Social Media
Star Wars games Star Wars games

Artikelen

Star Wars games: de balans tussen goed en slecht

Geplaatst

op

We hadden het er al over in de Star Wars Podcast van deze week, maar omdat beelden meer zeggen dan duizend woorden, gaan we er toch nog even verder op in. Sinds The Empire Strikes Back in 1982 verscheen voor de Atari 2600 zijn er vele, vele Star Wars-games verschenen. Geweldige titels die we mogen rekenen tot de beste in hun genre, tot de meest slechte die we eigenlijk liever vergeten. Over welke games ik het heb?

Vraag eens aan jezelf wat voor jou de meest favoriete game uit het Star Wars-universum is geweest. Misschien is het een spel waar je met warme herinneringen aan terug moet denken. Door het verhaal, de setting, of juist omdat het zo fijn was omdat je het samen kon spelen met een belangrijk persoon. En draai het nu eens om. Heb je ooit Star Wars games gespeeld die je misschien compleet verdrongen hebt? Waar je liever niet meer over praat? We hebben ze allemaal. Maar, om positief te beginnen starten we met de vijf beste games die dit universum ons ooit heeft mogen brengen.

Star Wars: Knights of the Old Republic (BioWare, 2003)
Bioware bracht met Knights of the Old Republic volgens velen niet alleen de beste game met een Star Wars-licentie die ooit gemaakt is, maar ook een van de beste RPG’s aller tijden. Daarnaast zit het verhaal van de game zo goed in elkaar (en wist het spelers zo te shockeren) dat er zelfs gesproken blijft worden over die ene onthulling. In een tijd duizenden jaren voor de films creëerde Bioware een compleet nieuw narratief waarbij ze niet verbonden waren aan de Skywalkers. En met verve, vandaag de dag eisen vragen fans nog steeds om een film of Disney+-serie die zich in dit universum af mag spelen. Met lopende geruchten dat er mogelijk een nieuwe uitgave gaat komen van dit spel zijn vele vandaag de dag al meer dan gelukkig.

Star Wars: Rogue Leader – Rogue Squadron II (Factor 5, 2001)
Toen Nintendo de Gamecube lanceerde, het paarse (of zwarte) kubusje met een handvat (jawel, een handvat aan je game console), verscheen de officiële opvolger op Rogue Squadron. Het spel liet je plaats nemen in diverse cockpits van verschillende fighters uit de bekende films en schotelde originele missies voor. Daarnaast waren er momenten uit de film die één op één na te spelen waren. De aanval op de Death Star? Check. De Battle of Endor? Check! Hoth? Beter dan in elke andere game. Vandaag de dag oogt de game nog steeds fantastisch en klinkt ‘ie nog beter dan dat. Het vliegen langs de klassieke locaties uit de bekende films weet je nog steeds weg te voeren en je even te laten vergeten dat je met een paarse controller in je handen zit. Waar blijft een vervolg voor de hedendaagse spelsystemen? Met de komst van Star Wars: Rogue Squadron moet dat wel goed zitten. Toch?

Star Wars Jedi: Fallen Order (Respawn Entertainment, 2019)
Het is ontwikkelaar Respawn gelukt om een volledig singleplayer verhaal te vertellen binnen het Star Wars universum waarbij niet alleen gamers hun ding kunnen doen, maar ook de grootste fans van de franchise waar voor hun geld gaan vinden. Ja, Jedi: Fallen Order is die game waar gamers tijdens de release zo op gehoopt hadden. Het brengt diepe Star Wars lore, toffe gameplay en een verslavende manier van ontdekken in combinatie met leuke puzzels en goede actie. Daarnaast is de soundtrack van bijzonder hoge kwaliteit en doet op momenten niet onder voor de iconische klanken van John Willams zelf. Hoewel niet elk gameplay-element origineel is, is het Respawn gelukt om ze allemaal samen te brengen in een game die jouw aandacht meer dan waard is. Het verhaal, dat een eenzame Jedi na Order 66 laat zien, weet somber te zijn, intiem. Maar toch groots, episch zelfs. Duidelijk de beste Star Wars titel van de laatste jaren.

