fbpx
Social Media

Artikelen

Roel’s Replica’s – Rey’s Lightsaber

Geplaatst

op

Rey's Lightsaber

Na een korte pauze is het weer tijd voor een nieuwe replica, deze keer heb ik weer besloten een Lightsaber hilt te maken, en wel een die een flinke geschiedenis heeft. Rey’s Lightsaber. Het lightsaber dat ooit door Anakin Skywalker gemaakt werd, door Obi-Wan Kenobi doorgegeven werd aan Luke Skywalker die het vervolgens verloor op Bespin. We weten nog niet hoe Maz Kanata er daarna aan kwam, maar zij zorgde dat hij uiteindelijk bij Rey terecht kwam.

GraflexDe oorspronkelijke prop is niet heel veel meer dan een oude Graflex camera flitser, zo eentje die je vaak in oude tekenfilms ziet. Het hilt is het handvat van de flitser, de dikte hiervan werd bepaald door de dikke batterijen die er in gingen, die dikte is echter perfect voor het hilt van een zwaard. De emitter, waar de lichtstraal uit komt is waar oorspronkelijk de lamp en reflector in geklikt werden. Onderaan het handvat werden wat rubberen strips geplakt om Mark Hamill, en later Hayden Christensen, wat meer grip te geven en het geheel er minder als een ouderwetse flitser uit te laten zien.

Voor dit lightsaber zijn her en der ontzettend veel 3D modellen te vinden, maar net als eerder met de Thermal Detonator voldeden geen van deze modellen aan mijn eisen. Mijn belangrijkste eis was dat het Rey’s Lightsaber moest worden, het hilt dat we in The Force Awakens zien. Want net als met vele andere props zag ook dit lightsaber er in elke film een klein beetje anders uit. En zelfs per film zijn er meerdere varianten. Voor de TFA versie waren niet heel veel modellen te vinden, en de modellen die ik wel kon vinden waren niet accuraat genoeg of moeilijk om fatsoenlijk te printen. Dus de enige optie was om het hele ontwerp zelf te maken, een uitdaging waar ik nooit voor terug deins.

 

Alles bij elkaar komt dat er in het echt ongeveer zo uit te zien, 22 grote en kleine onderdelen. Alles past in principe in één keer op het printbed van de Wanhao Duplicator i3, hoewel in de time-lapse te zien is dat ik bijna alle onderdelen los geprint heb om zo de prints in wat makkelijkere print tijden te verdelen en ik zo voor alle modellen de instellingen wat preciezer af kon stellen.

Alle onderdelen passen perfect in elkaar en zijn eenvoudig vast te klemmen zonder dat ik bang hoef te zijn dat het uit elkaar valt. Op de grips onderin na, die moeten na het verven met lijm vast geplakt worden en daarna zal er door elk een boutje gedraaid worden.

De printplaat die op enkele foto’s te zien is komt uiteraard niet uit de printer, dat is een gesoldeerde printplaat die ik van Bradley Lewis van Slothfurnace gekocht heb. Dit geeft aan het einde van de rit toch een veel beter resultaat dan een geprint en geverfd exemplaar.

Het originele lightsaber is van metaal gemaakt, wat betekent dat het extreem glad en glanzend is, als ik hetzelfde effect wil bereiken zullen ook mijn prints zo glad mogelijk moeten zijn. En we weten allemaal wat dat betekent: schuren, schuren en nog meer schuren. Hierboven een vergelijking om een idee te geven van een PLA print zo uit de printer (links) en nadat deze print een enkele keer met 100 en vervolgens met 220 schuurpapier onderhanden genomen is. Het verschil is duidelijk, het Innofil PLA dat ik gebruikt heb is namelijk vrij makkelijk te schuren, maar het is op de tweede foto ook te zien dat het resultaat nog niet helemaal glad is en dat er hier en daar nog wat oneffenheden in zitten. Dat kan natuurlijk niet, dus daar gaan we wat aan doen. Verder schuren is een optie, maar dan wordt er uiteindelijk zoveel materiaal weg gehaald dat de uiteindelijke vorm verloren gaat, en dat is natuurlijk niet de bedoeling.

