fbpx
Social Media

Artikelen

Roel’s Replica’s – De kop van BB-8

Geplaatst

op

De kop van BB-8

R2-D2 concept sachets van Ralph McQuarrieDeze keer is het tijd voor een replica die iets groter is dan we voorheen in deze serie gezien hebben. BB-8! Niet alleen is BB-8 een stuk groter dan de Lightsabers en Thermal Detonator die ik hier tot nu toe met jullie gedeeld heb, het is ook gelijk het project waar ik het langste mee bezig ben geweest. Toen in 2014 de eerste trailer voor The Force Awakens uitkwam was ik redelijk verrast door de nieuwe droid die we heel even in beeld zagen, een droid met een rollend rond lichaam, met daar bovenop een semi ronde kop. Het ontwerp deed gelijk denken aan een oude Ralph MacQuarrie schets, dit leek dan ook gelijk de inspiratie te zijn. Mijn enthousiasme was niet heel hoog. Leuk idee, maar ik kon niet heel enthousiast worden voor zo’n uniek ontwerp dat natuurlijk 100% CGI ging zijn en naar mijn eerste idee heel wat beperkingen zou hebben.

In april 2015 volgde ik online een panel op Star Wars Celebration Anaheim, waar R2-D2 zichzelf op het podium liet zien. En nadat hij een rondje gereden had werd er door Anthony Breznican verkondigd dat we nog iemand te zien gingen krijgen… BB-8!

Ik was enigszins verbaasd van die uitspraak, en vervolgens viel mijn mond wijd open toen er een fysieke BB-8 het podium op kwam rollen! Niks CGI, dat is een echt fysiek ding dat je kan aanraken! Een rollende bal met daar bovenop een semi ronde kop die er bovenop bleef liggen, maar complete vrijheid leek te hebben over waar het heen bewoog. Ongelofelijk! Mijn enthousiasme voor de droid werd direct met 42 vermenigvuldigd. En terwijl het panel nog bezig was, was ik in mijn schetsboek al ideeën aan het tekenen over hoe een dergelijke droid kon werken.

Een dag of wat daarna kwam ik er achter dat ik niet de enige was die deze ervaring had, er was namelijk al een heuse ”BB-8 Builders Club” opgericht. De club bestaat net als de R2-D2 Builders Club uit een groep mensen die fysieke droids maken en deze meenemen naar conventies en inzetten voor goede doelen. Natuurlijk bestond de BB-8 Builders Club al, hoe had ik daar aan kunnen twijfelen? Diezelfde dag was ik natuurlijk nog lid van de club en ben ik aan mijn build begonnen. Met het idee om voor de premiere van The Force Awakens een werkende droid te hebben. Jup.. keep dreaming 😛

Uiteindelijk was BB-8 voor de premiere van The Last Jedi dan eindelijk klaar. Of in ieder geval, grotendeels klaar. Hij kan nog niet bewegen, maar dat is een lange termijnproject waar ik op een laag pitje aan verder blijf werken.

Mijn werk werd door de builders club wat makkelijker gemaakt, zij hadden namelijk al printbare 3D modellen van een grote hoeveelheid onderdelen, nog niet alles, maar daar werd aan gewerkt, en daar ben ik zelf ook aan mee gaan werken.

Omdat me begon te dagen dat ik thuis eigenlijk helemaal geen ruimte heb voor een verzameling droids stelde ik mijn plannen eerst bij en wilde ik met zijn kop beginnen, die past nog makkelijk op een tafel of plank en het daar zou het dan voorlopig bij blijven. Op den duur zou ik dan wel weer verder zien. Dus hier een verslag van hoe ik BB’s kop geprint, afgewerkt en geverfd heb en heb voorzien van electronica.

 


 

Ik ben aan BB-8 begonnen met mijn oude zelfbouw 3D printer. Een Prusa i3 clone die doet wat hij moet doen, maar daar zeker nooit een ster in is geweest. De meeste prints kwamen daar redelijk uit maar hadden wel een hoop nabewerking nodig. De printer heeft een printvolume van 20 x 20 x 20 cm, wat vrij standaard is en alle BB-8 3D bestanden zijn afgestemd op de verschillende standaard printbed afmetingen. Alle onderdelen zijn geprint in Innofil3D Premium PLA, wat achteraf eenvoudig met schuurpapier na te bewerken is.

Ik begon met de kleinste onderdelen, de hologramprojector, en de bovenkant van de kop.

De hologram projector lukte aardig, heeft wat last van overduidelijke printlijnen, maar die zijn weg te schuren, het belangrijkste zijn de kleine ”kantelen” op de rand, die zijn er netjes uit gekomen. De metalen ring bovenop BB-8s hoofd is in twee delen verdeeld en het bovenste witte stuk is één geheel met een groef waar de twee metaalkleurige halve ringen overheen schuiven. Deze drie delen passen precies in elkaar waardoor ze samen één geheel vormen. Ze blijven nog even los zodat ze afzonderlijk geschilderd kunnen worden, dat scheelt weer een hoop afplak werk straks.

De antennes zijn allebei in de lengte doorgesneden, zodat de twee helften plat op het printbed gelegd kunnen worden, achteraf kunnen die tegen elkaar geplakt worden om complete antenne’s te vormen. De lange antenne is in het midden heel dun en flexibel, dat is bijna niet te printen, dus de clubleden hebben daar een handige oplossing voor gevonden, we gebruiken een stuk snaar van een elektrische gitaar. Dat is stevig genoeg om rechtop te blijven staan, maar flexibel genoeg om leuk heen en weer te zwiepen als BB-8s kop beweegt. De antenne-delen moeten zo glad mogelijk zijn, om dat te bereiken heb ik ze in een schroefboor vast gedraaid, vervolgens de schroefboor aangezet zodat de antennes mooi recht en vrij snel draaiden. Daar hoefde ik alleen maar een schuurpapiertje tegenaan te houden en de draaiende beweging deed al het werk voor me. De korte antenne heeft drie groeven, om deze mooi netjes te krijgen heb ik er voorzichtig een dunne vijl tegenaan gehouden terwijl de schroefboor zijn ambitie als draaibank verwezenlijkte.

Daarna ging ik verder met het radar oog, het grote zwarte oog het midden van de kop. Dat is opgedeeld in twee printbare delen, de uitstekende rand en het binnenwerk. De rand is vrij simpel, maar het binnenwerk dient met een wat hogere resolutie geprint te worden om alle details goed zichtbaar te houden. Beide onderdelen hebben een gat waar een rood LEDje doorheen gestoken kan worden, zodat het oog op kan lichten.

Tot dusver waren alle 3D modellen gemaakt met het weinige beeldmateriaal dat we tot zover van Lucasfilm gekregen hadden, en dat betekent dat we niet overal genoeg details van konden zien. Nadat ik mijn oog geprint had werd er een nieuwe poster gepubliceerd waar het oog een stuk duidelijker op te zien was. Daar werd duidelijk dat ons binnenwerk redelijk overeen kwam, maar dat de verhoudingen niet klopte. Dus met het nieuwe beeldmateriaal ben ik aan de slag gegaan en heb ik een nieuwe versie gemaakt die wel klopte. Het leuke van een dergelijke builders club is dat ik mijn versie gelijk met de rest van de groep heb kunnen delen en mijn versie inmiddels over de hele wereld te zien is in BB-8’s van andere clubleden.