Star Wars: Jedi Knight II – Jedi Outcast (Raven Software, 2002)
Nog voor Jedi: Fallen Order wist Jedi Outcast spelers te trakteren op de ultieme Jedi-fantasie. Het spel laat je het universum doorkruisen, vechtende tegen the Empire, terwijl je langzaam maar zeker steeds meer affiniteit met The Force krijgt. Je wordt steeds sterker in je krachten, handiger met je lichtzwaard en bedreven met de uitmuntende gameplay. Elementen die veel games voor dit spel geprobeerd hadden, maar nooit zo goed tot stand wisten te brengen als dat hier gebeurde. Het verhaal dat je speelde was interessant. Het feit dat deze game een multiplayer had die zo populair was dat ‘ie vandaag de dag, haast 20 jaar later, nog steeds gespeeld wordt, zegt meer dan genoeg. Mocht je deze game gemist hebben, dan raad ik je ten zeerste aan ‘em alsnog een kans te geven. Kijk gewoon even door de gedateerde graphics heen.

Star Wars: Republic Commando (LucasArts, 2005)
Deze game, die oorspronkelijk exclusief verscheen op de originele Xbox, is een geweldige shooter. Echter, anders dan andere shooters uit die tijd wist Republic Commando je een heus ‘squad gevoel’ te geven omdat jij niet in je eentje door missies ging, maar met een compleet team. Elk teamlid had een eigen persoonlijkheid, sterktes en zwaktes en het was aan jou om iedereen op de juiste plekken in te zetten. Daarnaast was dit spel duisterder, harder en meer volwassen dan dat wat we voorheen tegen waren gekomen. Het spel zat bijzonder slim in elkaar, vertelde een goed verhaal en zag er grafisch sterk uit. Ook hier gonzen de geruchten rondom een heruitgave inmiddels over het internet. Laat maar komen…

Er zijn meer dan genoeg prachtige en goede Star Wars-games te noemen. Titels die deze top vijf net niet hebben gehaald zijn games zoals The Old Republic, Battlefront 2 (de oude én de nieuwe) LEGO: Star Wars The Complete Saga, TIE-Fighter en Dark Forces. Stuk voor stuk games die de kwaliteit van de franchise hoog weten te houden en stuk voor stuk titels die ik je ten zeerste aan wil raden om te spelen. De games die je hier beneden vindt kun je echter gewoon compleet langs je laten gaan. We duiken nu in de modderpoel der gaming. Hetgeen dat het daglicht niet meer mag zien. De meest verschrikkelijke ervaringen die je qua Star Wars gaming kunt krijgen.

Kinect Star Wars (Terminal Reality, 2012)
Wat willen de echte Star Wars-fans die de nieuwste technologie in huis hebben? Dansen als Han Solo! Kinect Star Wars was een game die de camera van de Xbox 360 nodig had waardoor jouw lichaamsbewegingen over werden gezet in het spel. Er was een avontuur aanwezig waarbij jij je als Jedi door vele vijanden heen moest hakken met je lichtzwaard, terwijl je met je hand moest wapperen om de Force te gebruiken. In theorie klinkt dat tof, ware het niet dat het spel alles behalve goed werkte. Daarnaast was er dus de mogelijkheid om op bekende muziek (die geheel nieuwe Star Wars songteksten kregen) mee te dansen. Het was verschrikkelijk. Als schrijver van dit stuk vraag ik me ook af hoe ik deze game ooit in godsnaam voor de volle honderd procent heb uit weten te spelen…

Star Wars: Super Bombad Racing (LucasArts, 2001)
Waar Kinect Star Wars voor velen een klap in het gezicht van de ware Star Wars-fan was, was Super Bombad Racing een goede rochel vol in het oog. Kart racing was lange tijd bijzonder populair. Denk aan geweldige titels als Mario Kart, Diddy Kong Racing en Crash Team Racing. Dat moet Star Wars ook kunnen, dachten ze vast bij LucasArts. Dus werden bekende personages met gigantische hoofden in kleine voertuigen gepropt op diverse ‘leuke’ banen gevuld met gevaren. Ergens klinkt het als een leuk idee, maar de uitwerking zorgde ervoor dat je al heel snel gewoon weer Mario Kart wilde spelen. Alle personages en voertuigen waren gebaseerd op The Phantom Menace. Iets wat de oudere fans ook in het verkeerde keelgat schoot. Het was op dat moment de enige prequel die verschenen was.