Vanaf hier gaan we materiaal toevoegen in plaats van verwijderen, de grotere oneffenheden werken we weg door ze op te vullen met Bondo Spot Putty, een hele dunnen autoplamuur die makkelijk in de deukjes te duwen is en zelfs een hoop printlijnen onzichtbaar kan maken. De Spot putty kan ook weer eenvoudig opgeschuurd worden waarna het resultaat al stukken beter is.

Nadat het proces van schuren, schuren, spot putty en schuren voor alle onderdelen uitgevoerd is, is het tijd voor de volgende stap, een laagje XTC-3D. Een epoxy die specifiek bedoeld is om 3D prints mooi glad te maken. De epoxy is eenvoudig met een kwastje in een dunne laag aan te brengen op de 3d print waardoor alle overgebleven deukjes en oneffenheden opgevuld worden.

Enkel een laagje XTC-3D aanbrengen is uiteraard niet genoeg, nadat de laag goed uitgehard is is het tijd voor… inderdaad, nog meer schuren. Afgewisseld met af en toe een laagje grijze grondverf om goed te kunnen zien of alles mooi glad geworden is. Maar na een aantal uurtjes met schuurpapier, bondo en XTC-3D in de weer geweest te zijn mag het resultaat er wezen en zijn alle onderdelen klaar voor een laagje verf.

De metalen onderdelen moeten zoveel mogelijk op metaal lijken en daarom gebruik ik hier weer airbrush lak van ALCLAD. Alle metalen onderdelen krijgen een zwart basis laagje ALC-305. Wanneer dat goed gedroogd is krijgen ze allemaal een aantal laagjes Chrome, ALC-107. Er gaan net zoveel laagjes overheen tot het opgedroogde resultaat er naar wens uitziet, glanzend metaal. Niet zozeer heel erg reflecterend chroom, maar duidelijk een glimmende metaalsoort. Daarna krijgen ze allemaal twee laagjes Aqua Gloss lak om de kleur te beschermen tegen slijtage en om de glans nog een beetje extra te benadrukken.

Hoewel bijna alle onderdelen van metaal gemaakt zijn, zijn er toch een aantal die een ander kleurtje krijgen. De ”rubberen” grips worden simpelweg bedekt met een laagje zwarte acrylverf. Een van de knoppen kreeg een laagje metallic rode enamelverf en de connector waar oorspronkelijk de lamp van de flitser in geklikt werd kreeg een likje enamel brons.

Bijna alle onderdelen zijn uit mijn Wanhao Duplicator komen rollen, maar ik heb ervoor gekozen om drie kleine prints in een transparant materiaal te laten printen op een industriële hoge resolutie printer. Eén van de knoppen van het Lightsaber moest namelijk transparant zijn, dus dat was een logische keus, maar de kleine connectors aan de zijkant van het de emitter zijn heel erg klein, prima te printen door de Duplicator, maar het wegwerken van de printlijnen zou min of meer onmogelijk zijn. Ik heb er dus voor gekozen om deze tegelijk in hetzelfde materiaal laten printen. De printer print namelijk niet alleen transparant, maar (zoals op de tweede foto hierboven te zien is) ook op een ontzettend hoge resolutie. Deze onderdelen hoeven niet meer geschuurd te worden, ze zijn direct klaar voor een laagje grondverf waar wat zwarte en koperkleurige verf overheen ging.

De originele lightsaber onderdelen zitten met popnagels aan elkaar, dus dat wilde ik met deze replica ook doen, popnagels zijn in een 3D print echter geen goed idee, die trekken het materiaal zo kapot, dus heb ik gekozen om boutjes te gebruiken die zoveel mogelijk op popnagels lijken.

In de 3D prints heb ik in zowel het bovenste als onderste onderdeel gaten ontworpen die een fractie van een millimeter kleiner zijn dan de diameter van de gebruikte boutjes, zo konden de boutjes zich net goed vast grijpen in het PLA. Ter versteviging heb ik alle onderdelen ook met secondelijm vast geplakt.

Nadat alle onderdelen op hun plek geschoven, geklemd en gelijmd zijn ziet het lightsaber er net echt uit.

