzet voor een actie volle rit in het Star Wars universum, werd het mogelijk om momenten uit je fantasie toch te beleven. Zo gaat Chewie niet alleen achter Boba Fett aan om Han te redden, maar hij weet hem te vangen, een gevecht met Fett aan te gaan om later zelfs de Slave 1 aan te vallen. En Yoda is niet het enige wezen op Dagobah. Hij leeft daar met gigantische monsters in het moeras die als doel hebben jouw Jedi-training te verstoren.

Qua gameplay was Super Star Wars: The Empire Strikes Back duidelijk een vervolg op Super Star Wars. In de essentie was het dezelfde game, in een andere setting. Uiteraard waren de controls wat strakker, de graphics net wat sterker en hadden personages net wat meer mogelijkheden. Vooral Luke, die in dit deel vanaf het begin uiteraard de beschikking heeft over zijn lichtzwaard. Echter, dit naast zijn blaster. Ook, omdat Luke verder is in zijn Luke-zijn, heb je als speler meteen vanaf het begin al de mogelijkheid om wat Force Powers te gebruiken. De meest handige is degene om je levensbalk opnieuw aan te vullen. Hoezo was dit nieuw toen Rey het deed in The Rise of Skywalker? Luke deed het al in 1993!

Mocht je op zoek zijn naar een uitdaging, dan is Super Star Wars: The Empire Strikes Back vandaag de dag nog steeds een enorme aanrader. Qua sfeer, geluid en gameplay weet de game nog steeds mee te kunnen. Ja, aan alle kanten heeft de tijd het spel ingehaald, maar de uitdaging is nog steeds daar.

Lees verder

Star Wars Awakens is not affiliated, associated, authorized, endorsed by, or in any way officially connected with STAR WARS, Lucasfilm Ltd., The Walt Disney Company, Disney Enterprises Inc., or any of its subsidiaries or its affiliates.