Star Wars: Demolition (Luxoflux, 2000)
Waar Mario Kart niet leek te werken als inspiratie, deden Carmageddon en Twisted Metal dat al helemaal niet. The Empire komt naar Tatooine om aldaar alle Podraces te verbieden. Hierdoor introduceert Jabba the Hutt een nieuwe manier van sport. Gooi personen in een voertuig in een bepaalde arena en laat er eentje levend uit stappen. The Hunger Games met voertuigen dus. Ook dit kan op papier leuk klinken, maar de balans was compleet zoek in het spel. Wanneer je het met een landspeeder op moet nemen tegen AT-ST weet je vantevoren al bijna wie als winnaar over gaat blijven. De ontwikkelaar achter het spel had voorheen Vigilante 8 gemaakt, wat ook al een goedkope kloon van Twisted Metal moest zijn. Die game deed het niet al te best. Met Demolition wist de Star Wars naam ook niet veel goed te maken.

Star Wars: Masters of Terås Kåsi (LucasArts, 1997)
Je kon er natuurlijk op wachten. Met vele, toffe personages in de drie originele films had Star Wars een perfecte line-up op weten te bouwen voor een fightinggame. Het genre, waarin diverse karakters met elkaar op de vuist moeten gaan, staat bekend om die diversiteit van ‘poppetjes’ waar je mee kunt spelen. Elk met zijn eigen vechtstijl, krachten en combo’s. Elk gevecht speelt af in een andere omgeving waardoor fightinggames hele specifieke werelden hebben kunnen scheppen. Denk maar eens aan hoe Street Fighter en Mortal Kombat in geen opzicht op elkaar lijken, terwijl ze in hetzelfde genre wonen. Star Wars leek gemaakt voor dit.

In 1997 bracht LucasArts dan ook Masters of Terås Kåsi, het spel dat de speler beloofde om intense één op één gevechten te laten beleven met de meest bekende namen uit de franchise. Luke Skywalker die het opnam tegen Darth Vader! Boba Fett die zijn vuisten liet gelden in een gevecht tegen Chewbacca. Het klok bijzonder indrukwekkend. Niemand kon vooraf aan zien komen hoe ongeïnspireerd de daadwerkelijke game echt zou zijn. Personages waren compleet niet in balans, de levels waren slecht ontworpen, de actie stroef en er was weinig om voor door te spelen. We hebben na deze release dan ook nooit meer iets van Terås Kåsi gehoord. Tot Qi’ra het noemde in Solo: A Star Wars Story.

Star Wars: Force Commander (Ronin Entertainment, 2000)
Sinds de aankondiging van Force Commander in 1997, wisten Star Wars fans het zeker. Dit werd de ultieme titel als het aankwam op het besturen van de Imperials of Rebels in een RTS-omgeving. Het was een 2D-titel die je overzicht gaf over het complete slagveld en de tekenen zagen er goed uit. Het spel werd uitgesteld omdat besloten werd om de complete game op een nieuwe engine te laten draaien waardoor het zowaar 3D ging worden. Fans vonden het oké, dat jaartje langer wachten om een nog betere ervaring te krijgen, dat hadden ze er wel voor over.

Helaas kwam die betere ervaring er nooit. De upgrade naar de 3D-engine deed de game totaal niet goed, het wist de game behoorlijk te belemmeren en haast onspeelbaar te maken. Wat als een manier werd gezien om de game naar een hoger level te brengen, haalde de game juist flink omlaag, onspeelbaar en lelijk. Force Commander zag er niet uit. Goede graphics zijn niet het belangrijkste in Star Wars games, maar slechte graphics kunnen een spel doden. Grafisch was de game als een grote blur, blokkerig en animaties waren houterig. Het verhaal was weinig interessant en spelers vonden geen reden om door te spelen. Een gefaald experiment.