 

Nu was het tijd om aan het echte werk te beginnen, de grote prints die samen de daadwerkelijke kop gaan vormen. het grootste gedeelte van de kop is opgesplitst in vier delen, welke met wat registratie pinnetjes en lijm aan elkaar gezet kunnen worden. De eerste van deze delen had een uur of 7 nodig om te printen.

Zoals hierboven te zien is verliepen deze prints niet helemaal van een leien dakje. Het eerste paneel heeft wat last van “branching”. Wanneer de printkop naar een nieuw stuk verplaatst en dus een stuk lege lucht overbrugt, zoals in het grote gat waar het radar oog in komt, lekt er nog wat PLA uit de printkop, wat zich ophoopt tot takjes die aan de print vast zitten. Dat is geen ramp, deze breek je er gemakkelijk af, maar dat probleem is gemakkelijk te voorkomen met wat kleine aanpassingen in de printer instellingen. Een groter probleem is te zien in de derde foto hierboven. De print die nog op de printer staat vertoont een duidelijke horizontale lijn die daar niet zou moeten zitten. Wat is hier gebeurt? Het printbed beweegt tijdens het printen heen en weer, maar is tijdens zo’n beweging een keer doorgeslipt, waardoor het printbed zich een paar millimeter verplaatst heeft ten opzichte van waar de printer denkt dat het printbed zich bevindt. Dat zorgt ervoor dat de laag na die verschuiving niet meer netjes op het model staat. De printer is vrolijk door gegaan met printen waardoor er een print uit kwam die nagenoeg perfect was, op die verschoven lijn na.

Aangezien deze print ook een uur of 7 duurde had ik geen zin om deze opnieuw te doen en heb ik geprobeerd om de fout te herstellen.

Omdat dit paneel vrij dun is en deze al gedeeltelijk verschoven is, was het een kleine moeite om de lagen op het foutpunt met een mes van elkaar te scheiden. Ik heb beide oppervlakken een beetje opgeschuurd en vervolgens met secondelijm aan elkaar geplakt om ze op hun plek te houden. Hierna heb ik een oude soldeerbout met een platte kop genomen en de breuklijn versmolten. Door de hete punt over het PLA heen te bewegen smelten de twee losse stukken aan elkaar, en door er een losse PLA draad bij te houden zijn groeven en deuken makkelijk weer op te vullen. Op deze manier heb ik de twee helften op de juiste plek weer aan elkaar weten te zetten en is de verbinding sterker geworden dan de rest van de print. Deze valt nooit meer uit elkaar. En met schuur en opvulwerk is de lijn straks helemaal niet meer te zien.

Hier ben ik overgestapt naar de Wanhao Duplicator i3 printer die het werk van mijn zelfbouw overnaam. De Wanhao is een stuk robuster en betrouwbaarder, waardoor het printwerk allemaal wat soepeler verliep. Na nog heel wat uren printen waren alle vier de panelen klaar. Deze panelen heb ik ook met de soldeerbout aan elkaar vast gesmolten, ook deze zullen nooit meer van elkaar loskomen. Nu deze panelen in elkaar zitten krijgen we voor de eerste keer een echt beeld van wat ik eigenlijk aan het maken ben, de stap van een stel losse stukken naar iets wat lijkt op je eindresultaat is altijd leuk, en ook deze keer is dat geen teleurstelling.

Vervolgens was de onderkant van de kop aan de beurt, deze bestond uit drie ringen die elk ook uit vier stuken bestonden. Deze zijn allemaal geprint en ook weer met de soldeerbout aan elkaar vast gesmolten. Ook had ik nog wat kleine en transparante onderdelen nodig, de lens van de holoprojector, het topje van een van de antennes en de lenzen/houders voor de LEDjes aan de zijkant van de kop.

Deze onderdelen moesten heel gedetailleerd en klein zijn, en in het geval van de lenzen voor de projector en LEDjes zelfs het liefst redelijk transparant. Ik heb deze onderdelen door Shapeways laten printen in hun Frosted Detail materiaal. Dat heeft een resolutie waar je u tegen zegt en is zoals de naam impliceert gedeeltelijk transparant. Perfect voor mijn doel.

De LED lenzen/houders zitten vast geklemd in de daadvoor bestemde gaten in de kop, elk heeft een platte voorkant en gaten aan de achterkant die net groot genoeg zijn om LEDjes in vast te klemmen. Doordat het materiaal gedeeltelijk transparant is geeft het geheel mooi uniform licht wanneer deze LEDjes aan staan.

En hiermee waren alle onderdelen voor de kop geprint. Zo helemaal in elkaar gestoken ziet het er al indrukwekkend uit, maar ik ben er natuurlijk nog lang niet. Nu komt het intensiefste gedeelte van het project: alle onderdelen glad genoeg krijgen dat ze eruitzien alsof ze gefabriceerd zijn in een fabriek in een sterrenstelsel hier ver ver vandaan.

Om tot een mooi strak resultaat te komen ben ik uiteraard eerst een tijd met schuurpapier in de weer gegaan. Alle onderdelen zijn met korrel 180 flink opgeschuurd. Na er een keer of twee overheen gegaan te zijn heb ik Bondo Spot Putty gebruikt voor het opvullen van de duidelijke deukjes, gaatjes en de littekens die achtergebleven zijn na het samensmelten met de soldeerbout. Nadat de spot putty helemaal uitgehard was ben nogmaals met schuurpapier over alle onderdelen heen gegaan, deze keer met korrel 240 schuurpapier.

Hierna was het tijd om alles te bedekken met een laagje XTC-3D, dit is een epoxy die specifiek bedoeld is om 3D prints glad te maken. De epoxy is gemakkelijk met een kwast over de print heen te smeren en het oppervlakte van de epoxy trekt zichzelf glad, dit elimineert een hoop zichtbare printlijnen, deukjes en oneffenheden. Het is zeker geen perfecte oplossing, dus het is wel nodig om vooraf te zorgen dat het oppervlak al zo glad mogelijk is. Nadat de epoxy goed uitgehard was ben ik er met een elektrische schuurmachine met korrel 200 schuurpapier overheen gegaan. Daarna heb ik alle onderdelen een laagje grijze grondverf gegeven om een goed beeld te krijgen van het totale oppervlak. Een grijze kleur laat alle oneffenheden zien die minder goed zichtbaar zijn door de kleurverschillen tussen het PLA en de spot putty. Alle overgebleven oneffenheden zijn waar nodig nog bijgevuld met spot putty, vervolgens weer opgeschuurd met korrel 200 schuurpapier, en vervolgens met korrel 400, etc, etc, tot alles helemaal glad was.

Een nadeel van de vloeibare epoxy is dat het niet alleen gemakkelijk in ongewilde deukjes en gaatjes vloeit, het doet datzelfde met gewilde groeven en gaten. En aangezien de kop van BB-8 vol met groeven en details zit die zichtbaar moeten blijven moest ik deze met fijne vijltjes allemaal weer vrij van epoxy maken.

Na enkele uren schuren, vijlen, grondverven en nog meer schuren kwam ik tot een heel net een glad resultaat.