Niet slecht al zeg ik het zelf. De D-ring om hem mee aan een riem te kunnen hangen ontbreekt nog, daar zoek ik nog een mooi glimmend stukje ijzerdraad voor dat dik genoeg is om mooi overeen te komen met wat we in de film zien. Wanneer die ring er aan zit is Rey’s Lightsaber compleet af. Maar tot die tijd is het al een object om trots op te zijn. Een nieuw onderdeel in mijn constant groeiende verzameling zelfgemaakte replica’s. Het feit dat ik hem van 3D model tot fysiek eindresultaat helemaal zelf gemaakt heb maakt het uiteraard nog leuker.

Het volgende deel in deze Replica serie gaat niet over een wapen, maar een wat groter object. Voor iedereen bekent, door velen geliefd. In december meer over die build, dus blijf de site in de gaten houden als je benieuwd bent wat er verder nog uit mijn 3D printer is komen rollen.

 

Levenslange Fan. Leest veel boeken en comics. Maakt replica props in zijn vrije tijd.

Lees verder
Sponsor
2 Comments

2 Comments

  1. Ernst-Jan van Leeuwen

    27 november 2017 at 11:00

    Heel knap gedaan; ik heb nog prop foto’s van Rey’s lightsabre van Propshop uit Londen (Star Wars Gallery Harrods juli 2016)

    • Roel

      27 november 2017 at 14:58

      Dank je Ernst-Jan.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Artikelen

De 10 van Dennis: Star Wars videogames (1982-2003)

Geplaatst

op

Door

De afgelopen vier decennia zijn er enorm veel Star Wars games verschenen. Het begon ooit in arcadehallen maar al snel kon men op onder andere de Atari 2600, Nintendo, Commodore Amiga en PC ook thuis epische gevechten naspelen in ‘A Galaxy Far, Far Away’.

Vanaf de jaren 80 (mijn eerste Star Wars spel was The Empire Strikes Back op de Atari 2600) tot begin deze eeuw heb ik bijna elk Star Wars spel wel gespeeld. Tijd dus voor een nieuwe editie van “De 10 van Dennis” waarin de mijns inziens beste Star Wars games uit de periode 1982 tot en met 2003 aan bod komen.


Yoda Stories (1997)

We trappen af met Yoda Stories, een ‘eenvoudige’ desktop game gecreëerd door Hal Barwood (die ik nog ooit interviewde). Het principe is simpel: de speler (Luke) bezoekt Yoda op Dagobah en krijgt een missie die hem naar een planeet (bos, woestijn of sneeuw) leidt. Daar aangekomen moeten puzzels worden opgelost terwijl troopers, aliens en imperials uit de weg worden geruimd. Ondanks de simpelheid heb ik dit altijd een verslavend spel gevonden dat de sfeer van old skool Star Wars goed wist na te bootsen.

Return of the Jedi (1984)

Oorspronkelijk een spel voor de arcadehallen maar ook op de Commodore Amiga verschenen (ik zette in de 80’s als 13 jarige de wekker extra vroeg om deze nog voor schooltijd te spelen). In feite is dit spel een Star Wars versie van de klassieker Zaxxon, dat bekend werd vanwege de diagonale scrolling. Nu zijn het achtereenvolgens Leia (op een speederbike), Chewbacca (in een AT-ST) en Lando (in de Falcon) die door het beeld heen schieten.

Dark Forces (1995)

Medio jaren 90 waren de First Person Shooters populair. Wie was er geen fan van Duke Nukem? In 1995 kwam LucasArts met Dark Forces waarin de speler als Kyle Katarn op diverse missies werd gestuurd. De meest bekende is uiteraard die waarin Katarn de plannen van de Death Star moest stelen. Spectaculairder dan Rogue One!

Dark Forces II: Jedi Knight (1997)

Na het succes van Dark Forces kon een vervolg niet uitblijven. In deze game keert Kyle weer terug, nu om een Jedi te worden en de Valley van the Jedi te vinden. Uniek aan dit spel waren de zogenaamde ‘cutscenes’ waarin echte acteurs in speciaal voor dit spel gefilmde scenes te zien waren. Jason Court (die ik in 2010 sprak voor een interview) speelde rol van Katarn.