Ook hier zijn er veel meer games te vinden die we liever niet tegen gaan komen in een donker steegje. Denk aan Yoda Stories, Jedi Arena, Obi-Wan, Flight of the Falcon en The Gungan Frontier. Het is goed mogelijk dat hier titels tussen staan waar je nooit eerder van hebt gehoord. Misschien is dat maar beter ook.

Star Wars heeft op gaming gebied ons sinds 1982 meer dan honderddertig verschillende avonturen voor weten te schotelen. Dat ze niet allemaal van de hoogste kwaliteit zijn is dan ook niets minder dan normaal. Het verschil tussen de beste en slechtste spellen in dit universum is enorm. Gelukkig kun je vele, vele uren doorbrengen in fantastische games waar je jaren later nog steeds met plezier aan terug kunt denken. Dan kun je die paar drollen best snel vergeten, niet waar?

Zag A New Hope toen hij drie was met zijn ouders onder de noemer 'je kunt er niet vroeg genoeg mee beginnen'. Kreeg een Atari 2600 in hetzelfde jaar. Goede opvoeding noemen ze dat. Oprichter Star Wars Games: From a Certain Point of View.

Lees verder
Advertentie
1 Comment

1 Comment

  1. Paul

    26 februari 2021 at 19:44

    Het verdient wellicht geen schoonheidsprijs qua graphics of verbluffende visuele effecten, maar ik vond Yoda Stories altijd erg leuk om te spelen!

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Artikelen

The Bad Batch: “Kamino Lost”

Geplaatst

op

Door

Kamino

Vandaag verscheen alweer de laatste aflevering van Star Wars: The Bad Batch genaamd “Kamino Lost” op Disney+. In deze serie artikelen laat ik je weten hoe ik de serie beleef. Laat ons vooral ook weten wat jij ervan vond!

Na de cliffhanger die we vorige week kregen toen Tipoca City op Kamino werd opgeblazen, is het nu de beurt aan de leden van de Bad Batch om zichzelf te redden en de planeet veilig te verlaten. ‘Gelukkig’ onthult de beschrijving van de aflevering in één zin al dat dit ze gaat lukken, voor het geval de aankondiging van een vervolgseizoen dat nog niet deed.

De spanning was ver te zoeken in “Kamino Lost”

Ik zal maar gelijk eerlijk zijn, ik was niet onder de indruk van deze aflevering. Ik had gedacht en misschien gehoopt (daar gaan we weer met de verwachtingen, Marc) dat de gebeurtenissen aan het eind van het seizoen een opzet konden zijn voor een heel andere setting en verhaal in seizoen 2. “Kamino Lost” sluit de actie van het seizoen op een redelijk bevredigende manier af, al was de balans tussen actie en plot wat mij betreft te weinig in balans. Het overgrote deel van de aflevering zien we Clone Force 99 ploeteren om de vernietiging van Tipoca City te ontkomen, terwijl we met dank aan de geniale stagiaires bij Disney+ al wisten dat ze er heelhuids uit gaan komen.

Even serieus: “In dit tweede deel zien we hoe The Bad Batch Kamino weet te verlaten.”, hoe krijg je het voor elkaar om met één enkele zin de seizoensfinale meteen oninteressant te maken?! Ik hoopte dat we gaandeweg naar het eind qua plot nog wat zouden meemaken, maar niets bleek minder waar. We kregen te zien hoe de Bad Batch hun onrust op Kamino overleeft, evenals een hele kleine glimp op de toekomst wat betreft Crosshair en The Empire. Maar dat Nala Se zou worden ingezet om de kloontechnologie van de Imperials te stimuleren wisten we natuurlijk al.