Een volgende stap was het maken van de lens die op het radar oog komt.  Deze lens moest doorzichtig en perfect rond zijn. De makkelijkste oplossing die we hiervoor gevonden hebben in de groep is het gebruik van transparante kerstballen. Deze plastic ballen bestaan uit twee gelijke delen en zijn bedoeld om allerlei leuke dingen in een kerstboom te hangen. Een bal met een diameter van 80 mm blijkt perfect om in het radar oog te passen. Een standaard helft is alleen te hoog, dus deze moet wel even op de juiste hoogte doorgesneden worden. Maar dit is eenvoudig met een schuurwieltje op een Dremel of zelfs met een scherp mes te doen. Ik heb gekozen voor de Dremel methode en dit werkte perfect. Deze methode laat alleen een wat ruwe rand achter welke ik even netjes glad moest schuren. De schuurmachine leek hier perfect voor. Deze hoefde ik maar even langs de rand te laten glijden en deze werd netjes glad afgewerkt waarna hij perfect in de geprinte radar oog behuizing past. Belangrijk is hier wel dat je niet uitschiet en het plastic bekrast met de schuurmachine… gelukkig bestaat zo’n bal uit twee helften.

Nadat alle onderdelen mooi glad waren was het tijd om de verf tevoorschijn te halen. Voor alle witte delen heb ik een simpele spuitbus van ’t Stilleven gepakt, deze spuitbussen gebruik ik vaker en leveren altijd makkelijk een net resultaat. De witte glanslak is perfect voor alle witte delen van BB-8. Ik heb verschillende dunne laagjes toegepast, een te dikke laag droogt langzaam, kan uitlopen en gaan scheuren. Maar een groot aantal hele dunne laagjes drogen lekker snel en mooi strak.

De oranje accenten op de kop heb ik met een airbrush gedaan, ik heb oranje acrylverf verdund en ook weer in dunne laagjes aangebracht nadat ik de volledige kop in plakplastic had ingepakt. Dit plastic is losjes toegepast maar netjes strak en stevig aangedrukt op de plekken die oranje moesten worden, vervolgens heb ik een scherp X-Acto mes gebruikt om het plastic langs de randen van de accenten los te snijden en te verwijderen. Zo kon ik met de oranje verf lekker mijn gang gaan zonder bang te hoeven zijn dat er oranje verf op plekken terecht zou komen waar het niet hoort.

De “deksel” van het hoofd heeft meerdere kleuren gekregen, het wit is ook de spuitbus van ’t Stilleven maar de metalen ring heeft met een airbrush een paar lagen enamel ‘gun metal’ verf van het merk Humbrol gekregen. De kleur is erg overtuigend maar het nadeel van enamelverf is dat het een eeuwigheid nodig heeft om te drogen.

Toen ik alles dat tot dit punt klaar was samenvoegde kon ik niet anders dan breed glimlachen, het begint echt ergens op te lijken en de kleuren komen perfect uit.

Op dit punt had ik toch wel echt besloten dat BB-8 ook een lichaam zou krijgen, dus tijd voor wat voorbereidend werk. De dome krijgt aan de onderkant een 3 mm dik MDF plaatje om hem dicht te maken, aan deze plaat kan ik het mechanisme bevestigen waarmee hij straks op het lichaam komt te staan, maar kan ik tegelijk ook gebruiken om aan de binnenkant mijn elektronica aan te bevestigen.

Ik was niet helemaal overtuigd van de DMM (Dome Magnet Mount) die we in de builders group beschikbaar hadden, hij was vooral veel groter en dus zwaarder dan nodig, dus ik heb zelf een slankere ontworpen. De DMM heeft ruimte voor 4 sterke magneten die de kop straks aan het lichaam vast gaan houden en beweging mogelijk moeten maken, daarnaast is er ook plek voor 3 “wielen”.

Deze wielen zijn eigenlijk niets anders dan kogellagers. Ik heb in elke opening één groot en 9 kleine silicone ballen gestopt. De opening heeft aan de onderkant een gat waar de grote bal een stuk doorheen steekt en de bovenkant wordt afgedicht met het grijze stukje dat op de foto’s naast de DMM ligt. Deze constructie en het gekozen materiaal zorgen ervoor dat de ballen heel soepeltjes kunnen rollen en amper weerstand bieden, zo kan de kop gemakkelijk over het lichaam bewegen.

In de DMM komt ook één grote magneet die de kop naar het lichaam toe blijft trekken, en drie kleinere magneten die de positie van de kop bepalen, door drie dezelfde magneten in het lichaam rond te draaien kan de kop 360 graden ronddraaien. Magneten zijn leuk speelgoed, maar voor deze types krijg je héél snel héél veel respect. Ze zijn gewoon angstaanjagend zo sterk. Hoewel ik op de foto geen handschoen draag, heb ik ze verder eigenlijk alleen maar gehanteerd met dikke werkhandschoenen aan en ver bij metaal vandaan.

De DMM met de kogellagers en magneten aan boord is simpelweg met een stel bouten en moeren in het midden van de MDF bodemplaat bevestigd.

Dan door naar een klein beetje electronica. De verlichting. De “deksel” van de kop zit niet permanent bevestigd. In de metaalkleurige ring zit een hele lading kleine magneetjes die zich vastgrijpen aan magneetjes bovenin de rand van het witte gedeelte van de kop. Zo kan deze deksel er heel eenvoudig vanaf gehaald worden om bij de elektronica te komen.

Binnenin de kop heb ik een batterijhouder en twee schakelaars bevestigd. Eén van de schakelaars gaat van de batterijhouder naar alle LEDjes die permanent aan zijn, dus het radar oog en de langwerpige verlichting in de zijkant van de kop. Zo kan ik deze gemakkelijk in- en uitschakelen. Deze LEDjes zitten parallel aangesloten en zijn allemaal voorzien van een weerstandje zodat ze zonder problemen op drie AA batterijen werken.

En dan het iets ingewikkeldere stukje electronica. Het geluid, knipperende licht en de holoprojector. Ik gebruik een Arduino Micro, een kleine maar krachtige microcontroller. Hierop sluit ik het blauwe LEDje voor de holoprojector aan, zodat ik deze straks op commando aan en uit kan zetten. Daarnaast sluit ik ook een MP3-FLASH-18P op de Arduino aan, dit is een ontzettend klein geluidsbordje. Hier staan een berg MP3 bestanden van BB-8 geluiden op welke ik kan afspelen door de Arduino commando’s naar de audiochip te laten sturen. Op de audiochip zit een kleine speaker en een LEDje aangesloten zodat het witte lichtje onder het radar oog knippert als BB-8 praat, net als in de films. Het uiteindelijke plan is om dit geheel draadloos te maken, zodat ik de geluiden en de holo projector met een app op mijn telefoon of met een dedicated afstandsbediening kan aansturen, maar dat is een ingewikkelder verhaal waar ik nog mee bezig ben. Voorlopig heb ik een bedraadde afstandsbediening waarmee ik verschillende commando’s kan geven. De meest gebruikte daarvan is dat BB-8 op willekeurige momenten een willekeurig geluid laat horen. Erg leuk als hij gewoon in de kamer of op een conventievloer staat.

En dat is hem dan. De kop van BB-8. Compleet met geluid en verlichting. Op zichzelf natuurlijk al erg leuk om ergens op een kast of tafeltje te zetten. Maar wel wat karig natuurlijk. Dus door naar het volgende project: het lichaam van BB-8!

Levenslange Fan. Leest veel boeken en comics. Maakt replica props in zijn vrije tijd.