Rebellion (1998)

Indertijd keek ik erg uit naar deze game die in het algemeen niet best werd ontvangen. Het was voor die tijd dé ultieme Expanded Universe game omdat er verschillende personages uit de boeken (onder andere Judder Page, Talon Karrde, Borsk Fey’lya) en zelfs de Droids animatieserie (Admiral Screed) voorkwamen. Als speler heb je (nadat je gekozen hebt om als The Empire of Rebellion te spelen) de taak om heerschappij over het heelal te krijgen. Een zeer strategisch spel dat twintig jaar geleden zijn tijd ver vooruit was.

Shadows of the Empire (1996)

In 1996 was Shadows of the Empire hét multimedia project van Lucasfilm. Een game, een boek, een soundtrack, speelgoed, een strip… eigenlijk alles wat bij een filmrelease hoort, alleen was er nu geen film. Het boek (en de strip) waren al geweldig en het spel voldeed aan de verwachtingen: urenlang bracht ik als Dash Rendar (het hoofdpersonage) door op de PC en de Nintendo64.

X-Wing (1993)

Nadat er in de jaren 80 al enkele vliegsimulator spellen waren verschenen (in arcadehallen en op de Amiga) was X-Wing hét spel waar de Star Wars fans van dit spelgenre op zaten te wachten. Het voor dit spel bedachte personage (Keyan Farlander) zou later zelfs in de New Jedi Order boeken een rol spelen.

TIE Fighter (1994)

Een jaar na X-Wing wist LucasArts het spel te overtreffen met een nieuwe Flight Simulator: TIE Fighter. Nu stond je als speler zijnde aan de kant van de Empire en werd je op missies gestuurd. Ook deze titel heeft e.e.a. nagelaten: zo zijn de in dit spel geïntroduceerde TIE Defender en piloot Marek Stele gebruikt in diverse Legends boeken en is de TIE Defender als miniatuur uitgebracht voor het bordspel X-Wing.

Rebel Assault II: The Hidden Empire (1995)

Qua gameplay zeker niet de hoogvlieger in deze lijst, maar indertijd wel uniek vanwege de filmbeelden. In deze zogenaamde ‘rail shooter’ kruipt de speler in de huid van Rookie One (gespeeld door Jamison Jones – zie hier mijn interview met hem) en gaat op een missie om te ontdekken wat de nieuwe mysterieuze schepen van de Empire zijn.

Knights of the Old Republic (2003)

Vraag mij wat (buiten de originele trilogie) het beste is wat er ooit op Star Wars gebied is verschenen en ik zal als antwoord “Knights of the Old Republic” geven. Niet alleen qua gameplay en visueel een topper maar het is vooral het fantastische verhaal (met een twist!) dat blijft hangen en fascineren.

Lees verder

Artikelen

De 10 van Dennis: Star Wars naslagwerken – Deel 2

Geplaatst

op

Door

Drie jaar geleden verscheen er op deze site een artikel waarin ik kort de -mijns inziens- 10 beste Star Wars naslagwerken deelde. Maar de afgelopen 42 jaar zijn er meerdere boeken verschenen die absoluut de moeite waard zijn. Klaar voor 10 andere titels die in de kast van elke echte Star Wars fan moeten staan?

George Lucas: the Creative Impulse (1992) – Charles Champlin

In mijn eerdere top 10 noemde ik dit boek al even. Er zijn in mijn optiek twee geweldige naslagwerken over de films van George Lucas verschenen. The Cinema of George Lucas is (mede omdat deze ná de prequels verscheen) completer, maar The Creative Impulse is ook een absolute parel.

Star Wars Art: Ralph McQuarrie (2016) – Brandon Alinger

Ook deze werd kort genoemd in de eerdere Top 10. De reden dat deze er toen niet in stond was simpel: deze bijna 10 kilo wegende stoeptegel was nog nét niet verschenen. In mijn uitgebreide review geef ik het al aan: “adembenemend” en “zonder twijfel een van de beste Star Wars boeken ooit”.