En dat de naïeve Omega zelfs een haast verloren droid nog probeert te redden terwijl het zo’n beetje onze laatste hoop was op een emotioneel moment in dit hele seizoen (!) was wel de kers op de taart van een aflevering die niets meer kon brengen dan we al wisten en konden verwachten. Geen enkele verrassing. Saai.

Kamino

Crosshair werkt na lange tijd weer samen met de Bad Batch, met als doel om Kamino te ontsnappen.

Crosshair’s inhibitorchip is al verwijderd?

Wat hebben we gezien? De Bad Batch rent door hun verwoeste thuiswereld terwijl ze proberen terug te komen naar de oppervlakte. Er is een ongemakkelijke samenwerking tussen onze helden en Crosshair, ze weten te ontsnappen met behulp van drijvende pods, maar Crosshair weigert zich bij hen aan te sluiten. Hij onthult dat hij zijn inhibitorchip al lang geleden heeft laten verwijderen en dat zijn keuze voor de Imperials een bewuste is. Ik vraag me dan gelijk af hoe en wanneer dit zou moeten zijn gebeurd, want we zagen eerder in het seizoen nog dat zijn inhibitorchip werd versterkt. Of zou hij hebben gebluft? Uiteindelijk lukt het de Bad Batch om te ontsnappen en Crosshair kiest ondanks alles nog steeds ervoor om met The Empire te werken. De kans is hierdoor erg groot dat hij zal terugkeren als vijand van de Bad Batch.

Kamino

Omega probeert Crosshair te redden wanneer hij onder water vast komt te zitten.

Het was zeker niet de meest opwindende of impactvolle aflevering van The Bad Batch, de nadruk op actie laat weinig tijd over voor karakter- en verhaalontwikkeling. Vanuit commercieel oogpunt gezien snap ik ook niet waarom we niet iets meer van Fennec hebben gezien en waar de onthulling dat Omega genetisch vrijwel gelijk is aan Boba Fett goed voor is geweest. Was het niet logisch geweest om de ontmoeting tussen Fennec, Omega en Boba in dit seizoen plaats te laten vinden – met oog op The Book of Boba Fett in december?

Het einde van dit seizoen voelt meer als een einde dat je halverwege een seizoen kunt verwachten. Ik wil graag vasthouden aan de gedachte dat ik het eerste seizoen van zowel The Clone Wars als Star Wars Rebels ook niet bijster interessant vond, laten we hopen dat voor The Bad Batch hetzelfde geldt. Bij de aankondiging van de serie was ik al niet razend enthousiast en de conclusie moet na het eerste seizoen helaas zijn dat ik nog steeds wacht om er echt in te worden getrokken. Daarom blijf ik na 16 afleveringen helaas met teleurgestelde gevoelens achter. In Filoni we trust?

Lees verder

Artikelen

The Bad Batch: “War-Mantle”

Geplaatst

op

Door

War-Mantle

Vandaag verscheen de veertiende aflevering van Star Wars: The Bad Batch genaamd “War-Mantle” op Disney+. In deze serie artikelen laat ik je weten hoe ik de serie beleef. Laat ons vooral ook weten wat jij ervan vond!

Zoals jullie vorige week konden lezen was dat naar mijn mening niet bepaald de beste aflevering van The Bad Batch. Het tempo werd uit de serie gehaald met een aflevering die qua ritme beter vroeger in het seizoen had gepast, maar met nog drie afleveringen te gaan was “War-Mantle” (hallo Rogue One!) er gelukkig wél eentje die de spanning weer terugbracht in het verhaal.

We zagen een oude bekende in de persoon van Gregor, die oorspronkelijk in de honderdste aflevering van The Clone Wars (aflevering 12, seizoen 5) verscheen en later ook te zien was in Star Wars Rebels. Gregor wordt op de planeet Daro opgejaagd door de lokale Imperials en krijgt het nog net voor elkaar om een noodoproep uit te zenden. Deze wordt opgepakt door Rex, waarna hij Clone Force 99 inseint om te gaan helpen.

War-Mantle

De Bad Batch helpt Gregor, ook bekend als CC-5576, ontsnappen.