Lees verder
Advertentie
Klik om te reageren

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Artikelen

Star Wars Studies: “Ontwerp BB-8 geen slecht idee voor planetaire verkenning”

Geplaatst

op

Door

Het bolvormige lichaam van BB-8 is nog helemaal geen slecht idee voor een robot waarmee andere planeten worden verkend. Dat meent Wolfgang Fink, een voormalig wetenschapper voor de Jet Propulsion Laboratory van NASA. (meer…)

Lees verder

Artikelen

Exclusief: 16 pagina’s van het nieuwe boek van Dark Empire auteur Tom Veitch

Geplaatst

op

Door

Dark Empire

Voor velen is het wellicht moeilijk voor te stellen maar eind jaren ’80, begin jaren ’90, was Star Wars ‘dood’. Films stonden niet op de planning, de Droids en Ewoks animatieseries behoorden (net als de Marvel comics) tot het verleden, de Expanded Universe bestond nog niet en in de speelgoedwinkels was ook niks te vinden.

In 1991 kwam echter een ommekeer toen Lucasfilm de franchise nieuw leven in blies: een boektrilogie én een nieuwe stripboekenreeks waarin de avonturen van Han, Leia en Luke in de jaren na Return of the Jedi te lezen waren.

Voor de stripboekenreeks (die Dark Empire) heette werden tekenaar Cam Kennedy en schrijver Tom Veitch ingehuurd. Samen met Timothy Zahn (die de befaamde Thrawn trilogy schreef) zijn deze heren als grondleggers belangrijk geweest in deze Star Wars Renaissance.

In de volgende jaren zou Veitch nog meer doen: scenario’s voor de comics Dark Empire II, Tales of the Jedi en Empire’s End en daarnaast ook nog het korte verhaal over Greedo voor het Tales from the Mos Eisley Cantina boek.

Enige tijd geleden heb ik meermaals contact gehad met hem en tot mijn verrassing vertelde hij dat hij bezig is met een boek waarin zijn Star Wars memoires te lezen zijn. Dit boek zal later dit jaar verschijnen, maar… Star Wars Awakens heeft (samen met mijn eigen site StarWarsInterviews.com) een speciale wereldprimeur: van Tom mogen we (als eerste!) een selectie van 16 pagina’s uit dit boek publiceren.

Hieronder doet Tom Veitch uit de doeken hoe Dark Empire tot stand kwam. Hoe met de kritiek van Timothy Zahn op zijn verhaal werd omgegaan, hoe een oudere Luke, Han en Leia werden neergezet, de creatie van Anakin Solo, waarom Thrawn onorigineel was en waarom de clone van The Emperor een goed idee was.

Een absolute must-read voor fans van Dark Empire, de oude Expanded Universe en alle andere Star Wars fans.

The following is a section from my new book about my experiences creating expanded universe Star Wars comics in the 1990s. (Dark Empire & Tales of the Jedi). The book will be released later this year. ~ Tom Veitch

A LONG TIME AGO IN A GALAXY NOT TOO FAR AWAY…

For about five years in the early 21st century I owned a bookstore in Bennington, Vermont. We specialized in old and rare books. But our shop also had lots of interesting books in every category, about forty thousand books altogether.

One of the highlights of those years was a series of talks I gave on the Star Wars movies and my experiences working on Star Wars comics. Guests at these talks generally numbered about ten, sitting in captain’s chairs around a big rustic mahogany table that was a replica of a table where Ernest Hemingway entertained guests at in his house in Key West.

These were free-wheeling talks, focused mainly on my ideas about the Jedi Knights and the two sides of the Force — light side and dark side. The talks also morphed into question and answer sessions in which my “students” would argue Star Wars trivia. And frankly, that was a lot of fun!

What follows is based on a transcript of a session in which we discussed Tim Zahn (author of the best-selling Star Wars novel Heir to the Empire) and the back-and-forth he and I had while we were writing our respective works.

__________________________

Q: So how did Dark Empire evolve, from your first proposals to when it was finally published by Dark Horse Comics?

TOM: As I already mentioned, I first approached Mr. Lucas in November of 1988. After a year of discussion, negotiation, and story treatments, on September 25, 1989 I submitted to Lucasfilm a 50 page synopsis for 144 pages of Star Wars comics, to be drawn and painted by Cam Kennedy and published as three 48 page books.

Q: This was before Tim Zahn proposed his novels?

TOM: Yeah. In terms of the creative timeline, the basic concepts for Dark Empire were proposed and accepted a year before Tim was hired by Bantam. And our project was fully outlined and plotted and approved by Lucas about a month before Zahn came on board.

Q: Can you give us more detail?

TOM: Sure. The way it went was like this: After our outline for three 48-page issues was approved, in October 1989, Lucasfilm told me they were going to approach Bantam about doing a new Star Wars novel, and they asked me if I would like to write a novelization of Dark Empire. I said sure, absolutely, and got very excited about the prospect.

Then, when they talked to Bantam, the editors there said they would love to do a new Star Wars book, but they would prefer to have one of their contract writers invent his own Star Wars story. In fact they had somebody in mind — Timothy Zahn, who was a rising star in the world of science fiction.

Zahn is quoted as saying, “It was just after four o’clock on November 6, 1989, and I was three days into writing my first novel for my new publisher, Bantam Books, when the phone rang. It was my agent. ‘Tim,’ he said after the usual pleasantries, ‘we have a very interesting offer here.'”

After that, Lucasfilm called me and said that Bantam had hired Zahn to do a book, also post-ROTJ, but different from Dark Empire. I was disappointed, but I offered to talk with the new writer and co-ordinate ideas and plotlines.

That didn’t happen. Instead, as I gather, somebody at Bantam suggested to Lucasfilm that they be allowed to generate their own comics and graphic novels, beginning with an adaptation of Zahn’s book! At the time it was public knowledge that graphic novels were making a lot of money — DC’s Arkham Asylum (by Grant Morrison, published October 1989) reportedly grossed $4.5 million in direct market sales.

Thankfully Lucasfilm honored our agreement. Besides, they were already in contract negotiations with Marvel at that point, so Bantam’s suggestion was a non-starter.

Q: So Dark Empire was still at Marvel at that point?

TOM: Yes it was. Archie Goodwin was our editor and we were rolling. …But then a curious chain of events began.

Bantam decided to keep Zahn in the dark about the existence of Dark Empire until he had finished plotting Heir to the Empire. My suggestion that we collaborate on the post-ROTJ timeline fell on deaf ears.

Indeed, when he turned in his own synopsis for Heir to the Empire, he was apparently unaware that the comics project even existed. Then, once his synopsis was approved, somebody got the idea of asking him to critique the story treatment I had written for Dark Empire.

Q: That sounds like one of those situations that people in the movie industry like to get into – everybody “giving notes” on projects that are already in motion. …Was that a big problem for you?

TOM: Not really. It was just a pain in the ass. And it reminded me that the “carte blanche” we had received initially had caveats – even after our outline was fully approved!

Anyway, one fine day I received a copy of Zahn’s detailed notes on Dark Empire. Along with it, I received a copy of his synopsis of Heir to the Empire. And Lucasfilm asked if I would respond to Tim’s critique and as write my own comments on his plot!

Q: Amazing.