The Star Wars Archives (2018) – Paul Duncan

Afgelopen jaar verscheen The Star Wars Archives van de originele trilogie (een prequel editie staat gepland voor eind 2020). Met zijn 7,5 kilo en formaat van 33 x 7 x 48 centimeter een nachtmerrie voor elke boekenkast. Zoals ik in mijn review al aangaf: “Visueel is het absoluut een van de 5 beste”.

From Star Wars to Indiana Jones: the best of the Lucasfilm Archives (1995) – Mark Cotta Vaz

In de jaren 90 was dit een van de meest populaire boeken op Star Wars gebied: een trip door de archieven van Lucasfilm waarbij talloze props uit de originele saga én de Indiana Jones reeks aan bod komen.

Secrets of Shadows of the Empire (1996) – Mark Cotta Vaz

Medio jaren 90 stond Star Wars in het teken van Shadows of the Empire. Een ambitieus project over de periode tussen Empire en Jedi waarbij werkelijk vanalles verscheen… behalve een film. Wél kregen de fans een videogame, strip, boek, actiefiguren, tradingcards, een soundtrack… én dit boek waarin men uitvoerig ingaat op het gehele project; van de eerste prille ideeen, de creatie van personages als Dash Rendar en Xizor en het uiteindelijke resultaat.

Star Wars Chronicles: the Prequels (2005) – Stephen Sansweet

Hij viel de vorige keer nipt buiten de 10, maar eigenlijk had deze daar al bij gemoeten: Star Wars Chronicles: The Prequels.

Zondermeer hét ultieme boek van de Prequels met afbeeldingen van elk personage, voertuig en planeet.

The Star Wars Vault (2007) – Stephen Sansweet, Pete Vilmur

Een bijzonder boek, aangezien het een van de weinige naslagwerken is waar ook een vertaalde Nederlandse uitgave van is. Zoals op onderstaande afbeelding te zien is bevat The Star Wars Vault vele uitneembare elementen (of beter gezegd: replica’s en reprints); posters, filmcells, entreetickets, een Kenner cardback en zelfs twee CD’s met daarop onder andere de soundtrack van de Star Tours attractie en Carrie Fishers lied uit de Holiday Special.

Art of Star Wars: A New Hope, The (1979, 1994, 1997)

Art of Star Wars: the Empire Strikes Back, The (1980, 1994, 1997)

Art of Star Wars: Return of the Jedi, The (1983, 1994, 1997)

Als je er één in deze lijst zet dan moet je de andere twee ook vermelden: de Art of Star Wars reeks waar enkele heruitgaven van zijn (in de 1997 editie zijn de special editions meegenomen).

Eervolle vermelding:

The Sounds of Star Wars (2010) – JW Rinzler

Een verrassend boeiend boek over (de titel geeft het al aan) de geluiden van Star Wars. Bij het boek zit een module die 250 geluidseffecten afspeelt uit de originele en prequel trilogie welke in het naslagwerk besproken worden.

Lees verder

Artikelen

Roel’s Replica’s – Shoretrooper Helm

Geplaatst

op

Door

Eén van de eerste nieuwe troopers die we uit Rogue One te zien kregen waren de zandkleurige troopers die zich in veel van het promotie materiaal voor de film in een Caribbisch ogende omgeving bevonden. Los van de geweldige achtergronden zagen ook deze troopers zelf er naar mijn mening erg interessant uit, vooral de helmen spraken me erg aan en ik besloot al snel dat ik er eentje voor mezelf zou gaan maken wanneer ik hier de tijd voor kon vinden.
Ik kwam al vrij snel gratis 3D bestanden voor deze helm tegen, gemaakt door Sean Fields. Deze bestanden zagen er al vrij accuraat uit en waren al in handige delen opgebroken om het printen en verven zo makkelijk mogelijk te maken. Het wiel opnieuw uitvinden is nergens voor nodig dus ik ben met deze bestanden aan de slag gegaan. Wel heb ik de bovenkant van de helm en het vizier opnieuw gemaakt omdat de ronding hierin niet helemaal klopte in de versies van Sean’s bestanden die op dat moment beschikbaar waren.