War-Mantle laat de Bad Batch weer doen waar ze goed in zijn

Langzamerhand brengt The Bad Batch de puzzelstukjes bij elkaar over hoe de Empire de overstap maakt van kloontroepen naar individueel unieke rekruten. Terwijl de Bad Batch nog aan een missie voor Cid werkt (hadden ze die schuld niet allang afbetaald?) worden ze door Rex naar Daro gestuurd om Gregor te helpen.

Ondertussen zien we ook dat Admiral Rampart de Kaminoans nog steeds scherp in de gaten houdt; Lama Su vertelt Nala Se dat ze zich moet klaarmaken om met haar onderzoek te vluchten, maar dit lukt haar niet voordat ze wordt ontdekt door de Imperials. In de scène die daarop volgt wordt Prime Minister Lama Su geëxecuteerd omdat Rampart aangeeft geen behoefte te hebben aan een politicus, waar Nala Se vanwege haar wetenschappelijke achtergrond wordt gespaard omdat de Empire haar kwaliteiten nog kan gebruiken. Kuch Snoke kuch… 😉

Ik blijf me erover verbazen dat Rampart weigert om de effectiviteit van de clones in te zien en te zweren bij reguliere rekruten, zeker in de originele trilogie is het overduidelijk dat Stormtroopers wat efficiëntie betreft een lachertje zijn in vergelijking met de clones. Hoe is het mogelijk dat iemand met zo’n slecht beoordelingsvermogen zo hoog is geklommen in de rangorde van de Empire?

War-Mantle

Lama Su, die we voor het eerst in Attack of the Clones zagen, wordt deze aflevering door de troepen van Admiral Rampart geëxecuteerd.

De grootste cliffhanger tot nu toe: Hunter wordt de prooi

Op Daro komt de Bad Batch in aanraking met een soort eerste versie van de toekomstige TK-Stormtroopers (met een uiterlijk dat sterk doet denken aan de oorspronkelijke concept art van Ralph McQuarrie). Deze Stormtroopers worden aangestuurd door clone commando’s.

Uiteraard lukt het de Bad Batch om Gregor te bevrijden, maar niet zonder hort of stoot. Het lukt Hunter niet om aan boord van de Marauder te geraken en hij valt de afgrond in. Hoe hij deze val überhaupt overleeft is mij trouwens een raadsel, maar dit soort bizarre momenten zien we natuurlijk vaker in Star Wars. Hunter beveelt zijn broeders en Omega om hem achter te laten, wat een hartverbrekend moment oplevert wanneer Omega de man moet achterlaten die haar meer dan eens gered heeft.

“War-Mantle” eindigt in een cliffhanger, wanneer Crosshair na lange tijd weer oog in oog staat met de gevangengenomen Hunter, één van zijn voormalige vrienden. Ikzelf ben in elk geval na een paar weken eindelijk weer oprecht benieuwd hoe het verhaal volgende week verder gaat. Deze aflevering heeft me – al was het maar een kort, vluchtig moment – voor het eerst doen meeleven met Omega en dat vind ik op zichzelf een nette prestatie. Ik verwacht dat we toewerken naar een emotionele finale op 13 augustus, maar eerst maar eens zien wat de ontsnapte Bad Batch leden volgende week gaan doen om hun natuurlijke leider te redden!

Lees verder

Artikelen

The Bad Batch: “Infested”

Geplaatst

op

Door

Infested

Vandaag verscheen de dertiende aflevering van Star Wars: The Bad Batch genaamd “Infested” op Disney+. In deze serie artikelen laat ik je weten hoe ik de serie beleef. Laat ons vooral ook weten wat jij ervan vond!

Na twee afleveringen op Ryloth waarin we de in Star Wars Rebels bekend geworden Hera Syndulla in haar jeugdjaren voorbij zagen komen, komt Clone Force 99 in deze nieuwste aflevering weer bij oud bekende Cid terecht en kunnen we m.i. terecht spreken van een ouderwetse “filler”.