TOM: One problem was that neither Archie Goodwin nor Cam and I liked Tim’s plot. It seemed rather pedestrian and unexciting. It wandered through a lot of scenes that were a rehash of the movies, but the pacing was non-cinematic and not much fun, visually speaking. Worse yet, the new characters were clearly knock-offs of characters from the films. For example, the character “Talon Karrde” was a Han Solo/Lando Calrissian clone. And “Admiral Thrawn” was a substitute for Darth Vader and Peter Cushing (as Grand Moff Tarkin). Another character, the dark Jedi “Jorus C’baoth” shared the qualities of both Vader and The Emperor.

Substitute villains who are similar to well-known villains can be o.k., but usually you have to spend a lot of time making people believe in them. Our idea was to build on the tremendous power that the Emperor, Jabba the Hutt, and Boba Fett already held over the viewer’s imagination. And rather than having a new character try to convert Luke to the Dark Side, we would show that the very essence of the Dark Side — the Emperor — still lives, more powerful than ever.

Q: And Luke falls under his spell. Which is cool, but as you know, some people didn’t like that you brought back the Emperor.

TOM: I sympathize…but these folks were probably unfamiliar with the history of movie serials and comics, where great villains never completely die — they always return. Star Wars, as you know, was partly based on Flash Gordon, a movie serial and comic strip in which the principal villain, the evil emperor Ming the Merciless, is never completely killed off. For instance, consider the 1980 Flash Gordon movie where Max von Sydow as Ming is impaled by his own war rocket (of which Flash had taken control). After a vain attempt to stop Flash attacking him, Ming ultimately points his ring at himself and he vanishes. Then, just before the credits begin, his ring is retrieved by an unknown individual, and the words “The End” and a question mark appear, as Ming’s evil laughter plays in the background, hinting he isn’t really dead. (from Wikipedia)

Q: Zahn said in an interview that bringing back the Emperor goes against the story of Return of the Jedi, where we see the Emperor destroyed by Darth Vader.

TOM:  Zahn misses something essential about that ROTJ scene: When the Emperor dares Luke to “strike me down”, he seems utterly indifferent to his own death! He feels that whatever the outcome of this confrontation with Luke, he, Palpatine, will conquer:

EMPEROR: Good. I can feel your anger. I am defenseless.  Take your weapon!  Strike me down with all your hatred, and your journey towards the dark side will be complete.

It was my thesis that in ROTJ the Emperor chose this moment to come out of his deep seclusion in the Imperial City, because he no longer feared for the safety of his physical body. His mastery of the Dark Side had become such that he was now ready to make a transition he had been working toward for many years — namely the replacement of his aging, diseased, and crippled body with a young clone! Tempting Luke to strike him in anger with a lightsaber could thus accomplish two things: It would bring Luke over to the dark side…and it would mark the moment when Palpatine made the transition to his clone body.

Luke, as we know, resisted the temptation to kill the Emperor. Then Vader hurled the Emperor down the deep reactor shaft, and we saw a series of blue flashes marking the Emperor’s demise. The blue flashes represented the Emperor’s living energy, his conscious dark force, leaving his body. And according to our story, his consciousness was translated across the Galaxy almost instantaneously and entered a new youthful body. Using cloned bodies Palpatine could live forever…and rule the Empire for thousands of years!

Q: It’s interesting, I think Palpatine alludes to living forever in the prequels.

TOM: That he does. Here’s a quote from Revenge of the Sith:

ANAKIN: Just help me save Padme’s life. I can’t live without her. I won’t let her die. I want the power to stop death.

PALPATINE: To cheat death is a power only one has achieved, but if we work together, I know we can discover the secret.

I believe Palpatine is referring to his own Sith master, Darth Plagueis, a canonical character who is supposed to have manipulated the midichlorians to achieve immortality and even create life.

Q: If the Emperor was going to continue to rule the Galaxy, he obviously was going to have to do something about his aging flesh.

TOM: Exactly. And if you ask me, the films nicely foreshadow Dark Empire and the Emperor’s scheme to live and rule the Galaxy … forever.

______________________

GALAXY IN CHAOS

Q: Are you going to cover any more of Zahn’s criticisms?

TOM: Sure. He raised a few interesting points, as did some of the readers of the finished comic. I’d especially like to address the question of “Force Storms”, which appear right in the first chapter of our story.

Q: I thought the “Force Storm” worked, because it cuts to the chase regarding Luke and the Emperor confronting each other. But if the Emperor can make these energy storms, what does he need a Deathstar for? He could control the Galaxy by striking with raw Force energy!

TOM: Exactly. And that was one of the questions that Tim Zahn raised as well. But as a logical writer, he should have realized that since the Empire built two Death Stars, obviously the “Force Storm” must have limitations as an instrument of destruction!

In fact, in the Dark Empire Glossary which we provided to Lucasfilm (and to West End Games, for their Dark Empire Sourcebook), a Force Storm is defined thus:

Tornado of energy released by great disturbances in the Force. Also called Energy Storm. Unpredictable, but powerful Dark Side adepts have had limited success in purposely creating such storms.

And in my response to Zahn, I said:

“What is the mechanism of a Force Storm? I would suggest that it is a function of two powerful minds focused on each other: Luke and the Emperor. It’s as if a wormhole in the Force has opened between them, causing a massive release of energy. The Emperor, unlike Luke, has learned how to use this rare event to his advantage.”

That’s the explanation we used in the finished comic book. But in my letter to Zahn, I also mentioned there could be other explanations, equally as valid — for instance having to do with something (such as a Sith holocron) Luke found in the Imperial Palace. That’s just part of the fun, you know — dreaming up imaginative special effect sequences — and then figuring out the logic of how and why they can happen. If the logic can’t be found, then yes, the effects should be jettisoned.

Q: What if the use of the Force in this way was a recent discovery by the Emperor? He might have unearthed that bit of sorcery from ancient Sith archives, or from powers locked in Sith temples.

TOM: Sure. That works. And speaking of logic, I’ll tell you something else. In the films the Death Stars are portrayed as the ultimate technological weapon you would use to control a Galaxy of thousands (or even millions) of inhabited star systems. But did you ever consider that the logic of the Death Star is deeply flawed?

Q: You mean it was vulnerable to being destroyed by a tiny X-Wing?

TOM: No, not just that. The Death Star is an extremely impractical use of hyperspace travel. The realistic way to control a Galaxy (if I may use the word “realistic” relative to a science fiction fantasy) is by firing hyperspace missiles from stationary bases. You can build an untold number of such projectiles, each capable of destroying a planet. And when a system gets uppity or joins the Rebellion, you simply launch one of these faster-than-light missiles and they are obliterated.

Q: That sounds like your “Galaxy Gun” from Dark Empire!

TOM: Yes. My theory is that Lucas was so focused on the Death Star idea, that he missed the flawed logic and the impracticality of it.

Q: But so did everybody who saw the movie. I mean, it was so cool. And so big.

TOM: Definitely awesome. But once the Galaxy Gun concept hit the light of day in our comics, Death Stars became obsolete. In fact, in the J.J. Abrams film, The Force Awakens, they used our concept as the basis for the hyperspace superweapon mounted on Starkiller Base. This weapon is described as “capable of destroying entire star systems halfway across the galaxy.” It is also described as the result of an evolution in “hyperspace tunneling.”

Q: Then it’s really an adaptation of the Galaxy Gun?

TOM: Yes it is. But it’s not that difficult to understand that all kinds of hyperspace weapons are inevitable, once you posit hyperspace travel. Lucas overlooked that fact because he was hypnotized by the Death Star idea.

Q: You could say the same about Star Trek. I don’t think they have used lightspeed weaponry yet, but they could. If they haven’t, it might be because they are more about characters than technology.

