Star Wars: Jedi Knight – Jedi Academy (2003)

De beste manier om naar school te gaan...

Zo’n anderhalf jaar nadat Raven Software de wereld blij wist te maken met Jedi Knight II – Jedi Outcast verscheen het vervolg al. En hoewel achttien maanden niet bijzonder veel tijd is om een volledige game in te ontwikkelingen, bleek Jedi Academy op vele punten nog beter te zijn dan de voorganger.

Echter, er is een hele grote maar. Waar we gewend zijn om te spelen met Kyle Katarn en zijn verhaal door te zetten, neem je als speler dit keer iemand anders onder de knoppen. De redenen zijn logisch te noemen, maar na zoveel uur met Katarn door te hebben gebracht is het een moeilijk afscheid. Dit keer speel jij als speler zelf de hoofdrol. In een fijne ‘character creator’ creëer jij zelf het personage waar je de game mee wil gaan spelen. De uiterlijke specificaties bepaal je zelf. Een evenbeeld maken van jezelf was nooit eerder zo leuk. Want voor je het weet heb ‘jij’ een lichtzwaard in handen.

Als een nieuwe student aan de Jedi Academy zijn de eerste ‘missies’ die het spel je voor gaat schotelen niet de meest interessante. Je bent natuurlijk niet gigantisch krachtig met de Force en je mogelijkheden met het lichtzwaard zijn ook niet van het hoogste niveau. Deze missies, die geheel los staan van elkaar, zijn dan ook bedoeld om jezelf bekend te maken met het spel, de manier van controle en de mogelijkheden die het te bieden heeft. Het melkwegstelsel wordt uitgediept voordat jij de sprong in het diepe daadwerkelijk gaat maken.

Kies je eigen pad in Jedi Academy

Wanneer het verhaal daadwerkelijk van gang gaat kom je er als speler al snel achter dat er een nieuwe cult is opgestaan die de krachten van de Force voor zichzelf willen gaan gebruiken. Waarom? Dat laat ik even in het midden, maar het is een prima uitgangspunt om mee te beginnen. Vanaf hier bepaal je als speler zelf je pad. Met de keuze uit verschillende missies kies jij welke weg je wil bewandelen, in welke volgorde je de missies speelt. Het is zelfs mogelijk om bepaalde missies geheel te negeren voordat een verhalende missie zijn intrede doet om dat daadwerkelijke verhaal verder te laten gaan. Hierna kies je weer uit diverse missies voordat het verhaal het weer overneemt. Het is geen gigantische vrijheid, maar het geeft het gevoel meer in controle van jouw avontuur te staan. De missies die je kiest zijn er echter niet voor niets. Je gebruikt ze om sterker te worden in de Force en hier en daar aanwijzingen te vinden voor het overkoepelende verhaal. Het feit dat je missies over kunt slaan is een gegeven, maar of het slim is…

Hoewel dit gegeven tof is, komt het wel met nadelen. Door de vrijheid en keuze in het bepalen van je eigen pad, is het verhaal in Jedi Academy minder strak dan in het vorige deel. Omdat jij zelf kiest welke avonturen je aan gaat en welke je laat liggen, zijn ze soms minder verbonden met het plot van het hoofdverhaal dan dat je misschien zou willen. Een flinke ommekeer van Jedi Outcast, waar het verhaal zo prominent aanwezig was dat je van voor tot achter geboeid naar het scherm zat te kijken. Hoewel het verhaal hier nog steeds verteld wordt, is de impact duidelijk minder.

Verhaaltechnisch minder episch dan zijn voorganger

Mocht het verhaal wel in een strakke, door de ontwikkelaar gekozen, lineair lopende game gepresenteerd worden, dan zou het nog steeds wel eens kunnen dat dit minder spannend is dan dat in Jedi Outcast. Katarn’s verhaal was persoonlijker, grootser, epischer. Meer Star Wars. Nu is de belangrijkste beweegreden om door de Jedi Academy heen te komen. Uiteraard zijn er morele keuzes die genomen moeten worden (iets wat de game zeer goed doet) waardoor het einde zomaar anders kan zijn voor jou dan voor mij (iets met Dark en Light), maar de opzet er omheen is minder interessant.