Gezien de manier waarop de vorige aflevering eindigde (met Crosshair die beloofde zijn voormalige broeders na te jagen) een opvallende keuze. Crosshair was overigens nergens te bekennen vandaag, was het wellicht beter geweest om deze aflevering eerder in het seizoen te plaatsen? Ik denk persoonlijk van wel, want het tempo is nu weer erg gestagneerd en dat is zonde.

Infested

Cid en de Bad Batch confronteren de Pykes en voelen zich geïntimideerd.

“Infested” biedt enkel schijnspanning en is prima over te slaan

Ik heb er geeneens zin in om veel woorden aan deze aflevering vuil te maken. Daar is het veel te lekker weer voor. Ik heb tijdens het kijken van “Infested” vaak op mijn telefoon gezeten en me behoorlijk verveeld. Het was leuk om de Pykes even voorbij te zien komen, maar veel meer dan een uit de kluiten gewassen cameorol vervullen deden ze niet.

Infested

De Pykes keren terug en lijken dreigender dan ooit.

De scène in de grotten, die me ergens aan Harry Potter in Goudgrijp deed denken, wekte tevergeefs de impressie dat Omega en haar vrienden nog enigszins in gevaar waren – maar in deze fase van het seizoen is deze vorm van schijnspanning niet meer gepast. De hele aflevering komt op gang nadat de Bad Batch besluit om Cid, die uit haar eigen etablissement is gezet, te helpen. En aan het eind van de aflevering is ze geholpen en druipen de Pykes – die er weliswaar intimiderender dan ooit uit zagen – af. Veel meer hoef je echt niet te weten over deze aflevering.

Met nog maar drie afleveringen te gaan zou de trein van The Bad Batch nu toch wel meer op stoom mogen zijn dan we deze week hebben gezien.

Lees verder

Artikelen

The Bad Batch: “Rescue on Ryloth”

Geplaatst

op

Door

Rescue on Ryloth

Gisteren verscheen de twaalfde aflevering van Star Wars: The Bad Batch genaamd “Rescue on Ryloth” op Disney+. In deze serie artikelen laat ik je weten hoe ik de serie beleef. Laat ons vooral ook weten wat jij ervan vond!

Na de aflevering van vorige week, waarin we voor het eerst een jonge Hera Syndulla te zien kregen en de leden van de Bad Batch een bijrol kregen in hun eigen show, neemt de groep nu weer de regie in handen – al zij het met gezonde tegenzin.

(Vrienden in) nood breekt wetten in Rescue on Ryloth

Zoals in de laatste podcast-aflevering al gezegd werd verwachtten we dat de Bad Batch op een of andere manier zou worden teruggeroepen om Hera’s ouders te redden na de gevangenneming van vorige week. Verder was ik ook blij te zien dat Lucasfilm klaarblijkelijk niet was vergeten dat Senator Taa in het canon-boek Lords of the Sith (welke zich enkele jaren na deze serie afspeelt) nog leeft, ondanks het feit dat hij vorige week door zijn hoofd werd geschoten. Admiral Rampart vertelt vroeg in deze aflevering dat Taa een volledig herstel tegemoet kan zien, iets wat we niet hadden verwacht na de scène waarin hij werd neergeschoten. Ik vraag me dan ook af of Taa bij zichzelf niet kan bedenken dat hij door de Imperials werd beschoten in plaats van Syndulla en zijn mannen, maar ze zullen het wel goedpraten door hem geheugenverlies naar aanleiding van het hersentrauma toe te schrijven.

Hera zoekt contact met Omega, die blijkbaar de comm channel van de Bad Batch weggeeft aan personen die ze graag mag – wat Hunter niet zint. Ondertussen blijft Captain Howzer twijfels hebben over de motivatie en intentie van de Imperials, maar is hij niet in staat om daar echt iets tegen te doen tot later in de aflevering. Er was de afgelopen week veel discussie in de fandom over de vraag of de inhibitor chip van Howzer niet goed functioneerde of dat zijn twijfel voortkwam uit zijn persoonlijkheid en/of zijn vriendschap met de familie Syndulla.