TOM: I believe phasers and photon torpedoes can be fired while a warp speed. But as far as I know nobody has fully explored the implications of that. …The fact of the matter is that faster-than-light missiles or projectiles could truly master a galaxy. But they would also result in galaxy-wide wars between competing technological cultures. Sort of like the situation we have on earth right now, with a number of countries already armed with nuclear-tipped missiles. Extrapolate that situation to a galaxy – or THE Galaxy – and you have a truly explosive situation.

As a matter of fact, that’s another of the built-in flaws of the Star Wars saga. Thousands upon thousands of independent planetary systems would be functionally autonomous and hidden from the prying eyes of “the Empire”. It would take an unthinkably massive surveillance and control network to bring a Galaxy under a central government. You think we have trouble with Iran or North Korea developing nuclear weapons deep inside a mountain? Imagine the technologies of war being developed in secret — or even in the open — by independent civilizations on thousands, or perhaps millions, of planets!

Q: And then there is the “illegal” arms trade. Out of sight out of mind. The possibilities are mind boggling.

TOM: Yes, I can imagine that in a real Star Wars Galaxy hyperspace weapons would be developed and traded all over the place. And every peaceful planet would have to worry about planet-busting missiles popping out of hyperspace at any time…with nobody knowing who launched them!

Q: I wonder if anybody on Star Trek ever thought a beaming a bomb aboard the Enterprise or from the Enterprise to another vessel?

TOM: I believe the concept was used at least once on Star Trek Voyager. Google “Star Trek transporter bomb” for lots of discussion on this.

Q: With the proliferation of nukes here on earth, what do you think is going to happen?

TOM: Oh, I think there is going to be a nuclear war. A big one. I have no idea when, but I think it is inevitable. Probably in this century. …Did you know they are already developing autonomous submersible nuclear torpedoes that will circle the earth’s oceans undetected? Imagine a coastal city suddenly demolished, and nobody knows who did it!

Q: That’s terrible.

TOM: And we are all praying it doesn’t happen. But it will. And we need to believe that, in order to do something to prevent it. …Now, can we get back to Star Wars?

Q: Definitely. Real life is too scary! … Can you say more about Zahn’s plot for the post-ROTJ Galaxy?

TOM: Sure. What’s especially interesting, from my point-of-view, is that Zahn’s plot provides a basis for saying that without the thousands of Jedi Knights who once formed the backbone of the Old Republic, the new confederation is a precarious one and “long years of struggle ensued.”

Q: I liked that you have the Rebels using captured Star Destroyers against the remnants of the Empire.

TOM: That idea was original with us. One of these captured Star Destroyers, commanded by Luke Skywalker and Lando Calrissian, crashes on the Imperial planet (now named Coruscant by Tim Zahn). And as our book opens, Princess Leia and her husband Han Solo, together with the Wookiee Chewbacca and the protocol droid C-3PO, are on a mission to rescue Luke and Lando.

Q: Tim didn’t like the idea that you could crash land a Star Destroyer?

TOM: Right. In his critique of my 50-page synopsis, he took a proton torpedo to that idea:

“A Star Destroyer is a mile long. If something that size crashed into the Imperial City, the city and more of the surrounding county would be gone, devastated by a combination of the direct impact, the ground and atmospheric shock waves, and the firestorm and probably earthquake. There most certainly wouldn’t be any fighting going on around it.”

TOM: Tim’s critique was interesting, but I strongly disagreed. I explained to Tim that hugely expensive Star Destroyers would be equipped with anti-gravity devices (also called “repulsor lift”) for emergency touch-downs and surviving crash-landings. The technology is widely available, and the ship designers would use it. Deflector shields (and even tractor beams) could also be incorporated into braking devices.

Q: I guess he hadn’t seen The Force Awakens.  (laughs)

TOM: Or Rogue One. My main point, however, was that the image of a Star Destroyer lying broken and helpless on the surface of a planet is just too cool not to use. All that technological power — now become so much junk. The creators of The Force Awakens clearly agreed, for the opening scenes of the 2015 movie show the heroine, Rey, scavenging parts for resale off a crashed Star Destroyer.

Q: And in Rogue One we see a Star Destroyer hovering over a city. That means they were definitely deploying anti-grav technology on those giant ships.

TOM: Tim had another argument about ships of very large size having to stay in space “well away from planet-sized bodies.” As he put it, “It takes an incredible amount of energy to move a quarter cubic mile of metal up and down a gravity well.”

Q: That sounds rational.

TOM: It’s based on the physics of energized propulsion and repulsion. …Nobody knows how anti-gravity will work, once it is discovered or invented. But it is very easy to theorize that it will involve some yet to be understood law of physics that allows you to reverse an existing gravity field. So, if you are over a planet, you potentially have the planet’s entire gravity field as your “power source”.

Q: Right. It also seems like Tim was inclined to give precedence to old-fashioned Newtonian physics over imagination!

TOM: Keep in mind nobody yet knows what we will ultimately learn about gravity waves. Will they be manipulated like electromagnetic waves?

Q: Yeah, and what about all the strange possibilities of quantum physics?

TOM: To give Tim his due, not every Star Destroyer would be able to survive a crash-landing. For example, can you imagine a ship that size hitting a planet point first!

Q: Cool Star Destroyer crashes have been used all over the place, in games, animated films, comics… I think I saw one or two in your comics.

______________________

AGING THE CHARACTERS

TOM: Since Dark Empire takes place five or six years after the end of Return of the Jedi, the characters have matured quite a bit. Luke is now a fully realized Jedi, manly and battle-hardened.

Han and Leia are married. We wanted to move beyond the kind of teenage feuding that characterized their earlier years and bring out a new theme: the never-ending war has given them little time to enjoy their relationship. Indeed, months pass where they don’t see each other at all, and the brief reunions are intense and passionate. They care about each other.

Q: That’s interesting. They kind of used that in The Force Awakens too.

TOM: To good effect, I thought. These are people who have been fighting a never-ending war. They are both battle-hardened and battle-weary.

Q: But Han and Leia were estranged in The Force Awakens. I didn’t care for that.

TOM: Me too. …In any case, in Dark Empire Leia’s Jedi powers, under the guidance of Luke, have begun to develop — although she has yet to take up the lightsaber. My plan was to give Leia more intuitive and mental or psychic powers rather than the athletic abilities that Luke demonstrated. She didn’t really take to the idea of cutting off arms and legs in battle. That said, she would come to own a lightsaber, bestowed upon her by the “fallen Jedi” Vima Da Boda.

Tim Zahn complained about this too, saying that Leia should have a lightsaber at the beginning of Dark Empire, and be fully trained in its use. He also objected to Leia using the Force “to blow up droids”. I explained to him that the Jedi don’t “blow up” things, but they do use telekenisis to move the inner components of droids and assault weapons, causing them to self-destruct.

This is the same power Yoda used to raise the X-Wing in The Empire Strikes Back. So it follows that Luke doesn’t blow up AT-ATs. He uses his lightsaber to deflect and return their fire. Then he uses telekinesis to tip them over.

Q: I wonder if using the Force to blow up stuff should be totally off limits?

TOM: The question of “blowing up” came up in meetings I held early on with a local Star Wars club — a group of enthusiastic guys and girls who were deeply into the West End Star Wars roleplaying game. As we discussed and agreed, the Light Side of the Force is not explosive — although it is likely it could initiate a powerful concussion wave.