Gelukkig reis je voor je vele missies naar flink wat planeten. Iets wat Jedi Outcast ook al heel sterk deed, maar iets wat hier nog duidelijker doorgevoerd lijkt te zijn. Oude tempels, vliegende, industriële fabrieken, steden, alles is aanwezig. Het zorgt voor flink wat diversiteit tijdens het spelen omdat met elke omgeving een ander uiterlijk komt. Een level lijkt hierdoor nooit op het vorige. Naast een hoop nieuwe planeten doe je ook plekken uit de films aan. Denk bijvoorbeeld aan de basis op Hoth, lang nadat de veldslag daar plaatsvond in The Empire Strikes Back.

Het is niet de enige link naar de originele films. Aangezien je in de leer bent om een Jedi te worden, komt Luke Skywalker uiteraard vaker dan eens langs. Daarnaast gaan hier en daar verschillende bekende gezichten heel even voorbij trekken, maar nergens gaat een personage uitgediept worden zoals met Lando het geval was in de vorige game. Het geeft je wel elke keer het gevoel daadwerkelijk in Star Wars te zitten, iets wat versterkt wordt door de beelden en geleden. Wapens klinken zoals ze moeten klinken en omgevingen ogen alsof ze uit de concept art van Ralph McQuarrie gehaald zijn. Dat de muziek van John Williams aanwezig is, is een groot pluspunt. Wat echter het beste Star Wars gevoel geeft is dat je vanaf het eerste moment een lichtzwaard als wapen draagt. Waar het in Jedi Outcast behoorlijk lang duurde voordat je daadwerkelijk het iconische wapen mocht hanteren, is het hier vanaf het eerste moment mogelijk. Daarnaast is het zelfs mogelijk om een tweede zwaard te hanteren in je andere hand, of gewoon een dubbel lichtzwaard te gebruiken zoals bijvoorbeeld Darth Maul dat ooit deed. Interessant hierbij is dat de manier van vechten daadwerkelijk anders is afhankelijk van je keuze in hanteren van je wapen. Het combineren met diverse Force Powers is daadwerkelijk leuker dan in het vorige deel.

Gebruik de Force als jouw bondgenoot

De Force Powers zijn tussen de levels door te verbeteren. Sommige, zoals de Force Jump, wordt automatisch beter wanneer de game hier om vraagt, maar je maakt zelf de keuze of je juist uit gaat blinken in een Force Heal of juist vol in zet op Force Choke. Ook hier is duidelijk de morele radar te zien. Tijdens de vele missies is het afwisselen tussen zwaard en Force dan ook belangrijk. Helemaal in levels waarin het puzzelen even de boventoon voert. Hoewel dit minder is dan in de voorganger, zijn dit soort levels nog steeds aanwezig. Niets mis mee, wanner je weet dat hier juist de acrobatiek van je Jedi belangrijk is. Die Force Jump komt vaker van pas dan je denkt…

Zoals bijna verplicht was in de tijd van release kwam Jedi Academy met een zeer robuuste multiplayer. De modi uit het eerdere deel waar niemand van genoot zijn uit de game verdwenen. Dus geen Capture the Flag hier, maar wel Duel en Deathmatch. En wat te denken van twee zwakkere Jedi die het opnemen tegen één sterkere? In de Siege mode is zelfs iets nodig wat elke speler met zich meeneemt. Iets wat vaak niet gevonden gaat worden in een online game, maar daadwerkelijk belangrijk is: samenwerking.

Verhaal versus gameplay

Het verhaal speel je in een uurtje of vijftien uit, maar nodigt daarna uit om nog eens gespeeld te worden met andere, morele keuzes. Hoewel het verhaal van Jedi Outcast duidelijk beter is, is Jedi Academy qua gameplay duidelijk de sterkere. De nieuwe mogelijkheden qua gebruik van het lichtzwaard en het daadwerkelijk maken van morele keuzes maakt de game niet alleen interessanter, maar voor de speler ook een stuk persoonlijker. Daarnaast is het nog steeds een game waarin je zonder pardon flink wat vijanden neer kan hakken met een lichtzwaard terwijl de soundtrack van John Williams zijn ding doet. En dat is soms precies wat je wil van een Star Wars game!

Star Wars Awakens
Een gezellige, sfeervolle community en een veilige omgeving waarin liefhebbers van popcultuur een hechte groep vormen.
Klik in dit vakje om meteen deel te nemen!