Ik heb voor alle printbare delen mijn Wanhao Duplicator gebruikt, deze printer heeft een vrij standaard printvolume van ongeveer 20 x 20 x 20 cm wat meer dan groot genoeg is om alle onderdelen van de helm te printen. Alle onderdelen zijn geprint in Innofil3D PLA, wat achteraf eenvoudig met schuurpapier na te bewerken is en meer dan stevig genoeg is voor een helm die zelfs vrij intensief gedragen zou kunnen worden. Hoewel die van mij vooral als display stuk stof zal gaan verzamelen op een plank.

Okay, eenmaal klaar met printen had ik een aardige verzameling onderdelen opgebouwd waarvan er een aantal gelijk aan elkaar vastgemaakt konden worden omdat ze samen één geheel vormde. Het vizier, de ronde bovenkant van de helm en de achterkant bijvoorbeeld. Deze waren te groot om in één geheel op het printend te passen maar moeten wel netjes glad in elkaar overlopen. Om dit te bereiken heb ik mijn oude vertrouwde soldeerbout weer gebruikt om de onderdelen aan elkaar te versmelten. Met wat overtollig PLA, zowel gerecycled support materiaal als laatste restjes van rollen heb ik de kieren waar nodig opgevuld. Zo zaten al deze onderdelen muurvast aan elkaar. Met wat schuurwerk was niet meer te zien dat het ooit losse delen geweest zijn.

Nadat alle grote stukken aan elkaar zaten en alles netjes in elkaar paste heb ik alles met korrel 400 schuurpapier vrij glad geschuurd en met wat Bondo Spot Glazing Putty de nog goed voelbare printlijnen wat opgevuld. dat is met korrel 200 schuurpapier glad geschuurd waarna alles een dun laagje XTC 3D hars kreeg om de printlijnen echt als sneeuw voor de zon te doen verdwijnen en het eindproduct nog wat extra stevigheid te geven. Dat werd nog tot korre 800 bijgestuurd en kreeg een laagje grondverf. 

Nu was het tijd om het grootste gedeelte van de helm in elkaar te zetten. Alle onderdelen die dezelfde kleur zouden krijgen en dus al aan elkaar vast gemaakt konden worden werden weer met  de goeie oude soldeerbout versmolten. Het vizier en de bovenkant van de helm bleven nog los om zo ook de stukken die achter het vizier en tussen de opstaande rand aan de achterkant zitten gemakkelijk te kunnen spuiten.

Eventuele kiertjes werden weer met Bondo opgevuld en glad geschuurd en toen ik daar allemaal tevreden mee was kreeg de hele helm een glanzende zwarte verflaag. Dit was een simpele spuitbus van het merk ’T Stilleven, welke altijd goede resultaten levert.

 

De Shoretrooper helmen in de film zien er allemaal goed versleten uit, de zandkleurige verf valt er aan alle kanten vanaf, dus dat moest bij mijn helm ook het geval zijn, ik heb er wat duidelijke foto’s bij gepakt en ben met tandpasta in de weer gegaan. Overal waar de zandkleurige verf van de grondlaag af gebladderd moest zijn heb ik met een tandenstoker wat tandpasta gesmeerd. Dit natuurlijk zo veel mogelijk in een willekeurig patroon dat er uitziet als beschadigingen. Hier overheen kon de “Sahara Beige” verf van het merk Montana gespoten worden. Deze verf trok vrij netjes glad en is in meerdere lagen aangebracht. Toen de verf twee dagen later echt goed droog was heb ik met een vochtig doekje het meeste van de tandpasta van de helm af kunnen poetsen, daarna heb ik het geheel onder de kraan houden om de rest er af te krijgen. Zolang de tandpasta vrij dik aangebracht wordt droogt het niet uit en is het nog goed zichtbaar onder de verf. Door hier overheen te schrobben komt zowel de tandpasta als de verf er boven gemakkelijk los wat het uiteindelijke effect geeft van afgebladderde verf. En door de zandkleurige verf in een aantal lagen toe te brengen zien we nu ook gemakkelijker een hoogte verschil tussen de zandkleurige verf en de zwarte verf er onder, wat het effect nog realistischer maakt.