Q: O.K., but what about the Dark Side? The Emperor’s lightning bolts ought to be able to blow up a few things.

TOM: Agreed. The electrical discharges emitted by the Emperor, which seem to be a major power of the Sith Lords, could easily ignite rocket fuel or even start a fire in garbage compactor! So let me ask everybody here today — can the Dark Side “blow things up”?

Q: Well, we know that Luke blew up the Death Star using the Force to guide a torpedo. Does that count?

Q: Concussion waves are good. A Jedi of the Light Side could hit something with one of those.

Q: Dark Jedi Exar Kun killed people with “Force blasts” in Tales of the Jedi, as I recall. I don’t know if good Jedi ever did that.

TOM: Not to my knowledge.

Q: I am thinking that the Dark Side of the Force could interfere with matter at the atomic level … maybe even cause a small nuclear explosion. Why couldn’t advanced Light Jedi do that?

TOM: Maybe a Jedi could do that in special circumstances, with highly focused meditation. Or by mastering the physics of Force Storms. This goes along with the idea that Dark Side powers are available to very advanced Jedi, if the need arises. Since the Force “surrounds and penetrates us”, terrible things may be possible to one who learns the Dark Side of the Force.

Q: There’s a rumor going around that Luke will create Force explosions in Star Wars VIII. But that is just fan speculation at this point. [Note: He didn’t.]

______________________

CHILDREN OF THE JEDI

TOM: To continue, our plan from the get-go was that Han and Leia would have a child. The Jedi lineage will continue! As it turned out, Zahn beat us to it, giving Han and Leia two children, Jacen and Jaina. So our Solo child was the third, a son named after his grandfather Anakin.

Q: Ah, the famous Jedi Anakin Solo! …Why did you name him Anakin?

TOM: My idea was to call him “Anakin” because he would embody both the light and dark aspects of the Skywalker lineage and suffer great inner conflict in his life. As it turned out, this was how Kasdan and Abrams came to visualize Han and Leia’s son Ben aka Kylo Ren in The Force Awakens. In their story, the Dark Side takes over the personality of Ben Solo.

Q: That doesn’t happen to Anakin.

TOM: My plan was that the Light Side would win out in Anakin after inner battles between the two sides of his being. As I understand it, subsequent Expanded Universe writers chose to make the Light Side consistently strong in Anakin, and that he died a hero. I have no problem with that, but a lot of stories about Anakin’s inner conflict didn’t get told!

Q: What about Chewbacca?

TOM: Our intention was that Chewie would appear essentially the same as he did in the films. So would Boba Fett for that matter! And the R2D2 and C3PO are in good shape, and fully functional, although C3P0 would complain about his “aging joints”.

Q: Did Tim Zahn have any more complaints about Dark Empire?

TOM: A few. One thing he didn’t like was my statement that “the power of all the Jedi who have gone before is focused in Luke Skywalker.” …Now, I can see how one could argue with that statement. But Tim’s critique was, I thought, curiously out of touch with the nature of both the Force and the Jedi. He said: “Knowledge of the Force is a highly individual and personal thing, coming from one’s OWN talent and efforts to develop that talent. To say that dead Jedi can pass on their power is to infinitely cheapen the concept, reducing it to little more than a spiritual bank account with transfer privileges…”

Q: And you disagreed?

TOM: I certainly did. Here’s my full response, which was passed to Tim. I’d be happy to argue it here, if you like:

______________________

MY RESPONSE TO TIM

Now Tim doesn’t like the idea of “the power of all the Jedi who have gone before” being focused in Luke. I think it follows logically from the fact, shown in the films, that the Jedi don’t break off communication when they die. There would be a tremendous need, among the fallen Jedi, to right the great wrong done to their Company. They wouldn’t just drift off to the Elysian Fields (as Zahn shows Obi-Wan doing in his plot outline).

Thus the idea of focusing on Luke, the last of their kind — the last hope for the Jedi.

I disagree that knowledge of the Force is merely “a highly individual and personal thing”, a kind of talent that one develops. Indeed, we know the Force is “an energy field created by all living things that binds the universe together”. The Jedi Knights were trained to tap into this collective energy, and use it in combat or for other magical purposes.

Yes, that takes a certain talent and skill — and an individual relationship to this vast well of power… But the ultimate talent for using the Force comes not from the ego or “one’s own efforts”, but from “letting go” the ego’s need to control. The Force then “becomes strong in you”, suggesting a kind of mystical sharing, through feeling — a conscious relationship to this collective and all-pervasive energy.

I think it’s Tim who misses the mark when he reduces knowledge of the Force to a “highly individual and personal thing, coming from one’s OWN [his caps] talent and efforts to develop that talent.” He would (it seems) reduce what is essentially an Eastern idea to the ordinary Western struggle for heroic identity.

Needless to day, Tim’s idea contradicts the way Luke learned to let go of the need to control and to “feel the Force” in the very first Star Wars film.

Q: Hard to argue with that. Luke gives up his personal effort when he battles the remote aboard the Falcon … and when he destroys the Death Star.

Q: It sounds like Tim was on a mission to change Star Wars into an old-fashioned outer space shoot-em up.

TOM: I have no comment on that. But I would remind folks that the idea of “collective mind” goes back to the beginnings of science fiction, and was wonderfully expressed in the movie Forbidden Planet — a movie that had a big effect on George Lucas.

Q: You mean with the planetary machine that brings to life your unconscious demons?

TOM: Exactly. And who can forget all the stories of super-brained aliens whose shared consciousness is far beyond the knowledge and talent of earth’s greatest scientists. …Tim apparently wanted to reduce everything back to a safe and highly predictable level in which spiritual or transcendent forces are no longer part of the picture.

Q: Did you guys argue about any other things?

TOM: There were a few minor points, such as whether the spires on the Pinnacle Moon were geologically possible. And there was another big dispute about the Dark Side and the relationships of “dark Jedi” on planet Byss — the secret throne-world of the Emperor in the Galactic core, permeated with the Dark Side of the Force. Again, according to Zahn:

“The dark side of the force is a path of selfishness, a seeking for personal gain above all else. There cannot be, by definition, any kind of genuine friendship or cooperation between Dark Jedi; only mastery and subservience based on power. A stable society of them simply cannot exist. …An entire world of dark-side adepts would be embroiled in continual, violent war with itself as each member sought for power over all the others. There would be temporary alliances which, after achieving power, would disintegrate in internal battle and in turn be overthrown by a new temporary alliance of its enemies. Given that, there are only two ways that the Emperor could hold onto any kind of permanent power: either he is so powerful that NO combination of the others is stronger (which seems unlikely with a whole planet full of them to choose from) — or else he must be powerful enough to destroy all the others, in which case the whole concept of Byss goes out the window. …[Veitch] ignores the reality of what the dark side is. The “adepts of the dark side” would never have helped the Emperor get a new body and thus regain power over them.”

Q: I guess Tim never heard of Nazi Germany!

TOM: Yeah, in fact there are so many historical precedents of stable societies permeated by evil, what he says just seems silly.

Q: And who can forget Lord of the Rings, for godsakes! The One Ring holds a mystical dark power to bind whole populations. In a way, a Dark Lord of the Sith, such as Palpatine, is a mirror of Sauron, ruler of Mordor.