Rescue on Ryloth

Eleni en Cham Syndulla worden deze aflevering bevrijd door de Bad Batch, hun dochter Hera en Chopper.

De naïviteit van de Bad Batch is nog steeds een terugkerend dingetje waar ik me lichtelijk over begin te verbazen, zeker na alles wat ze al hebben meegemaakt. Ze zijn nog steeds geschokt dat de Empire een planeet met burgers zou behandelen zoals de Republic een separatistische planeet zou behandelen. Ik vind de eenzijdige benadering van soldaten niet per se erg, omdat het past bij de personages. Bovendien zouden kijkers moeten weten dat de Batch hier niet helemaal gelijk heeft. Hunter vindt het werk immers te zwaar en weigert de burgers te helpen, zelfs als Hera hem het dubbele wil betalen. Pas wanneer Omega haar zin probeert door te drijven raakt de Batch erbij betrokken.

Howzer volgt zijn gevoel

Er is ook tijd om een ​​beetje dynamiek te ontwikkelen tussen Howzer en Crosshair, in wie Rampart langzaam steeds meer vertrouwen begint te verliezen omdat zijn methoden niet effectief zijn geweest. Dat was ook een mooie herinnering aan wat er op het spel staat vanuit het perspectief van de clones. Crosshair is immers het bewijs van de Kaminoans dat investeren in clones het geld van de Empire waard is.

Rescue on Ryloth

Captain Howzer, een van de weinige clones die zijn moreel kompas nog niet is kwijtgeraakt en uiteindelijk zelfs daad bij het woord voegt.

De nauwe band tussen Captain Howzer en de Syndullas laat zien dat hij een moreel kompas heeft, eentje die in staat is om zijn inhibitor chip te onderdrukken. De ruzie tussen Howzer – die de dreiging van een aanstaande opstand gebruikt om zijn eigen voorlopige morele bezwaren te onderbouwen – en Rampart, die gelooft dat “vrede een prijs heeft. ” Ik vind het jammer dat de aflevering niet probeert in te gaan op de vraag of Howzer’s keuze om op basis van zijn twijfels zich tegen zijn leidinggevende uit te spreken uit het hart komt of iets te maken heeft met zijn inhibitor chip. Wat is sterker, het hoofd of het hart? En wat betekent dit voor Crosshair, die nu op jacht gaat naar zijn voormalige broeders in de Clone Fore 99?

De laatste 10 minuten van de aflevering bevatten een behoorlijke reeks actiescènes in een typische Star Wars-finale. De spanning rond de poging van Howzer om andere clones over te halen om op te staan voor gerechtigheid en natuurlijk Hera’s eerste vlucht waren de hoogtepunten van deze aflevering. Oh en grappig genoeg kwam er weer een inmiddels (voor de mensen die de podcast luisteren) bekende quote voorbij, een moment dat ik zondag in de uitzending zeker zal aanhalen – als Marc dat niet al doet.

Conclusie

Al met al vond ik deze aflevering oké als tussendoortje, maar deed het me niet bijzonder veel. Ik vind het jammer dat de Star Wars series die we op Disney+ hebben gehad (The Mandalorian en nu The Bad Batch) zo zwaar leunen op cameo’s uit andere films/series om bepaalde emoties bij fans op te roepen. De vraag naar een verhaal dat andere verhalen verbindt en reeds gevestigde characters in een nieuw daglicht laat zien is natuurlijk aanwezig, maar het lijkt nu wel steeds een makkelijk trucje te worden om op deze wijze de Star Wars fans aan te spreken. Ik hoop van harte dat de laatste afleveringen van dit seizoen iets meer gaan doen dan het bieden van fan-service, maar zoals Bas zegt: “In Filoni we trust!”.

Waar denken jullie dat het verhaal heengaat en wat vond je van deze aflevering? Laat het weten in onze Star Wars chatroom!

Lees verder

Star Wars Awakens is not affiliated, associated, authorized, endorsed by, or in any way officially connected with STAR WARS, Lucasfilm Ltd., The Walt Disney Company, Disney Enterprises Inc., or any of its subsidiaries or its affiliates.