De zwarte rand van het vizier is netjes afgeplakt met schilderstape en heeft met een airbrush een glanzend zwarte verflaag gekregen. Het vizier heeft ook een rood logo, dat heb ik op plakfolie uitgesneden wat ik daarna als stencil kon gebruiken met de airbrush.

De bovenkant van de helm werd nu vast gemaakt aan de rest en daarna kwam een van de leukste onderdelen van het maken van een prop, het weatheren. De helm leek op dit punt aardig beschadigd, maar hij was nog helemaal schoon. Daar ging met behulp van wat kwasten, doekjes en acrylverf verandering in komen. Sienna Naturel, Omber Naturel en Omber Gebrand van het merk Amsterdam werden met wat ruwe kwasten over de hele helm gesmeerd en vooral goed in alle kiertjes en hoekjes geduwd. Met een vochtig doekje heb ik bijna al die verf weer weg gedept en geveegd en enkel op moeilijk te bereiken plekken laten zitten, door verschillende kleuren en vochtige doekjes te gebruiken geeft dit het effect van vuil dat zich op he helm verzameld heeft.

Door een velletje papier aan de binnenkant tegen de opening te duwen en deze van buitenaf langs de rand af te tekenen is makkelijk te zien welke vorm het plastic moet krijgen. Door rondom de aftekening wat extra ruimte te laten kan het plastic ook makkelijk met epoxy bevestigd worden zonder dat de epoxy door het plastic zichtbaar is.

Door een velletje papier aan de binnenkant tegen de opening te duwen en deze van buitenaf langs de rand af te tekenen is makkelijk te zien welke vorm het plastic moet krijgen. Door rondom de aftekening wat extra ruimte te laten kan het plastic ook makkelijk met epoxy bevestigd worden zonder dat de epoxy door het plastic zichtbaar is.

Nu zag de helm er al aardig uit en was het tijd voor een vizier, hiervoor heb ik een plaat transparant PET plastic genomen wat ik aan beide kanten beplakt heb met verduisteringsfolie dat voor de ramen van auto’s bedoeld is. Dit maakt het spiegelend zwart van buiten terwijl er van binnenuit nog prima naar buiten gekeken kan worden. Dit plastic is in de just vorm gesneden en aan de binnenkant van de helm bevestigd met epoxy.

In de helm zitten verder nog een aantal ventilatiegaten die aan de binnenkant van de echte helmen die voor de film gebruikt zijn dichtgemaakt zijn met een zwarte stof. Zo hadden de acteurs het niet zo warm in de helm, konden ze goed ademen en kon er van buiten toch niet naar binnen gekeken worden. Wat voor de film werkt is natuurlijk ook goed genoeg voor mij, dus ik heb hetzelfde gedaan. Ik heb simpelweg wat stukjes zwarte stof op maat geknipt en met een lijmpistool strak over de gaten vast gelijmd.

Toen dat alles geregeld was konden de laatste losse stukken vast gelijmd en gesmolten worden, de binnenkant van de helm is nog zwart gemaakt en dat had dit als resultaat:

Niet geheel onaardig, al zeg ik het zelf. Deze Shoretrooper helm misstaat zeker niet in mijn verzameling. Hoewel ik hem nooit zal kunnen dragen omdat hij te klein is voor mijn hoofd (of mijn hoofd is te groot voor de helm, het is maar hoe je het bekijkt 😛 ). Dat was weer een goede les voor me om niet blindelings te vertrouwen op maatvoeringen van anderen, maar om vooraf altijd eerst even te controleren of de afmetingen van de digitale bestanden overeen komen met die van mijn hoofd en de rest van de helmen in mijn verzameling. De kans is dus vrij groot dat ik op den duur aan een tweede Shoretrooper helm begin, en dan was dit wat mij betreft meer dan een goede voorbereiding!

Lees verder

Artikelen

Star Wars Studies: “Ontwerp BB-8 geen slecht idee voor planetaire verkenning”

Geplaatst

op

Door

Het bolvormige lichaam van BB-8 is nog helemaal geen slecht idee voor een robot waarmee andere planeten worden verkend. Dat meent Wolfgang Fink, een voormalig wetenschapper voor de Jet Propulsion Laboratory van NASA. (meer…)

Lees verder
Sponsor
Sponsor