TOM: We could have a long discussion about the parallels of Lord of the Rings and Star Wars …In any case, Tim and I disagreed. And I tried to ground my answer to him in the Star Wars movies themselves, which, curiously enough, are built around the idea of a stable society ruled by the Dark Side — a society called “The Empire”!

Q: Whoops. Sorry, Tim. No Death Stars for you!

TOM: To complete the discussion here’s a portion of my long response to Tim:

______________________

RESPONSE TO TIM ON COOPERATION OF DARK JEDI

Tim says there cannot, by definition, be any kind of cooperation between Dark Jedi, and a stable society of them cannot exist.

I disagree. The attempt to create a stable society based on the power of the Dark Side is what the Emperor — and STAR WARS — is all about.

The Emperor clearly has an ongoing relationship with Vader (”my friend” he calls him). The Emperor also confers with other strangely garbed figures in Return of the Jedi. Like all “dark side politicians”, he is a man of relationships — when he needs them.

The respect the Emperor shows for anyone who can use the Force is based on the hope that these powerful people will capitulate to his will and become useful to him.

The same principle would be behind the “society of Dark Adepts” on Byss.

Now, why would a whole group of Adepts submit to the Emperor, when they could overthrow him, etc., as Tim suggests?

Why did the Assassins Guild submit to Hassan I Sabbah? Whey do the dark angels serve Satan? Why did the Gestapo serve Hitler? Why did Caligula reign over Rome? What about Genghis Kahn, Alexander the Great, the Pharoahs, etc. etc.?

A dark magician can have trusted servants. Lesser power users will serve one who is clearly their superior. Sometimes, yes, they will scheme against him, attempt to bring him down, and so forth. But from the three existing STAR WARS films we get a distinct impression that the Emperor is secure in his inner circle. And it is this security that gives him the confidence to reach out to control a galaxy.

A strange peace reigns on Byss … the peace of satiated vampires. All rewards flow from the center — and each Adept receives exactly what he desires. If he should desire too much, then yes, then he can be eliminated.

It’s all written in human history. Byss can be nothing more than the experience of men. (And, it should be noted, not everyone on Byss uses the Force, although all (or most) are under the spell of the Dark Side. Most of the inhabitants of the Emperor’s throne world are ordinary galactic citizens who have “earned the privilege” to move to Byss … or else were lured here by the promise of an “idyllic refuge”.)

______________________

THE SECRETS OF THE FORCE

TOM: Tim had what I considered to be a conflicted understanding the hero and his quest. For him, being a Jedi came down to “individual talent and effort”.  But Tim also understood that “learning dark side secrets” meant surrendering to the dark side of the Force:

“The dark side has no ‘secrets’ that Luke can learn and use, not  unless he goes to the dark side himself. The dark side is about motivations and ethics, not something as simple and neutral as technique. It would be like Luke deciding to learn judo from the Emperor…”

Q: I get the feeling Tim wouldn’t approve of the blind warrior monk Chirrut Îmwe, the character in Rogue One who takes on opponents with his staff, with great skill, despite being blind.

TOM: Good point. It seems that for some writers, Eastern martial arts are “techniques” separate from a spiritual and moral core. The opposite is the case, of course. And that’s the essence of Star Wars. That connection between inner and outer worlds was what our story is about. It was always about mental and spiritual conflict — not simply learning tricks and techniques.

Q: But in your story, Luke believed he could apprentice himself to the Emperor and not “surrender to the dark side”.

TOM: Exactly. But Luke also knew that he carried the heritage of Darth Vader in his blood. From The Empire Strikes Back onward, his struggle was very much about human psychology and “the inner war with the Shadow” — the Shadow being an aspect of himself !

Q: Who can forget Luke’s confrontation with himself in the Dark Side Tree on Dagobah? He saw his own face inside Darth Vader’s helmet!

TOM: It’s all there in the films, in the relationship of Luke and his father, and the teachings of Yoda. The war of good and evil is as much inner as it is outer. If it is only outside yourself and your “techniques”, there is only endless combat and numberless deaths.

Star Wars is as much about a war in the mind and spirit as it is about ships blasting each other with death rays. That’s what makes it the films the huge success they are. Star Wars is about the use of cosmic energies — the Force — through the awakening of intuitive knowledge.

Q: One thing your exchange with Zahn proves to me — Star Wars is many things to many people. Everybody finds what he wants in it.

TOM: That’s very true. And in fact, if you read a lot of the Expanded Universe stories, you can see how most writers project their own psychology and personal narratives into the work.

_____________________

LIGHT MIND / DARK MIND

TOM: At the time I sent in my original proposal, I didn’t quite know how the story would end, except that Luke and Leia would overpower the Emperor by joining their minds in the Force. Tim had a problem with that, of course. He said my idea was “an insult to the Star Wars philosophy”. He said that the idea that Luke and Leia would use mental power to destroy the Emperor was “completely and absolutely WRONG.” [his caps]

Q: Weird.

TOM: Well, I think he might have misunderstood what I wrote in the proposal, about “whole areas of the dark mind falling to the light side of the Force…” I also said that at that moment “everything Luke has learned about the dark side is transmuted and turned against the Emperor.”

Q: He must have missed the word “transmuted”.

TOM: I don’t know. He accused me of violating the code of the Jedi by “tampering with the very soul” of the Emperor — as if Palpatine had a soul!

Q: You know, your feisty exchange with Tim Zahn makes me think of a couple of twelve-point bucks battling for dominion in the forests of Endor.  (laughs)

TOM: No doubt there was some of that in it. But basically it was a clash of two different views of life … and of Star Wars. Readers will have to decide the argument for themselves.

Q: And did you write a critique of Heir to the Empire?

TOM: I wrote a short critique. I really didn’t like the idea of subjecting Tim to a long list of “notes”. Overall, I was disappointed with his book. As a story it seemed derivative and uninspired. But my main problem, which I wrote to Lucasfilm, was that I found his book curiously uncinematic. I felt (and still feel) that all Star Wars novels need to be highly visual and give you the impression you might be sitting in a theater. I told him Heir to the Empire didn’t feel at all like watching a movie. Fortunately Tim took that criticism to heart and his subsequent work was a definite improvement.

Q: You saw those books before publication?

TOM: Yes, they sent me the manuscripts, so that I’d make sure our stories were coordinated. But I wasn’t asked to give any more notes — nor was he. The one good thing from our spirited exchange in 1990 was that everybody backed off and let Cam and I finish Dark Empire. A couple years later somebody at LucasArts complimented me on my responses to Zahn’s critique. “Boy, you two guys really got into it,” she said. “It was like a lightsaber duel. He was out to destroy you, but your comebacks to Tim were spot on.”

______________________

Lees verder

Artikelen

Meerdere “originele” Star Wars-props onder de hamer voor honderdduizenden dollars

Geplaatst

op

Door

Veilinghuis Profiles in History veilt op 11, 12 en 13 december meerdere originele Star Wars-props voor prijzen tot 300.000 dollar. De term “originele” staat echter open voor discussie. Soms beweren meerdere mensen namelijk het originele object te hebben. (meer…)

Lees verder

Artikelen

Star Wars Studies: No match for a good blaster

Geplaatst

op

Door

‘So uncivilized’ of aanzienlijk beter dan ‘hokey religions and ancient weapons’? Genoeg is te zeggen over de blaster uit Star Wars, maar zouden ze ook in het echt mogelijk zijn?

(meer…)

Lees verder
Advertentie